search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
inlevert’


door soms gevaarlijk gebied, dat bracht wel spanningen met zich mee.” Hij herinnert zich zijn vuurdoop, toen hij met zijn collega’s de schuil- kelder in moest. “Ik heb ook de dominee vervoerd naar buiten- posten, dan moest je ook wel eens schuilen voor beschietingen.” Vaak moest hij konvooien begeleiden naar onder meer Beiroet. “Ik heb daar ’s nachts wel eens naar een schietpartij, vanuit twee flats, zitten kijken met een Franse collega. Dat was bizar.” Na zijn uitzending naar Libanon begon hij een beroepscarrière bij de landmacht waarin hij succes- sievelijk opklom via onder meer leidinggevende functies bij het 44 en 45 Pantsersinfanteriebataljon in Zuid-Laren en Steenwijk. Totdat hij in augustus 1994 opnieuw werd uitgezonden, nu naar Bosnië, waar hij als watchkeeper deel uitmaakte van UNPROFOR. Hij werd geplaatst in Tuzla, maar was ook in Bosnië vaak onderweg. “Daarbij maakte ik ook veel beschietingen mee. Of dat gericht was op ons weet je niet, maar als je auto door de luchtdruk echt voelt oplichten, ga je er wel uit om in de berm dekking te zoeken.”


Kerst In Tuzla was hij geplaatst bij een


internationale staf die door de Zwe- den werd geleid. Met hen vierde hij de kerst van 1994. “Het sneeuwde, dus het was wel een witte kerst. In het onderkomen van de Zweedse generaal kregen we een drankje. Daarna een kerstmaal in de eet- zaal. Dat moest in meerdere slagen gebeuren en uiteraard kwamen de Zweden en andere Scandinavische landen eerst. In de rij staan is niet erg, maar tegen de tijd dat wij aan de beurt waren, lagen er alleen nog maar restjes. Dat zag er niet uit, terwijl er van tevoren zo over werd opgegeven hoe geweldig het kerst- diner zou zijn.” Hij noemt de ervaring om met andere nationaliteiten kerst te vie- ren leerzaam. “Maar de volgende dag ben ik naar Lukavac gegaan


waar het Nederlandse contingent zat. Daar was gewoon een gezellige kerstviering, gegeven de middelen die er waren.” Toen hij tijdens de kerstdagen na heel wat munten in de telefoon eindelijk contact kreeg met zijn echtgenote, bleek zij geen tijd te hebben vanwege de kerstvie- ring op de school van de kinderen. “Thuis gaat het leven ook gewoon door, dat was heel confronterend. Dan besef je pas wat je inlevert.”


Verkeersongeluk Inmiddels geplaatst bij 43 Geme-


chaniseerde Brigade in Havelte was hij in 2000 aan de beurt om opnieuw uitgezonden te worden naar Tuzla, nu als liaisonofficier bij Multinational Division North in het kader van SFOR. Onder Amerikaans commando, waarbij hij samen met allerlei nationaliteiten op een aparte compound verbleef. Opnieuw was hij met de kerst in Bosnië. Dit keer alleen met zijn Nederlandse chauf- feur en een Belgische collega. “Ik ben eerst naar een kerkdienst gegaan in een houten kerkje, waar elk uur een andere religie een podium had. Je was nog niet weg of de volgende halleluja zette in. Dat was gewel- dig.” Met zijn drieën brachten ze de rest van kerstavond door. “We hebben verhalen met elkaar gedeeld, over thuis bijvoorbeeld. Dat maakte het heel bijzonder. En het was weer een witte kerst.” Eerste kerstdag was het plan om naar de Nederlandse eenheid in Banja Luka te rijden, om op tweede kerstdag naar huis te vliegen. “Maar op een provinciale weg tussen twee dorpen boog een fietser, op het moment dat we inhaalden, plotse- ling naar links af. Ik kreeg hem op de motorkap keihard tegen de ruit aan. In een split second keek ik hem in de ogen. We stopten om de plek te beveiligen en EHBO te verlenen en zagen hem op de grond liggen, hele- maal onder het bloed.” Ze zaten in het gebied van de Bosnische Serven, in no time werden ze omringd door locals die een slok op hadden. “We kregen niet direct contact met onze mensen en er ontstond een drei-


gende sfeer. Het was uiteindelijk de lokale ambulance die het slachtoffer ophaalde.” Het duurde uren voordat de marechaussee er was en ze achter hen aan naar Banja Luka konden rijden. Daarna volgden een verhoor en een debriefing. “Ik vond het zelf bijzonder dat daarbij Libanonerva- ringen naar bovenkwamen. Ik lig niet nachtenlang van dat ongeluk wakker, maar dat moment dat ik hem in de ogen keek, komt nog wel eens naar boven.”


Veteranen Platform Van den Nouland heeft naast zijn


toch al drukke bestaan als mili- tair ook nog de tijd gevonden om politiek actief te worden. Onder meer als raadslid voor de VVD in de gemeente Steenwijkerland. Van 2010 tot 2014 was hij zelfs wethou- der in die gemeente. “Daarvoor kreeg ik buitengewoon verlof met een terugkeerregeling.” Het is een ervaring die van pas komt in zijn nieuwe functie als vicevoorzitter van het VP. “Ik heb minister van Defensie Bijleveld nog als commis- saris van de Koningin meegemaakt. En ik heb veel te maken gehad met de Vereniging Nederlandse Gemeenten, ook handig met het oog op de veteranendagen overal in Nederland.” Over een jaar mag hij met FLO. “Ik ben niet van plan nog te verlengen op mijn functie. Ik ga er tot die tijd volle bak in, maar dan is het ook klaar. Je moet ook ruimte maken voor jongere mensen. Maar ik kijk met een goed gevoel terug op de diensttijd en mijn uitzendingen.” Over zijn ambities in het bestuur van het VP, waar hij onder meer verantwoordelijk is voor de nulde- lijnsondersteuning, is hij duidelijk. “Na mijn FLO komt het VP nog meer in beeld. Het blijft vrijwilligerswerk, maar ik zie daar wel veel werk, zoals het vertalen van de Veteranenwet naar goede beleidsmaatregelen. Daar adviseren wij als VP ook over. En vooral ook jonge veteranen bereiken. Ik vind het ongelooflijk belangrijk werk om er te zijn voor veteranen. Mensen helpen, dat zit in me.”


december 2017 15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65