search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Door: Janke Rozemuller Foto’s: privécollectie Peter Wessels


D


e vader van adjudant Peter Wessels (52), Koreaveteraan Nico Wes- sels, deed zijn verhaal


in Checkpoint 4-2004: “Ik heb het gevoel dat ik daar ben verraden en die gebeurtenis heeft mijn verdere leven bepaald.” Hij doelde daarmee op de twee bakkies die hij in Korea opliep waardoor hij voor de krijgs- raad moest verschijnen en voor zijn gevoel als oorlogsmisdadiger naar Nederland terugkeerde. Zijn zoon vertelt: “Hij is daarna eervol ontslagen uit militaire dienst. Dat begrijp ik niet helemaal en ik ben er ook nog steeds mee bezig.” Hij is op zoek naar eerherstel voor zijn vader. “Het gaat gewoon om zijn medailles, die heeft hij nooit gehad. Volgens de regels van toen klopt het allemaal wel, maar gevoelsmatig zeg ik: ik vind het wel heel zwaar. Maar het ligt allemaal heel gevoelig.”


Revisit Wessels senior werd na zijn overlij- den in 2015 gecremeerd. “Ik wilde zijn as wel uitstrooien of zijn urn begraven, maar ik zou niet weten waar ik dat in Nederland moest doen. Hij heeft nooit expliciet gezegd: ik wil in Korea worden begraven. Maar in gesprekken die ik met hem had, zei hij: de enige die me begrijpen, liggen daar.” Geëmo- tioneerd neemt Peter Wessels even een pauze voor een slok water. “Dus voor mij was het duidelijk. Mijn moeder was inmiddels ook overle- den, haar kon ik het niet vragen. En mijn zus zei: Peet, doe wat jij denkt dat goed is. Ik heb via de VOKS, de Vereniging Oud Korea Strij- ders, gevraagd wat er mogelijk was op het United Nations Memorial Cemetry Korea in Pusan. De as van drie veteranen, een Fransman, een Engelsman en een Amerikaan, was daar al begraven op een enorm groot veld bij erebegraafplaats Tanggok. In totaal kunnen daar tweeduizend veteranen begraven worden.” Hij kende de erebegraafplaats al van een eerder bezoek dat hij in 2001 samen met zijn vader aan Korea bracht. Het ging om een zogeheten revisit, veteranen krijgen op uitno-


Aankomst op het vliegveld in Seoul.


diging van Zuid-Korea een week lang een herdenkingsprogramma aangeboden en worden als helden onthaald. “Ik wist totaal niet wat ik daar kon verwachten. Toen we in Seoel waren geland, stond er een gids klaar en op een display stondWelcome Dutch Korean War Veterans. Buiten wachtte een bus met daarop een groot spandoek Wel- come Dutch Korean War Veterans, our Heroes. We reden gelijk naar de nationale begraafplaats in Seoel waar een ceremonie was om de doden te eren, helemaal opgetuigd met militairen in uniform. Onder- weg werden kruispunten stilgelegd en maakten mensen allemaal een buiging. Dat was heel bijzonder om te ervaren.”


Urn bijgezet In mei 2016 reisde Wessels samen met zijn echtgenote, vier Korea- veteranen en een delegatie van de VOKS op uitnodiging van de Zuid- Koreaanse regering naar Korea om daar de urn met de as van zijn vader te begraven op het United Nations Memorial Cemetry Korea in Pusan. “Na een vlucht van elf uur stapte ik met de as van mijn vader uit het vliegtuig in Seoel. Daar stond een militair met een box die ze speciaal gemaakt hadden voor de urn. Een andere militair droeg een foto van mijn vader en zo werden we afgemar- cheerd naar de uitgang”, vertelt hij.


“Er was ook een banner met daarop de Koreaanse en de Nederlandse vlag en daaronder de tekst Repatriating a Netherlands Korean War Hero to Korea. Soldier First Class Nicolas Frans Wessels. De minister van Vete- ranenzaken hield een toespraak, daarna hield ik een kort dankwoord en vervolgens werden mijn vrouw en ik samen met de urn en de foto onder politiebegeleiding in een limousine naar de nationale begraafplaats in Seoel gereden. De bus met gasten was inmiddels al gearriveerd. Ook daar weer een erehaag met volledige militaire eer. De urn werd daar neer- gezet met twee wachten ervoor en daar werd de as van mijn vader twee dagen bewaakt, tot de ceremonie plaats zou vinden op de erebegraaf- plaats in Pusan.” Die ceremonie vond plaats op 12 mei vorig jaar. “We werden afgemar- cheerd naar de graven, weer alles met militaire eer en met saluutschoten”, vertelt Wessels geëmotioneerd. Hij probeert uit te leggen wat hem zo raakte. “Je ondergaat het”, begint hij. “Het respect.” Hij loopt even weg om een tissue te pakken. “Nou, dit had ik niet verwacht”, zegt hij bijna verontschuldigend. “Het respect dat ze hebben voor de mensen die voor hun vrijheid hebben gevochten. Mijn vader is daar echt onthaald als hún veteraan, hún held.” Hij zegt geen behoefte te hebben aan een begraaf- plaats waar hij iedere keer naartoe


april 2017 43


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65