search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
tot stand gebracht’


de zorgen, de vragen en de behoef- ten, ook de mooie dingen, benoe- men? Dan heb je het niet over een beleidsstuk, maar hoe maak je zicht- baar wat veteranen nodig hebben? Het lastige daarbij was de diversiteit in missies, de verschillen tussen mensen zelf en die in de tijdsgeest. De omstandigheden voor Indië- veteranen en Afghanistanveteranen verschillen enorm. Toen schreef je een brief, nu ga je skypen met het thuisfront.” Ook in de politiek vond zij veel steun, maar ze noemt liever geen namen. “Behalve één: Marie-Louise Tiesinga. Zij is hier vanuit de Eerste Kamer jarenlang mee bezig geweest en haar rapporten over het Cam- bodja Klachten Complex waren van grote invloed. Je hebt zo iemand nodig die met je meegaat in je den- ken.” Dat veteranen ook hun verdriet wilden delen, noemt ze indrukwek- kend. “Dat investeren in elkaar, dat blijf ik belangrijk vinden. En dat is niet voor, maar achter de schermen.” Ter verduidelijking schetst ze een tekening van een veteraan en zijn omgeving. “Dit is de militair, de veteraan van morgen. Dan stel je de vraag: wie staat waar en wat is allemaal nodig om deze meneer of mevrouw zijn of haar werk zo goed mogelijk te laten doen? Dat gaat om militaire middelen, maar ook om preventie en nazorg.”


Kamerbrede steun Eijsink organiseerde vaak hoorzit- tingen in de Tweede Kamer waar- door beleidsmakers, besluitvormers en het publiek uit eerste hand van veteranen en hun organisaties ken- nis konden nemen van de proble- men. “Ik hoop natuurlijk dat die hoorzittingen in de toekomst voort- gezet worden. Want je begint niet met beleid, alles begint met elkaar ontmoeten, naar elkaar luisteren en mensen bij elkaar brengen. Dan komt er een speelveld en dan kun je kijken naar welke mogelijkheden er zijn.” Deze werkwijze leidde, nadat Eijsink in 2010 samen met collega’s


Poppe (SP), Pechtold (D66) en Peters (GroenLinks) een initiatiefwet had ingediend, in februari 2012 tot een uniek moment in de parlementaire geschiedenis. De inmiddels Kamer- brede steun voor de Veteranenwet werd gesymboliseerd door het plaatsnemen van alle Defensie- woordvoerders in de regerings- bankjes zodat ze voor deze gelegen- heid vanuit de Kamer door andere woordvoerders bevraagd konden worden over de wet. Eijsink wijzend op de foto van deze bijzondere set- ting: “Dit is bijna nooit vertoond, dat is toch fantastisch!” Eijsink benadrukt nog eens hoe belangrijk het is, ook voor de toe- komst, dat de Veteranenwet op deze wijze tot stand is gekomen. “Je hebt een wet die door alle partijen gete- kend is waardoor alle 150 Kamer- leden zich eraan verbonden heb- ben. Dat geldt ook voor de nieuwe Kamerleden die nu aantreden. Je bent met zijn allen verantwoorde- lijk en dat geldt dus ook voor de doorontwikkeling. Want de wet is papier, je zult het continu moeten evalueren en daar waar nodig ver- beteren. En”, voegt zij eraan toe: “de kapstok is de bijzondere positie van de militair. Als Kamerleden blijven onderstrepen dat het besluit voor het uitzenden van militairen een van de zwaarste beslissingen is die je als parlement kunt nemen, accep- teer je ook de bijzondere zorgplicht die daarbij hoort.”


Toekomstplannen Hoewel de Veteranenwet een hoog- tepunt in haar politieke carrière is geweest, is er meer waar Eijsink met trots op terugkijkt. “Dat er in de loop der jaren in mijn partij veel meer waardering is ontstaan voor het werk van militairen. Dat is veel breder dan de Veteranenwet. In mijn partij is veel meer dan men ziet een breed draagvlak voor de rol die de krijgsmacht speelt. Als je vindt dat de veiligheid van belang is, moet je ook zorgen dat je de mensen in de krijgsmacht de middelen en de mogelijkheden geeft.” Als we vragen naar teleurstellingen


in de veertien jaar politiek bedrij- ven, begint ze spontaan te lachen. “Nee, ik heb niet de behoefte om ze te benoemen. Natuurlijk heb ik ook teleurstellingen gehad en me wel eens in een hoekje zitten af te vra- gen: waarom doe ik dit? Maar dat is ook een deel van het samenwerken, groeien en vooruitkomen. Soms moet je een stapje terugdoen om weer vooruit te komen. Ik ben daar nooit mee naar de krant gelopen. Ik heb geen behoefte aan negativiteit, dat slokt zoveel energie op.” Belangrijker vindt ze het om nog eens de loftrompet te steken over anderen die een belangrijke bijdrage aan de totstandkoming van de Veteranenwet hebben geleverd. “Ik ben mijn collega’s dankbaar en de samenwerking met al die organisa- ties zorgt voor nog meer draagvlak. En ik mag oud-minister Hans Hil- len en voormalig Hoofd Directie Personeel van Defensie Hans Leij niet vergeten”, zegt ze bijna veront- schuldigend. Ze erkent wel dat er een keerzijde is aan haar werkwijze. “Omdat je depolitiseert, krijg je in de verkiezingen niks terug. Dat is mij vanuit de partij ook weleens gezegd: je werkt heel hard in geza- menlijkheid om iets tot stand te brengen, maar het toont zich niet. Maar die samenwerking heeft mij altijd geïnspireerd. Ik kan met trots omzien naar iets wat we gemeen- schappelijk hebben bereikt.” Defensie helemaal loslaten, zal ze zeker niet. Tot oktober is ze nog vicevoorzitter van de NAVO Parle- mentaire Assemblee. Voorts is ze adviseur van de thuisfrontstichting Me4You en de stichting Homoseksu- aliteit en Krijgsmacht, lid van het Comité van Aanbeveling van de stichting Veteranenkunst en de Raad van Toezicht van de stichting Wounded Warriors. Op de vraag wat er verder voor haar in het verschiet ligt, glimlacht ze. “Ik wil heel graag een zekere betrokkenheid houden. Het is wel heel erg onder mijn huid gaan zitten.” Om er lachend aan toe te voegen: “Op een hele goede manier!”


april 2017 27


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65