search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
VOORZITTER GERDI VERBEET VAN NATIONAAL COMITÉ 4 EN 5 MEI:


‘Indie krijgt summiere en eenzijdige aandacht in onderwijs’


Gerdi Verbeet, sinds 2015 voorzitter van het bestuur van het Nationaal Comité 4 en 5 mei, ziet educatie als een heel belangrijke opdracht. “Niet alleen om een belangrijke periode in onze geschiedenis te belichten, maar ook omdat het jonge mensen kan helpen naar het heden te kijken.”


Door: Anne Salomons Foto: Margret Tielemans


O


p 4 mei herdenken we ieder jaar de slachtoffers van de Tweede Wereld- oorlog en de vredesmis-


sies sindsdien. De jonge generatie wordt steeds meer bij die herden- king betrokken. Dat gaat uiteraard niet vanzelf. Met persoonlijke getuigenissen en verhalen hoopt voorzitter Gerdi Verbeet dat er ver- bindingen gelegd worden tussen mensen die nog steeds lijden onder de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog en jongeren die geen enkele ervaring hebben met familie die de oorlog heeft meegemaakt. “Iedereen leeft in zijn eigen wereld”, aldus Verbeet. “Ik hoop dat we met verhalen over de Tweede Wereld- oorlog kunnen overbrengen wat het betekent wanneer je bijvoorbeeld altijd het verdriet van je ouders hebt gevoeld, zonder precies te weten wat hen is overkomen. Of hoe het is om zonder grootouders op te groeien. Er is nog veel leed onder heel veel mensen. Ik hoop dat door het vertellen van verhalen het vonkje overspringt en dat jongeren nieuwsgierig worden en belang- stelling tonen voor de ervaring van


10 april 2017


anderen. Het is belangrijk dat er wederzijds begrip is.”


Punt van zorg Het blijkt, volgens Verbeet, dat jon- geren vaak diep onder de indruk zijn van die persoonlijke verhalen. De 4 meiherdenking heeft onder hen een groot draagvlak. “Ook nieuwe landgenoten voelen zich ermee ver- bonden, juist omdat ze vaak zelf uit conflictgebieden afkomstig zijn”, voegt Verbeet eraan toe. “Vorig jaar hebben we azc’s geïnformeerd over de herdenking en de twee minuten stilte. Heel veel bewoners hebben meegedaan aan de twee minuten stilte, maar het gaat niet vanzelf, je moet wel het verhaal vertellen.” En daar schort het nogal eens aan in het onderwijs aan jongeren. Niet alleen de Tweede Wereldoorlog en de Holo- caust, ook de Indische geschiedenis moet volgens Verbeet goed in de leerplannen aan bod komen. “Maar Indië krijgt zeer summiere en een- zijdige aandacht in het onderwijs, zo blijkt uit recent onderzoek. Dat is een punt van zorg.” Het Nationaal Comité 4 en 5 mei presenteerde onlangs het rapport


Welk verhaal telt? De oorlogen in Nederlands-Indië/Indonesië 1942- 1949 in het geschiedenisonderwijs. In dit rapport beschrijft Marc van Berkel hoe de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië (1942-1945) en de dekolonisatie van Indonesië (1945-1949) in het Nederlandse geschiedenisonderwijs anno 2016 worden behandeld. Hij komt tot de conclusie dat er weinig aandacht is voor deze oorlogen en dat ze erg eenzijdig worden behandeld.


Vader De vader van Verbeet was Indiëvete- raan, maar zijn persoonlijke verhaal heeft hij haar eigenlijk nooit verteld. “Ik ben kort na de oorlog geboren, de oorlog was altijd onderwerp van gesprek. In de jaren dertig droeg mijn vader het gebroken geweer- tje, hij was pacifist, maar door de opkomst van Hitler en de Duitse agressie veranderde hij van mening. Hij was in dienst tijdens de Duitse inval en raakte lichtgewond. In de herfst van 1945 kreeg hij een oproep om naar Indië te gaan. Hij dacht dat hij mensen ging beschermen en bevrijden. Hij was foerier en nam


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65