This page contains a Flash digital edition of a book.
Dubbel Check


‘Hoogste erkenning van kinderen’


Het korte praatje met koning Willem-Alexander op Veteranendag vond hij misschien wel mooier dan de uitreiking van het Draaginsigne Gewonden (DIG) zelf. Arie Langenberg hield PTSS over aan Nieuw-Guinea, maar zijn deelname aan Veteraan in de Klas werkt helend: “Dat is voor mij de onzichtbare DIG, de erkenning van de kinderen.”


Door: Fred Lardenoye “I PTSS


Thuisgekomen was het moeilijk om over zijn ervaringen te praten. “Ik was toen nog verloofd, maar dat raakte na een paar dagen uit. Ik was een compleet ander mens geworden.” Meer dan eens werd hij badend in het zweet wakker van de herbelevingen. Maar inmiddels had hij zijn werk als onderhoudsmonteur weer opgepakt en vond hij een vrouw met wie hij twee kinderen zou krijgen. Na zijn werkzame leven kwamen de klachten echter terug. “Ongewild komen er weer dingen naar boven en vraag je je af: wie ben ik, wat heb ik gedaan? Dat gaat knagen, je wordt er onrustig en opstandig van.” Zijn vrouw drong erop aan om hulp te zoeken en zo kwam hij bij de BNMO terecht. Na onderzoek van een psychiater werd een posttraumatische stress stoornis (PTSS) geconstateerd. Langenberg kreeg het advies om het roer om te gooien en gaf zich op voor Veteraan in de Klas. “Ik doe het nog steeds met alle liefde. Ik krijg bergen post van de kinderen.” Langenberg laat twee grote enveloppen zien boordevol met tekeningen en teksten van basisschoolkinderen die hem op hartverwarmende wijze willen bedanken. “Na de uitreiking van het draaginsigne op het Binnenhof mocht ik het ook tegen de koning vertellen: dat is voor mij de onzichtbare DIG, de erkenning van de kinderen.”


32 JULI-AUGUSTUS 2015


k wist amper waar het lag”, zegt Arie Langenberg over zijn missie naar Nieuw-Guinea. De uitzending kwam al snel in beeld nadat hij zich in 1961 als dienstplichtige gemeld had op de Tapijnkazerne in Maastricht. Ter voorbereiding moest hij vervolgens naar Roermond en voor de les- sen tropenhygiëne naar Neerrijnen. “Een oom had als marinier al in Nieuw-Guinea gediend, maar er was verder niks over bekend. We gingen per vliegtuig naar Nieuw-Guinea. We werden als burgers ingecheckt en als vrachtgoed behandeld, want de KLM mocht met militairen aan boord niet over sommige landen vliegen.”


Gevechtscontact Veel tijd om te wennen bij aankomst in Biak was er niet. “De hitte viel als een


deken over je heen. We werden gelijk overgevlogen naar Sorong waar ik als bren- schutter was ingedeeld. Na een korte acclimatisatie om aan het oerwoud gewend te raken, werden we gelijk tegen de Indonesische infiltranten ingezet.” Hoewel Langenberg net als zoveel veteranen de onderlinge kameraadschap roemt, kijkt hij achteraf niet licht terug op zijn uitzending. “Het was geestelijk en lichamelijk een zware tijd. We waren zeven dagen in de week 24 uur per dag in de weer. Eerst kwamen de peloppers met prauwen vanaf Ceram, later werden ze met honderden tegelijk gedropt vanuit vliegtuigen. Vooral op de eilanden waren er veel infiltraties.” De confrontaties met de Indonesische strijders waren niet zonder gevolgen. “Je sliep vaak in uniform en had je wapen schietklaar aan je tampat hangen. Er zijn ook twee kameraden gesneuveld.” Langenberg vertelt het bijna fluisterend: “Als je dan de warmte van de kogels langs je wangen voelt gaan, ben je ongeveer vijf mil- limeter van de dood vandaan. Ik heb ook van enkele meters afstand tegenstanders doodgeschoten. Dan gebeurt er wat met je lichaam, maar ook met je hoofd.”


Naam en leeftijd: Arie Langenberg (73) Rang en functie:


korporaal, brenschutter Uitzending:


Nieuw-Guinea (1961-’62) Is nu:


gepensioneerd onderhoudsmonteur Hobby’s: knutselen Hekel aan:


halve waarheden Beste oorlogsfilm:


Bridge over the River Kwai


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65