search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Het avontuurlijke leven I


Door: Linde van Deth


n april bracht Mas Massizzo een bezoek aan ‘haar’ schip. Hr.Ms. Schorpioen, waarvan zij van 1966 tot 1968 comman-


Indiëveteraan Mas Massizzo. Foto: Birgit de Roij


dant was. Het bezoek was een initi- atief van en werd ondersteund door de Stichting Baarnse Veteranen. Het schip herbergt nu het museum- restaurant van het Marinemuseum in Den Helder. Haar hut is nog intact, compleet met een foto van haar toenmalige Australische vriend aan de muur. Als verrassing was ook burgemeester Mark Röell van haar woonplaats Baarn aanwe- zig en een aantal oud-marva’s dat nog onder haar heeft gediend. Bij een eerder bezoek had Massizzo erop gestaan ook de steile trap naar de slaapvertrekken af te dalen en ook ditmaal was er geen discus- sie mogelijk: de 92-jarige veteraan wilde weer benedendeks kijken. “Het was heel leuk om terug te zijn op de Schorpioen. Het is natuurlijk wel een beetje veranderd. Ik heb hele goede herinneringen aan het schip, natuurlijk aan de marva’s, maar ook aan het werk.” De oud- marva’s beschreven Massizzo als een prettige commandant: streng, maar rechtvaardig.


Indiëveteraan Mas Massizzo was in 1966 de eerste vrouwelijke commandant ooit van een Neder- lands marineschip. Kranten uit binnen- en buitenland schreven erover. Zelf had ze al die belang- stelling totaal niet verwacht toen ze het commando kreeg over Hr.Ms. Schorpioen. “De bedoeling van de marva’s was ooit: maak een man vrij voor de vloot. Uitein- delijk is dat anders gelopen…”


Indië In 1946 meldde Massizzo zich bij de


Marine Vrouwenafdeling (Marva): “Het was vlak na de oorlog, je wilde wat doen. Mijn moeder vond het goed, mijn vader niet. Mijn moeder was een sterke vrouw en wist mijn vader te overreden mij te laten gaan. Mijn vader was door de oorlog erg antimilitaristisch en zag het daarom niet zitten dat zijn dochter in dienst ging.” Tijdens de opleiding in Enge- land haalde Massizzo haar rijbewijs. “Je kon kiezen uit verschillende dienstvakken, ik wilde autorijden. Dat leek me wel leuk. Ik heb mijn rijbewijs gehaald in een truck. Het sneeuwde, dus ik kon voor het onderdeel achteruitrijden precies het spoor volgen dat ik daarvoor gereden had”, vertelt ze met een lach. Ze kreeg ook een technische


52 oktober 2017


opleiding en leerde zodoende dus ook sleutelen aan de auto’s. “Ooit heb ik voor een paar honderd gul- den een Fiatje gekocht. Daar moest een heleboel aan gebeuren, dat heb ik allemaal zelf gedaan. Daar ben ik toen nog alleen mee op vakantie gegaan. Op de terugweg viel alles uit. Toen heb ik de nacht in mijn auto doorgebracht bij een benzine- station. Uiteindelijk vond mijn vader toen dat ik een nieuwe auto moest kopen.” Massizzo wilde graag naar Indië en in 1947 was het zover. Met een groep marva’s vertrok ze met de Johan de Witt voor twee en een half jaar naar Batavia. “Ik heb een gewel- dige tijd gehad in Indië.” Ze deed administratief werk, maar ze deed ook dienst als chauffeur van de wacht. “Ik deed dat samen met mijn collega Joepje. Zij belde me onlangs nog op vanuit Amerika voor mijn verjaardag. Ik heb er goede herin- neringen aan. We hadden closed nights, dan mochten we niet weg. Maar de officieren wel en die moest ik dan rijden. Dan deed ik de achter- klep open en haalde het reservewiel eruit. Dan kroop Joepje erin en ging ze mee. Als we de officieren hadden weggebracht, gingen wij een kopje koffie drinken in het militair huis.”


Schorpioen Massizzo: “Na Indië heb ik gezegd:


als ik geen officier word, dan ga ik er nu uit. Toen ben ik naar de offi- ciersopleiding gegaan. We waren met negen vrouwen. Wij waren de ‘aroma’s’. De mannen waren de aspirant reserve officieren, de ‘aro’s’. En wij van de Marva waren de ‘aroma’s’.” Na diverse functies bij de marine werd ze op 4 oktober 1966 benoemd tot commandant van Hr.Ms. Schorpi- oen. Als eerste vrouw in Nederland ooit dus. “Ik was eigenlijk divisie- chef. Toen zeiden ze: dat moest maar een commando worden en toen werd ik automatisch de commandant. Ja, wat moet ik erover vertellen? Ik was de baas…” Massizzo vertelt er


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65