search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
AFGHANISTANVETERAAN RAAKTE BETROKKEN IN VUURGEVECHT MET TALIBAN


‘Bij Amerikanen is female combat taboe’


Een vuurdoop. Zo noemt Afghanistanveteraan Mirjam Grandia haar eerste daadwerkelijke gevechtsactie. Ze was als CIMIC-specialist mee op patrouille toen ze bij taliban stronghold Shurg Mugab in een hevig vuur- gevecht terechtkwamen.


Door: Anne Salomons


komen en het gevecht met de tali- banstrijders moeten aangaan. We hadden niet eens de bevoegdheid om daar te zijn”, vertelt Mirjam Grandia (41). “Maar ja, de Australi- sche missieteamcommandant was


I


k wist al dat het een gevaar- lijke patrouille zou worden. We hadden eigenlijk ook niet in Shurg Mugab moeten


zo’n cowboytype. Hij wilde eropaf en dacht dat er misschien wel een medaille voor hem in zat. Het zou voor mij de vuurdoop worden.”


Patrouille CIMIC (Civil Military Cooperation)-


Mirjam Grandia. Foto: Birgit de Roij 14 oktober 2017


specialist Grandia is tijdelijk toe- gevoegd aan het Amerikaanse Pro- vinciaal Reconstructie Team (PRT) wanneer zij die dag in de zomer van 2006 mee op patrouille gaat. “Dat was op eigen verzoek”, vertelt zij. “Ik zat als militair planner op het hoofdkwartier in Kandahar en had geen enkel contact met Afghanen. In 2004 tijdens mijn missie als liai- sonofficier in Kabul had ik juist veel contacten met de lokale bevolking. Ik dronk thee met ze en at met ze. Tijdens mijn plaatsing op Kandahar kende ik een Nederlandse overste die in het zuiden de komst van de Nederlanders moest voorbereiden, hij had iemand nodig voor het con- tact met de lokale bevolking. Via hem ben ik toen aan het PRT toege- voegd.” Grandia schuwt het gevaar niet, ze is ook niet bang om op patrouille te gaan. Grandia: “Ik was getraind om mijzelf te beschermen. Iedere dag voor een patrouille deden we skills en drills, ik stond regel- matig op de schietbaan en leerde welke sector je moest bewaken.” Grandia realiseert zich ondertussen wel dat haar training miniem was. “Ik sjouwde vrijwel mijn gehele lichaamsgewicht aan uitrusting mee. Wat ben ik blij dat ik niet heb hoeven rennen. Maar achteraf gezien heb ik niet altijd realistisch nagedacht over wat er kon gebeu- ren.”


Gevechtsactie Samen met een vrouwelijke tolk


en een hospik heeft Grandia hun deel van de patrouillemissie voor- bereid: ze wil graag contact leggen met vrouwen in de dorpen, kijken wat ze nodig hebben en vragen wat zij weten over de activiteiten van de taliban in hun omgeving. Met zo’n twintig Afghaanse militairen en dertig man van het PRT gaan ze vanuit Tarin Kowt op pad richting Chora, waar ze zullen overnachten. Bij een sociale patrouille verneemt Grandia uit gesprekken met lokale vrouwen dat er in het ziekenhuis talibanstrijders liggen. Twee strij- ders worden daadwerkelijk krijgs- gevangen gemaakt. Amper vier uur nadat ze uit Chora vertrokken zijn, naderen ze taliban stronghold (bol- werk) Shurg Mugab en worden daar stevig onder vuur genomen. Het eerste voertuig wordt door een RPG (Rocket Propelled Grenade) geraakt. Grandia zit in het tweede voertuig samen met de commandant die zijn chauffeur opdracht geeft om met hem uit te stijgen en op zoek te gaan naar de strijders. Grandia: “Ik bleef met de gunner achter in de Humvee en moest het radioverkeer monitoren. Terwijl de kogels ons om de oren vlogen, heb ik voor hem nog munitie achter uit het voertuig gehaald. De gunner schreeuwde naar mij dat hij vanuit onze positie de vijand niet kon zien, toen ben ik spontaan achter het stuur van de Humvee gekropen en het dorp ingereden zodat we vuurdekking konden geven.” Ondertussen zit een Amerikaanse militair die weer ingestapt is compleet in paniek te


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65