search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
ONDERZOEK TOONT VAKER VERWERKINGSPROBLEMEN AAN BIJ VETERANEN MET GEVECHTSERVARING


Tussen gewenning aan A


Militairen worden onder meer opge- leid om geweld toe te passen, maar gevechtservaring is niet voor alle mili- tairen vanzelfsprekend. Ook niet bij een oorlogs- of vredesoperatie. Nog minder voorspelbaar is hoe een militair rea- geert op geweld en daarmee, ook later, leert omgaan. Uit onderzoek blijkt wel dat gevechtservaring en missies met een hogere geweldsspiraal vaker leiden tot PTSS of andere verwerkingsproble- men. Anderzijds helpt gevechtservaring juist om toekomstige frontsituaties beter in te kunnen schatten.


Door: Fred Lardenoye


ngst is een slechte emo- tie. Het kan zo hoog oplopen dat je totaal niet meer kunt functioneren.


Daarom is het belangrijk om je adre- naline op te voeren. Als je weet dat er een kans van negen op tien is dat je iemand gaat doden, dan wordt je adrenaline zo hoog opgepompt dat niets anders er meer toe doet dan te doden.” Het is een uitspraak van de Amerikaanse veteraan Billy J. Heflin, die in de Vietnamoorlog als zogenoemde tunnelrat opereerde; hij kroop in de claustrofobische tun- nels van waaruit de Vietcong zijn ‘onzichtbare’ guerrillastrijd voerde. Hij zegt het aan het begin van de


indrukwekkende documentaire First Kill, in 2001 gemaakt door de Nederlandse filmmaakster Coco Schrijber. Zij vroeg in deze film Vietnamveteranen naar hun (dodelijke) gevechtservaringen. In de documentaire komt ook de inmiddels overleden Amerikaanse oorlogscorrespondent Michael Herr aan het woord. Hij schreef het boek Ditchpatches, dat diende als inspi- ratiebron voor films als Apocalypse Now en Full Metal Jacket. Herr over zijn tijd als reporter in Vietnam: “Ik ben geen John Wayne junior, ik ben geen jongen van bloed en geweld. Maar de oorlog heeft wel een enorme aantrekkingskracht op me.”


‘Ik heb veel nachtmerries gehad waardoor ik een periode slecht heb geslapen. Nachtmerries


waren gerelateerd aan de ervaringen tijdens mijn uitzendingen en hadden betrekking op de dood.’


First Kill Blijkbaar, zo wordt in de documen-


De Amerikaanse Vietnamveteraan Billy J. Heflin in de documentaire First Kill. 10 oktober 2017


taire First Kill betoogt, bestaat er op het strijdtoneel een soort dubbel- zinnige verhouding tot het geweld waarmee je geconfronteerd wordt. Gevraagd naar zijn tijd aan het front, antwoordt Herr openhartig: “Het was bevredigend. Maar een jaar was ook wel genoeg. Waar- schijnlijk te veel. Als ik verstandig was geweest, had ik moeten terug- keren na de eerste operatie, zoals zoveel andere verslaggevers deden.” Herr vertelt dat de meeste militairen die hij tegenkwam aan het front geen moeite hadden om te doden. “Ze hielden ervan om gooks (strij- ders van de Vietcong; red.) te doden. Dat was wel beangstigend.” Vietnamveteraan Heflin zegt er zelf


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65