search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Column Viewpoint Van Bergen


Bijna niemand kent het monument


Mon U Ment K


ent u die van de Chinese minister van Verkeer genaamd Om Lei Ding? Of van de Vietnamese minister


van Geboortebeperking Ka Po Tje? Ik moest eraan denken toen ik hoorde dat de Noord-Koreaanse minister (daar genoemd: Nederige Dienaar van Hij Die Uiteraard Alles Al Weet en Nog Beter Ook) van Herinnering en Herdenking der Voor de Creatie van de Communis- tische Heilstaat Gevallen Helden, Mon U Ment schijnt te heten. Mon U Ment (Monty voor intimi) heeft de gewoonte om bij oorlogsherdenkingen tv-stations overal ter wereld af te struinen tever- geefs hopend dat de loftrompet wordt gestoken over zijn baas – ook wel


bekend als De Onweerstaanbaar Gecoif- fuurde. Monty is dan altijd gepikeerd als hij een Nederlandse herdenking bekijkt en probeert te beluisteren. Natuurlijk vindt hij het prettig dat zijn naam zo vaak valt, ook al wordt hij dan verkeerd uitgesproken. In tegenstelling tot zelfs de Amerikanen (pardon: de Enige Echte Veroorzakers van Alles wat Vies en Voos is in de Wereld en wier Naam Niet Uitgesproken Mag Worden, kortweg: de EEV’s), hoort Monty ons niet praten over Mon U (wat zoiets als De Erbarmenvolle betekent) maar over Mo Nu (wat dicht in de buurt van De Erbarmelijke komt).


Maar Monty is de kwaadste niet. Zijn echte reden van ergernis is dat bij al die herdenkingen er één oorlog uitblinkt door afwezigheid, en wel juist die, die zijn land heeft geschapen en de groot- vader van zijn huidige leider – ook wel bekend als De Oneindig Doorluchtige – op zijn rechtmatige plaats heeft gezet, al was dat dan van slechts de helft van het gebied dat hem minimaal toekwam. Zeker, er is een monument, en best een aardig monument bovendien. Maar bijna niemand kent het en het staat ook nog eens op een kazerne. Niet een plek dus waar men zomaar even binnenwan- delt – laat staan toevallig langsloopt – om met de gedachten bij de gevallenen te zijn.


Deel van het Korea-monument in Washington.


Nee – Monty vindt het bijna ondraag- lijk om te moeten toegeven – dan de EEV’s. Vele monumenten verdeeld over het gehele land, zoals uiteraard in The Mall, die plek in Washington waar naast EEV’s als Lincoln, King en Roose- velt (niet de slechtsten onder hen, zo geeft Monty toe) ook diverse twintigste- eeuwse oorlogen worden herdacht, waaronder die alvernietigende, families uiteenscheurende strijd die zijn land heeft geschapen en de grootvader van et cetera. Een mooi monument, zo vindt ook Monty, al werden uiteraard alleen de slechten herdacht, de EEV’s en hun bondgenoten. Een drieluik met een wand waarin door een spel van zwarte en witte vlekken veelal droef kijkende gezichten zijn te ontwaren, een veld met geregenjackte, schichtig om zich heen kijkende soldaten, en een lange strip met daarin de namen van al de landen, waaronder Nederland, die deel- namen aan de VN-missie ter verhoeding van het bestijgen van de rechtmatige plaats door de grootvader van et cetera. Zou het, zo mijmerde Monty, Nederland niet sieren als het voor die strijd, die uitermate bloedige, wrede, zeer hete opening van wat verder als de Koude Oorlog bekend is komen te staan, een meer openbaar monument zou oprich- ten, een meer bekend monument ook? En dan niet zozeer om de ‘eigen helden’ te gedenken, maar om het belang duide- lijk te maken van die drie jaar durende slachting die, al had hij dan plaats in een volgens westerlingen verre uithoek van de wereld, tot op heden luid en weinig hoopvol doorklinkt in het grote wereldgebeuren, al is dat laatste natuur- lijk niet de schuld van zijn grote leider, ook wel bekend als De Meest Filantro- pische, Humanistische en Zachtmoe- dige Persoon op Aard en Derhalve de Enige in Staat tot Verkrijging en Verze- kering van een Alomvattende en Eeuwig- durende Wereldvrede.


Dr. Leo van Bergen is geboren midden in het non-militaire jaar 1959. Desondanks heeft het thema 'oorlog' altijd zijn historische belangstelling gehad, waarbij zijn aandacht vooral uitgaat naar de medische gevol- gen. Op dat terrein wordt hij internationaal als autoriteit erkend. Hij schreef Zacht en eervol, over het lijden en sterven in de Eerste Wereldoorlog.


maart 2018 23


Foto: Birgit de Roij


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65