search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
een draagzak vond. “Ik kon die baby niet laten liggen.” Met hulp van Van Mourik knoopte hij de baby op zijn lichaam. “Ik heb de baby helemaal meegenomen naar Heuvel 325. Daar werden toen allemaal gewonden afge- voerd en daar heb ik de baby afgegeven”, legt hij uit. Om eraan toe te voegen: “Het lijkt of ik helemaal vol bravoure zat, maar dat was helemaal niet zo, want ze konden ons zo voor onze klep schieten.”


Heuvel 325 De baby was daarmee in veiligheid, maar dat gold zeker


niet voor Liebregts en zijn kameraden. Heuvel 325 moest koste wat het kost genomen worden. De heuvel beheerste de weg waarover ze verder terug moesten trekken en de top was in handen gevallen van de Chinezen. In eerste instantie dacht Liebregts dat hij met zijn recoilless rifle als dekkingsdetachement bij de mortieren kon blijven, maar alle beschikbare mannen werden verzameld door luitenant Anemaet om aan de bestorming mee te doen. “Maar toen kwam het, wij moesten mee.” En vloekend vroeg hij zich toen af: wat krijgen we nou weer? “Dat denk je dan hè. We kregen allemaal een karabijn in de handen gedrukt. We hadden patroonhouders en dan plakten we er twee aan elkaar. Die Anemaet, dat was echt een officier. Een vent met courage, die liep niet achteraan. Die liep altijd voorop, een klein menneke. We moesten met zijn allen die berg op. De berg was echt niet zo hoog. Ik weet het nog verrekte goed, die Anemaet schreeuwde als een idioot. Dus wij renden als een gek naar boven en kregen enorm vuur van boven van de Chinezen die in die putten van die Amerikanen zaten. Die hadden ze er eerst uitgejaagd.” Maar de eerste twee pogingen mislukten. “De derde keer kregen we wel steun. Waarvan? Er stond geen artillerie, er stonden drie tanks. Die moesten elke keer granaten over ons heen schieten, maar ik denk dat ze ons ook voor onze sodemieter schoten. Toen wij die berg op renden, zijn er ook dingen gebeurd die niet allemaal kloppen. Dat hoort bij oorlog.” Toch slaagde die derde keer wel, ondanks de verliezen. “Ik was zo kapot. Ik kon niet meer. Ik was dood- en doodop van dat


ook naar het schaatsstadion gebracht, waar ze getuige waren van de overwinning van Kramer op de 5000 meter. De stem- ming in het stadion was opperbest en zij werden als ere- gasten behandeld. Hij heeft er bijzonder van genoten, maar wijst ook meteen op de keerzijde. “We moesten een deel van de reis zelf betalen, we kregen wel korting, maar de tickets waren nu wel veel duurder. Nu kan ik me dat wel veroorlo- ven, maar wat moet een andere veteraan nu als hij die reis van zijn AOW’tje bij elkaar moet sparen?”


Herdenkingen De herdenkingen op de Nederlandse begraafplaats bij


Hoengseong, met de zo kenmerkende molen, en ook later bij het monument voor Den Ouden waren ondanks de felle kou onvergetelijk. Premier Rutte was erbij en na zijn toespraak feliciteerde hij Liebregts nog met zijn 88-jarige verjaardag. “Dat moet hem wel ingefluisterd zijn”, voegt hij er grin- nikend aan toe. De Koreaveteraan zou bij het aangeboden banket zelf ook nog spreken. Hij refereerde hierbij aan het Koreaanse volk dat hen zo prachtig ontving en sprak daarbij over de “beautiful Korean people”. Een typering die met veel dank in ontvangst genomen werd. De eer die hem het meest is bijgebleven, is dat hij op de Koreaanse erebegraafplaats wierrook mocht aansteken. Die ceremonie op die serene plek heeft zelfs Liebregts stil gekregen.


Het aansteken van wierook. Foto: privécollectie Sjef Liebregts ‘Flikker op man, ik leef nog!’


Drie keer Liebregts zou nog veel meer meemaken. Hij raakte ook


rennen. Ik niet alleen natuurlijk. Toen we naar boven renden met onze karabijnen, schoten ze op ons vanuit die putten. Maar toen we boven waren, was er niemand meer, die waren er allemaal uitgenaaid. Want zij kregen mortiervuur op hun sodemieter. Dat was het gevaar- lijkste moment: als je je eigen troepen gaat helpen met mortieren. Dat is levensgevaarlijk, want de mortier kan wel een bepaalde positie beschieten, maar tegen die tijd waren wij er al.” Liebregts was volledig uitgeput en lag bij te komen toen er een andere Nederlander aankwam die de gesneuvel- den verzamelde. “Ik was kapot. En toen riep er een of andere klootzak: hé, hier ligt er nog één en hij schopt tegen me aan. Toen zei ik: flikker op man, ik leef nog!”


nog gewond nadat de bestuurder van de jeep waarin hij zat door zijn hoofd werd geschoten en de jeep het ravijn in duikelde. Hij kwam bij in Japan, waar hij werd ver- pleegd. Toch zou hij na terugkeer in Nederland opnieuw voor Korea tekenen en er later zelfs een derde keer die- nen. Hijzelf denkt dat er nog één andere Nederlander is geweest die ook drie keer heeft gediend in Korea. Hij gaat graag terug naar Korea en heeft dat ook al meer- dere keren gedaan. Na dit interview zou hij weer gaan (zie kader). De baby die hij toen gered heeft zou nu 69 jaar moeten zijn en dat blijft intrigerend. Liebregts kan zich nog steeds opwinden over veel wat hij over Korea gelezen heeft en wat er verteld wordt. “Hoe kunnen ze nou oordelen over wat er daar gebeurd is? Mag ik eens hard roepen? Ik was erbij, ik weet wat er gebeurd is!”


maart 2018 17


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65