search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
DE HEFTIGE DRIE TOURS VAN SJEF LIEBREGTS IN KOREA ‘Ze schoten ons voor


Veteraan Sjef Liebregts diende drie keer in Korea. Bij een gedode Koreaanse vrouw vond hij een levende baby. Hij bond die op zijn lichaam en redde zo het leven van het kind. Hij bestormde drie keer Heuvel 325. De eerste twee pogingen mislukten, bij de derde keer werd de heuvel ingenomen, ondanks de verliezen. “Toen wij die berg op renden, zijn er ook dingen gebeurd die niet allemaal kloppen. Dat hoort bij oorlog.”


Sjef Liebregts en zijn dochter leggen een bloem bij een herdenkingsmonument in Zuid-Korea tijdens een revisit in februari 2018. Foto: privécollectie Sjef Liebregts


Door: Gielt Algra K 14


oreaveteraan Sjef Liebregts komt uit een heel ander milieu dan je zou vermoeden als je hem nu tegenkomt. De nu 88-jarige veteraan beschrijft het zelf breedlachend als: “Vier


keer naar de kerk en vijf keer naar de pastoor, dan kom je er wel.” Toch had hij in tegenstelling tot zijn broers en zussen wel een behoorlijke middelbareschoolopleiding genoten, omdat zijn ouders hem op het internaat bij de broeders plaatsten. Zijn broers en zussen waren daar wel een beetje jaloers op. “Onze Sjef mag studeren, maar wij moeten achter de kruiwagen”, zo hadden ze volgens Liebregts gereageerd. Maar meteen doorstromen naar een carrière zat er voor hem niet in, hij moest opkomen


maart 2018


voor zijn nummer. Hij werd opgeroepen om te dienen bij de marechaussee in Apeldoorn. “Weet je wat we doen, we gaan ons melden voor Korea”, had een van zijn maten gezegd. En toen ging het snel. Liebregts: “Met de hele club kwamen we eind 1950 met de Zuiderkruis in Korea aan.” Zonder slag of stoot was het voor hem niet helemaal gegaan. Hij was nog minderjarig en zijn vader moest toestemming geven en voor hem tekenen. Dat was een droeve gebeurtenis op zich, want zijn vader lag toen al op zijn sterfbed. Hij was dan ook nog nauwelijks aan- gekomen in Korea of hij werd bij de commandant geroepen, die hem het droeve nieuws kwam meedelen


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65