This page contains a Flash digital edition of a book.
DIRECTEUR VETERANENINSTITUUT FRANK MARCUS NEEMT DEEL AAN MOTORRIT OP VETERANENDAG ‘Motorrijdende veteraan verdient


Voor de vijfde maal organiseerde de Stichting Nederlandse Veteranen Motorrijders (SNVM) een tweedaagse motorrit, die begint aan de vooravond van veteranendag. Directeur van het Veteraneninstituut en Eritreaveteraan Frank Marcus besloot na alle commotie rondom dit inmiddels traditionele onderdeel van Veteranendag achterop de motor te kruipen. “Noem het een statement van solidariteit en saamhorigheid.” Een persoonlijk verslag.


Door: Frank Marcus Foto: William Moore


D


e afgelopen jaren waren de veteranenmotorrit- ten een groot succes, al verliep het niet altijd


zonder rimpelingen. Telkens dook de discussie op over het al dan niet meerijden in clubcolors. Een discus- sie die gevoed wordt door langdu- rige onderzoeken naar de zogeheten één procent motorclubs (MC’s) in verband met mogelijke criminele activiteiten. De deelnemende vete- ranen aan de veteranenmotorrit zijn deels individuele motorrijders en deels ook motorrijders die lid zijn van een motorclub of vereniging. Er nemen leden deel van onder meer de SNVM, Seariders, Navigators, Squad 22, Marines 1665, Dutch Forces, Dutch Veterans Bikers Asso- ciation (DBVA) en de MC Veterans. Deze leden waren alle jaren actief bij het uitzetten, voorbereiden en begeleiden van de diverse routes. De discussie rond het meerijden in clubcolors is gefocust op de MC Veterans, een motorclub die alle jaren goed vertegenwoordigd is in het deelnemersveld en de organisa- tie van de tweedaagse motorrit. Niet verwonderlijk, daar de leden alle- maal veteraan zijn.


Stigmatisering


Dat er van overheidswege wordt ingegrepen als motorclubs of andere clubs zich inlaten met ongeoorloofde praktijken is een vanzelfsprekend- heid die niet ter discussie staat. Waar


34 SEPTEMBER 2015


ik me echter in toenemende mate aan ben gaan ergeren, is het uiten van allerlei beschuldigingen aan het adres van (motor)clubs, zonder dat daar concrete aanklachten op volgen en(/of) individuele leden van zo’n club gerechtelijk worden vervolgd. Dergelijke discussies overheersen bovenmatig evenementen als de tweedaagse veteranenmotorrit, ter- wijl daaraan door gerespecteerde veteranen met een schitterende staat van dienst wordt deelgenomen. Dat geldt ook voor de berichtgeving, die tendeert naar stigmatisering van een bepaalde groep – in dit geval de vete- ranen motorrijders – en dan komt er soms iets in mij los. Daarom heb ik dit jaar het besluit genomen mee te rijden met deze motorrit. Omdat ik inmiddels een aantal van de motor- rijdende veteranen persoonlijk heb leren kennen en hen ben gaan waar- deren om wie ze zijn en waar ze voor staan. Dat is begonnen met de motor- rijders die meegaan op bedevaart naar Lourdes. Dit jaar voor de tiende keer. En in het verlengde de motorrij- dende veteranen die ik ben tegenge- komen tijdens al mijn bezoeken aan veteranenevenementen.


Noem het een statement van solida- riteit en saamhorigheid. Veteranen ingezet in dienst van de vrede, met als mooie hobby motorrijden. Omdat ze het leuk vinden en omdat het hen soms helpt om samen en op hun eigen wijze hun missie-ervaringen te verwerken. Dat is ook wat mij


Directeur Veteraneninstituut Frank Marcus achterop bij de voorzitter van de Stichting Nederlandse Veteranen Motor- rijders Henk van Boxtel tijdens het defilé op Veteranendag 2015.


aanspreekt aan die tweedaagse motorrit gekoppeld aan Veteranen- dag: veteranen die zich individueel inschrijven en die rondtoeren door ons land, om ergens samen te komen voor een soort reünie, met barbecue en muziek. Om verhalen uit te wis- selen met collega-veteranen die maar een half woord nodig hebben om te begrijpen waarover je het hebt. Die elkaar desgewenst troosten en opvro- lijken. En die op deze wijze erken- ning en waardering ervaren. Mooier kan het eigenlijk toch niet.


Harley


Nadat de voorzitter Henk van Boxtel van het organisatiecomité had aan- gegeven dat ik welkom was, reisde ik naar Heerlen, waar een van de zes tochten zou starten vanaf het vete- ranenontmoetingscentrum. Al snel meldden zich de eerste motorrijders en omdat mij niet geheel helder was met wie ik mee zou rijden, viel mijn


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65