This page contains a Flash digital edition of a book.
ANGOLAVETERAAN ACTIEF IN ORGANISATIE RODE KRUIS Nog steeds ‘de majoor’


Als actief dienend militair was Bart Richters in zijn vrije tijd al werkzaam als reisleider. Na zijn functioneel leeftijdsontslag in 2001 gingen de reizen door, maar zocht hij bewust naar andere werkzaamheden, en bij voorkeur op fietsafstand van zijn huis in Weert. Hij vond ze bij het lokale Rode Kruis. “Ik kwam op gesprek voor de functie docent humanitair oorlogsrecht en ging als coördinator noodhulp naar huis.”


Door: Marleen Wegman Foto’s: privécollectie Bart Richters


B


art Richters (66) haast zich te zeggen dat de lessen humanitair oorlogsrecht wel degelijk in zijn takenpakket zit- ten. “Ik geef les in de hele provincie Limburg. Niet alleen de elementaire begrippen, maar vooral uit eigen ervaring de combinatie van theorie en praktijk. Minstens één keer per jaar geef ik een lezing over de actuele stand van zaken.” Sinds kort is hij officieel voorzitter van de afdeling Weert van het Rode Kruis, na geruime tijd waarnemend voorzitterschap. Zijn activiteiten als coördinator noodhulp heeft hij net overgedragen aan een andere vrijwilliger. Hij vergelijkt de functie van coördinator noodhulp met die van een (militair) hoofd Operatiën. “Op medisch gebied leiding geven en aansturen bij reguliere evenementen, maar ook in crisissituaties. Je moet echt een helikop- terview hebben. Ik werk hier met 35 gecertifi- ceerde EHBO’ers. En allemaal vrijwilligers, dat is wat anders dan een stel dienstplichtigen.” Nog steeds wordt hij af en toe schertsend ‘de


majoor’ genoemd. “Bij mijn eerste inzet heb ik een van de vrijwilligers aangesproken op de slordigheden in zijn uniform. Daar moesten ze hier even aan wennen.”


Reizen


Naast de werkzaamheden bij het Rode Kruis werkt Richters al ruim twintig jaar als reislei- der bij Beter-uit Reizen, een christelijke reisor- ganisatie in Alphen aan de Rijn. De lange, verre reizen naar bijvoorbeeld China doet hij niet meer. “Als reisleider moet je fysiek minstens op hetzelfde niveau zitten als je groep reizigers. Ik ga nu regelmatig naar Israël. Tien, twaalf dagen met zo’n veertig man is genoeg.” Hij vertelt dat tijdens zijn laatste reis een echt- paar binnen 24 uur terug moest naar Nederland in verband met een sterfgeval. “Triest natuur- lijk, maar dat zijn wel de dingen waar ik op kick. Het is de uitdaging ervoor te zorgen dat dit feilloos geregeld wordt, vanaf het vertrek in Israël tot de aankomst in Nederland. Af en toe moet ik de adrenaline omhoog kunnen gooien. Dat hoeft niet zo extreem te zijn als in Angola, maar dat zit toch in me.”


Waarnemen


In december 1992 vertrok Richters voor een uit- zending van zes maanden als VN-waarnemer naar het Afrikaanse Angola in het kader van de verificatiemissie UNAVEM II. Zijn basis was een outstation in Chingongo, bij Huambo, een relatief veilig gebied in handen van de bevrijdingsbeweging UNITA. Hij werd op de post bijgestaan voor een collega uit Brazilië. De werkzaamheden bestonden uit waarnemen en rapporteren.


Bart Richters geeft tijdens de kermis in Weert vorig jaar instructies aan de bike-teams van de Ambulancedienst.


44 JULI-AUGUSTUS 2013


Hij vertelt schijnbaar onaangedaan over de dingen die hij heeft gezien. Het levend verbran- den van een man, het doodschieten van een man omdat hij zou hebben voorgedrongen in de rij voor de waterwagen. “Mensen die andere mensen moedwillig iets aan doen. Als VN- waarnemer heb je een helm, een scherfvest en


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64