This page contains a Flash digital edition of a book.
ZOON VAN GESNEUVELDE KOREAVETERAAN OP ZOEK NAAR DIENS VERLEDEN ‘Gemis van een vader


Door: Klazien van Brandwijk-Wiltjer Foto’s: privécollectie Piet Schuringa


Het gemis van een vader heeft het leven van de 68-jarige Piet Schuringa bepaald. “Mijn verlanglijstje voor Sinterklaas was kort. Ik wenste een papa. Dat verlangen zit nog heel diep. Na het bericht dat mijn vader in Korea was gesneuveld, is er nooit meer over hem gesproken.” In 1988 raakte hij overspannen. “In therapie werd duidelijk dat ik behoorde tot de tweede generatie oorlogsslachtoffers.”


P


iet Schuringa was 6 jaar toen zijn vader Martin Schuringa in Korea sneu- velde. “Ik weet nog dat een hoge militair en de dominee bij ons thuis kwamen om het te vertellen. Later kwam zijn persoonlijke uitrus- ting thuis. Een kist, zijn plunjezak en een klein koffertje van hout. Daarin zaten sigaretten en dekens. En dit!” Schuringa toont zijn pink waaraan een ring prijkt. “Dat het toch wel heel bijzonder is dat ik deze ring heb, ontdekte ik nog niet zo heel lang geleden in het boek De bloedigste oorlog van Robert Stiphout. Daar staat op pagina 142: ‘Op geen enkel


lichaam treffen de Nederlanders nog sieraden en horloges aan. Alleen een adjudant draagt aan zijn rechterhand nog een zegelring. De Chinezen zagen die over het hoofd.’ Dit is het enige tastbare dat ik van mijn vader heb.” Zichtbaar ontroerd speelt hij met de ring. Hij herpakt zich en ver- telt over de diepe sporen die oorlog in zijn familie heeft nagelaten.


Strijd tegen communisme Martin Schuringa vervulde in 1936


Martin Schuringa. 22 JULI-AUGUSTUS 2013


als tamboer zijn dienstplicht bij de Koninklijke Landmacht. Op 20 december 1937 werd hij beroepsmi- litair/tamboer bij het 17e Regiment Infanterie. Toen tijdens de mobilisa- tie de functie van compagnies korpo- raal-tamboer werd opgeheven, werd hij weer dienstplichtig en na een korte internering ging hij op 15 juli 1940 met groot verlof. Hij trouwde en was tijdens de oorlog politieagent en verzetsman. Na de bevrijding voegde hij zich bij de Militaire Poli- tie en meldde zich als oorlogsvrijwil- liger. Op 15 augustus 1945 werd hij geplaatst bij het Gezagsbataljon Indië en vertrok als sergeant op 1 januari 1946 met 2-5 RI naar Engeland en van daaruit naar Oost-Java. Met zijn politieachtergrond werd hij na ver- loop van tijd overgeplaatst naar de Militaire Politie. In 1948 kwam hij met verlof en werd bij terugkeer in Indië tijdelijk bevorderd tot adju- dant bij de Staf Militaire Politie. Piet Schuringa had geen herinneringen


Zoon en kleindochter op het ereveld in Pusan, Korea, bij het graf van adjudant Martin Schuringa, gesneuveld op 12 februari 1951, Hoengsong, Korea.


aan die tijd, totdat er in een tv-serie een radioboodschap voor een mili- tair in Indië werd opgenomen. “In een flits zat ik met mijn moeder in de studio. Ik mocht ‘dag papa’ zeggen.” Op 25 oktober 1950, nauwelijks terug uit Indië, vertrok adjudant Schuringa met het Nederlands Deta- chement Verenigde Naties, dat onder leiding stond van luitenant-kolonel Den Ouden, met ms Zuiderkruis naar Korea. In het Eindhovens Dagblad zegt hij vlak voor zijn vertrek: “Het is mijn plicht om te gaan. Ik ben beroepsmilitair en de strijd tegen het communisme is ook een Nederlands


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64