This page contains a Flash digital edition of a book.
dankbaarheid’


Die woorden deden de Nederlandse Koreagangers goed, ook adjudant b.d. Kees Smith (82) die in 1952/’53 in Korea vocht. “Ik vind die aandacht geweldig. In al die zestig jaar na de oorlog hebben we meer respect en waardering vanuit Korea dan vanuit de Nederlandse samenleving ontvan- gen. Die Nederlandse houding was meer van: als veteraan moet je niet lullen, je had immers vrijwillig voor Korea getekend. Na terugkeer was de begeleiding in Nederland zero, zero, zero”, aldus Smith. “We waren sowieso ook slecht voorbereid. Ik ging voor het avontuur en vertrok met het idee dat de oorlog in Korea leek op de politionele acties in Indië. Dat werd dus een enorme schok: alsof ik in een film over de Tweede Wereldoorlog was terechtgekomen. Eén grote puinhoop.” Adjudant b.d. Jos Wouters (84) vult aan: “Ik had drie jaar gediend in Nederlands- Indië en ik kon terug in Nederland niet echt goed aarden. Als ik naar Korea ga, dacht ik, is mijn broodje gebakken. Aan de kade in Pusan werden we onthaald door de harmo- nie en het trompetterkorps van de Amerikanen. Een feestje. Het zat wel goed, dacht ik. Welnee, niet dus. Het zat fout, erg fout. Dagelijks vroegen we elkaar: zie ik je vandaag nog?”


ROKS


Ondanks de grote belangstelling voor de inzet in Korea was het Neder- landse detachement nagenoeg voort- durend onder de sterkte. Het bataljon werd dan ook aangevuld met Zuid- Koreaanse militairen die in het dage- lijks spraakgebruik ROKS (Republic of Korea Soldiers) werden genoemd. Smith over hen: “Zuid-Korea heeft in het begin van de oorlog vreselijke klappen gehad en in die periode was het moreel van deze ROKS dan ook erg laag. Toen ik er zat, verliep de oorlog minder rampzalig voor ons en toen draaiden die ROKS ook beter mee. Uiteindelijk zijn er ruim veertig van hen aan onze kant gesneuveld.” Veteraan Jeong Deok Byeong diende


overigens niet bij het Nederlandse detachement. “Nee, ik zat bij een Koreaanse eenheid die in een ander deel van het land opereerde, maar we waren toen maar al te gelukkig met de steun die we van de Ver- enigde Staten, Nederland en al die andere landen kregen.” De veteraan voelt zich als een vis in het water bij zijn Nederlandse lotgenoten. “Het is een voorrecht hier op dit mooie Bronbeek samen met collega- veteranen ervaringen van zestig jaar geleden te kunnen uitwisselen.”


Verbinden


In de vorm van geschenken die onderling werden uitgewisseld, waaronder wapenschildjes, Delfts Blauw en zelfs een heuse dankbaar- heidstrofee, kregen het wederzijdse respect en die dankbaarheid een materiële vorm.


Smith is ondertussen vier keer terug- geweest naar Korea, de laatste keer in 2010 onder anderen met toen- malig minister-president Jan-Peter Balkenende. “Iedere maand halen de Zuid-Koreanen op hun kosten tus- sen de twintig en veertig veteranen uit die zestien landen naar Korea en die krijgen daar een super behande- ling. Eersteklashotels, uitgebreide rondreizen, noem maar op. Daar kunnen we in Nederland nog wel iets van leren.”


Dat standpunt werd beaamd door de nieuwe commandant van Bronbeek, kolonel Michiel Dulfer, die tevens benadrukte het Koreaanse eerbetoon ‘hogelijk op prijs te stellen’. Ter afsluiting nodigde delegatieleider Jeong Ho Jo de Nederlandse Korea- gangers uit voor een nieuw bezoek aan zijn vaderland: “We willen ons


Koreaveteranen Kees Smith en Jeong Deok Byeong.


met jullie blijven verbinden en dat geldt ook voor onze jonge landgeno- ten.” Smith heeft wel oren naar een vijfde reis: “Korea heeft een diepe indruk op me gemaakt en daarom voel ik me nog steeds enorm met het land verbonden. Ik volg nog steeds het nieuws daarvandaan, zeker in tijden van oplopende spanningen. Als mijn gezondheid het toelaat, zou ik graag nog een keer gaan.” Als gezegd: de taalbarrière was groot, maar dat gold ook voor het wederzijdse begrip en respect. De omhelzingen en high fives die Jeong Deok Byeong voortdurend uitdeelde, zijn immers universeel en van alle tijden en een prachtig symbool van de dankbaarheid die de Koreaanse delegatie uitstraalde.


‘Zonder jullie en al die andere buitenlandse hulp waren we nu onderdeel van Noord-Korea geweest’


JULI-AUGUSTUS 2013 19


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64