This page contains a Flash digital edition of a book.
volgens Wecke de Wereld Korea T


wee miljoen doden kostte de Koreaanse oorlog, onder wie 123 Nederlandse vrijwilligers. Nu, zestig jaar na het sluiten van het wapenstilstandsverdrag, is de vrede nog steeds niet getekend. Een duurzaam conflict tussen Zuid-Korea, gesteund door de VS en consorten ener- zijds en Noord-Korea met als bondgeno- ten China en Rusland anderzijds, is het resultaat van het feit dat de Verenigde Staten en Rusland het niet eens konden worden over hoe een herenigd Korea geregeerd zou moeten worden. Zijn de gebrachte offers tevergeefs geweest? Was het niet beter geweest als de VN indertijd niet geïntervenieerd had? Het was in die Koude Oorlog toch een kwestie van westerse oorlogsreto- riek te veronderstellen dat na de com- munistische overwinning in Korea de rest van Azië zou volgen, vervolgens Europa en ten slotte zelfs het Witte Huis? Ik herinner me Amerikaanse pro- pagandafilms uit die tijd waarin de rode inktvlek in Noord-Korea uiteindelijk meer dan de halve wereld zou beslaan. Maar met de kennis van nu is het mak- kelijk praten. Ondertussen zitten we met een staat opgescheept die permanent de wereldvrede in gevaar brengt. Een staat geleid door een halfgare dwerg die als een reus tekeergaat en leiding geeft aan een volk van miljoenen gehersenspoelde hongerlijders.


Of zouden we een wat vertekend en onvolledig beeld hebben van Kim Jong- un en zijn volk? Het land is gebouwd op het eigen offer van een miljoen gesneu- velden. Weliswaar waren het de Noord-


onvoorspelbare gevolgen leiden. En zal dan ook door elke rationeel denkende regering verworpen worden. Het gevaar bestaat uit een crisissituatie waarbij emoties en niet verstandelijke overwe- gingen het besluit bepalen.


Zijn de gebrachte offers tevergeefs geweest?


Koreanen die de oorlog begonnen. Maar toen ze geconfronteerd werden met de VS, en in feite de hele VN als tegenstan- der, hebben ze, met steun van China, tegen de prijs van gigantische offers in mensen en materieel de strijd niet verlo- ren. Een deel van de huidige generaals herinnert zich dat nog goed. Het hebben van een atoomwapen bleek en blijkt in deze wereld een zekere garantie niet van buiten te worden aangevallen. En dat laatste is de perma- nente vrees van Pyongyang. Het enige politieke wisselgeld waarover het vaak door hongersnood geteisterde land beschikt, is de opvatting in het Westen dat het over een atoombom beschikt. In onderhandelingen met de tegenstanders dient dat wisselgeld dan ook effectief gebruikt te worden. Afzien van het eigen nucleaire programma betekent een punt zetten achter de eigen veiligheidsgaran- tie. Praten, onderhandelen en dreigen en wat dat laatste betreft tot de uiterste rand gaan, werd het kenmerk van de Noord-Koreaanse politiek. De vraag is of ze al in staat zijn een zo kleine atoombom te maken dat die op een ook nog betrouwbare raket kan worden geschroefd. In elk geval riskeert Noord- Korea een honderdvoudige nucleaire klap terug als zij het tot een nucleair conflict zou laten komen. En dat weet Kim Jong-un ook. Maar een nucleaire dan wel conventionele klap aan de twintig miljoen inwoners van Seoel uitdelen behoort, ondanks afweer, tot de mogelijkheden. Het zou tot


In de afgelopen zestig jaar hebben actie en reactie elkaar opgevolgd. Koreaanse kernproeven, raketlanceringen, opzeg- gen van hotlines tot en met beëindigen van wapenstilstandsafspraken en drei- gen met een atoomoorlog. Aan de kant van Zuid-Korea en de VS: het opleggen van sancties, ook door de VN, het tradi- tioneel houden van gezamenlijke oefe- ningen langs de grens met Noord-Korea waaraan zo’n 13.000 Amerikaanse mili- tairen meedoen. Het gaat om weder- zijdse provocaties. De VS wil wel pra- ten, volgens minister van Buitenlandse Zaken John Kerry, maar dan zijn de Amerikaanse voorwaarden: beëindiging van de productie van splijtstof voor nucleaire wapens en afzien van raket- proeven. De Noord-Koreanen eisen van de VS excuses voor recente provocaties, herroepen van alle Amerikaanse en VN- sancties, terugtrekking van nucleaire bases uit de regio en het afzien van mili- taire oefeningen op het Koreaans schier- eiland. Voorlopig zal het wel bij het oude blijven, zolang het Westen en met name de VS verkeerde uitgangspunten bij hun Korea-politiek hanteren. In navolging van professor Breuker in NRC Handelsblad van 8 maart jongstleden zijn dat: 1) Noord-Korea is instabiel en zal instorten, 2) druk van buiten (door VS, EU, Zuid-Korea, Japan) bespoedigt dit proces, 3) het Noord-Koreaanse volk wacht op regimewisseling en 4) militaire interventie is legitiem en misschien noodzakelijk. Allemaal foute veronder- stellingen. In de toekomst zal in Noord- Korea niet moeten worden geïnterveni- eerd, maar wel veel geïnvesteerd.


Drs. Leon Wecke is docent aan de Radboud Universiteit Nijmegen en oud-directeur van het Studiecentrum voor Vredesvraagstukken.


JULI-AUGUSTUS 2013 35


Column


Foto: William Moore


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64