This page contains a Flash digital edition of a book.
Muzikale missie DUTCHBAT 3-VETERAAN ZET THE ROAD TO HELL OP NUMMER 1


‘Tekst symboliseert mijn ervaringen’


Door: Linde van Deth Foto: Birgit de Roij


Veteraan Ronald Wentink hoorde zijn nummer 1, The Road To Hell van Chris Rea, bij terugkomst op de compound in Srebrenica na het sneuvelen van Raviv van Renssen. Dat kon geen toeval zijn, besefte hij toen al. Hij vindt het een muzikaal pareltje en de tekst symboliseert zijn ervaring in Srebrenica.


Ronald Wentink: “Dit is een originele en gesigneerde gitaar van de band Kiss.” V


eteraan Ronald Wentink (39) ging als korporaal bij het infanteriebataljon van januari tot juli 1995 naar


Srebrenica. Hij is duidelijk over die missie: “Onze onmogelijk gemaakte missie naar de enclave Srebrenica was voor velen ‘the road to hell’.” Hij geeft aan dat vooraf via het gestelde mandaat voldoende manschappen, bewapening en zo nodig luchtsteun waren beloofd. “Deze belofte is men niet nagekomen, zo staat inmiddels in de geschiedenisboe- ken vermeld.” Op 8 juli 1995 sneuvelde Raviv van Renssen door een granaataan- val. “The Road To Hell was het eerste nummer dat ik hoorde op de compound nadat onze vriend Raviv dodelijk bleek te zijn getroffen. Op dat moment was ik werkzaam op het communicatiecentrum na gewond te zijn geraakt op OP-Hotel. Ik realiseerde mij toen hoe bizar, maar toch ook bijzonder het was dit nummer te horen en ik krijg er nog altijd kippen- vel van.”


Welterusten


Ook zijn nummer 2 is inhoudelijk verbonden met zijn uitzending naar


Srebrenica. De protestsong Welterusten, meneer de president van Boudewijn de Groot, symboliseert voor Wentink het in de steek laten van de bevolking van Srebrenica en het in de steek laten van Dutchbat 3. “Het gestelde mandaat bleek een loze belofte en meneer de president heeft vast heerlijk geslapen terwijl wij toeschouwer mochten zijn van een his- torisch drama.”


OP-Hazes


Zijn nummer drie is Sad But True van Metallica. “Dit koos ik als passend bij de gevolgen van het drama in Srebrenica.” Hij herinnert zich nog goed dat Metal- lica regelmatig gedraaid werd in de bar op de compound, waar de militairen hun vrije uren doorbrachten. Muziek


luisteren deden de Dutchbatters in de bar of op het veldbed met een walkman op. Wentink vertelt dat op de observatie- posten (OP’s) ook veel gezamenlijk naar muziek werd geluisterd. “Zo noemden we OP-H, van Hotel, ook regelmatig OP-Hazes.” Zijn muzieksmaak is weinig veranderd, alleen uitgebreid. Hij luistert nog steeds soms naar de nummers uit zijn top 3 en dat roept dan allerlei herinneringen op. “Die schieten als flashbacks voorbij. Gelukkig niet alleen de negatieve ervaringen, ook zeker de vele positieve ervaringen die we meemaakten voordat de enclave is gevallen.”


Top 3 van Ronald Wentink


1. The Road To Hell – Chris Rea 2. Welterusten, meneer de president – Boudewijn de Groot 3. Sad But True – Metallica


SEPTEMBER 2013 61


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64