This page contains a Flash digital edition of a book.
voor zijn steun aan Nederlandse koopvaardijveteranen benoemd tot lid voor het leven.


Rechtszaak Middlesbrough viel hem mee. “De


Het ms Sibajak van de Rotterdamsche Lloyd was vlak voor de Tweede Wereldoorlog het eerste schip van Carel van Druten. Foto: NIMH


erop dat ik me aan deze opdracht zou houden. Alsof Arie en ik van plan waren geweest om te drossen. Het liefst was ik daarom stoker op de Empire Mallory gebleven. Als je op de Kelbergen ’s avonds tegen twaalven van wacht kwam, was de kombuis dicht. Op de Empire Mal- lory stonden dan in de kombuis nog lekkere hapjes voor je klaar. Ik zag op tegen de rechtszaak, omdat ik allang had waargenomen dat het niet boterde tussen The Netherlands Shipping and Trading Committee als reder van de Nederlandse vloot en zijn bemanningen. Door mijn werk voor The Merchant Navy Associa- tion in Schotland werd die indruk versterkt. Ik bevond mij daarmee in het goede gezelschap van Loe de Jong. Hij stelde diplomatiek vast dat het kantoor van Shipping aan de Bishopsgate/Crosbysquare in Londen ‘kwaliteit miste’ voor het behartigen van de belangen van de zeevarenden.”


‘Uiteindelijk over- leefde ik deze zaak als jongste en minst gestrafte zeeman in oorlogstijd’


48 SEPTEMBER 2013


Ondergang van de Tjilleboet Van Drunen noemt als voorbeeld


van dit veronachtzamen van het lot van zeevarenden door Shipping de torpedering van de Tjilleboet van de Maatschappij Nederland op 28 november 1942 door de U-16. De bemanning verweerde zich met het scheepsgeschut tot het uiterste tegen de U-boot. Na het afvuren van twee torpedo’s vloog de met explosieven geladen Tjilleboet echter met man en muis de lucht in. De verdwijning van de half Britse en half Nederlandse bemanning bleef lang een mysterie. Uit Duitse bron werd echter dui- delijk dat er na de explosie op zee geen overlevenden van de Tjilleboet waren aangetroffen. “Lang na de ondergang van de Tjilleboet wees de Britse marine- man John Wright mij erop dat de moeder en vrouw van opvarende J.B. Chapman taal noch teken over hem van Shipping hadden verno- men. Het enige wat ik voor hem en zijn familie nog kon doen, was voor de poorten van de hel in Den Haag het Oorlogs-Herinneringskruis wegslepen voor de omgekomen opvarende Chapman. Zijn zoon zou dan later tot de ontdekking komen dat zijn vader als een held was gestorven”, aldus Van Druten. Hij is de vertegenwoordiger van The Merchant Navy Association in Nederland, een bond waar meer Nederlandse opvarenden lid van waren. Hij werd door deze bond


man van Shipping probeerde mij voortdurend in het Engels in een hoek te drijven, terwijl ik hoorde dat hij Nederlander was. Hij deed dat, zei hij, om vast te kunnen stel- len of ik wel Carel van Druten was. Uiteindelijk overleefde ik deze zaak als jongste en minst gestrafte zeeman in oorlogstijd. Ik kreeg drie pond boete en een maand voorwaardelijk met een proeftijd van een jaar. Als bijkomende straf moest ik voor een kustvaarder monsteren. De Kelbergen bleek na een schoonmaakbeurt door koningin Wilhelmina te zijn bezocht, omdat het oude schip mogelijk als zinkstuk kon worden gebruikt bij het aanleggen van een kunstmatige haven voor de invasie in Frankrijk.”


Last Post Van Druten hoorde de Last Post voor


het eerst bij de zeemansbegrafenis van een Australische soldaat. “De kruiser HMAS Sydney bewaakte ons konvooi toen we de plechtigheid langzaam passeerden”, vertelt hij. Om te monsteren op het ss Pieter de Hoogh voor een konvooi naar Moer- mansk wachtte Van Druten eens tevergeefs op een trein naar het noor- den. “Ik had niet eens kleding voor Moermansk. Ik had alleen tropen- ervaring. Daar stond ik dan met mijn ziel onder mijn arm. Van verre hoorde ik ineens weer de Last Post. Ontroering is geen groot woord om zoiets te beschrijven. De ijle wegster- vende toon van de hoorn is me altijd bijgebleven. De Last Post is volgens mij voor het eerst tijdens de Ameri- kaanse burgeroorlog gespeeld. De Union kapitein Robert Ellicombe vond het notenschrift in het uniform van zijn aan de kant van de Confede- rates gesneuvelde muzikale zoon. Hij kreeg toestemming om een hoornbla- zer te vragen om de Last Post bij de begrafenis van zijn zoon te spelen. De Last Post heeft daarna zijn weg over de wereld gevonden.” The Mer- chant Navy Association propageert de Last Post als waardig afscheid van koopvaardijveteranen. Van Druten onderzocht de geschiedenis van de Last Post en vertaalde het in het Nederlands.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64