This page contains a Flash digital edition of a book.
Veteranendag (2) Toen ik samen met mijn echtgenote


veiligheid. Ik draag mijn spijkerbroek en een groen vest. Mijn medailles voor inzet draag ik in mijn hart. Ik kijk met trots naar de mensen in het defilé, maar nog geen dag later zie ik foto’s op social media van mannen die meegelopen hebben in het defilé die helemaal geen veteraan zijn! Pronken met medailles die gekocht zijn bij webwinkels. Het is niet verboden om medailles te dragen die je gekocht hebt met daarbij ook nog eens pins en andere attributen die eigenlijk voor zelfverheerlijking dienen en voor uiterlijk vertoon zijn. Het mag en het kan, heb ik gezien, samen met vele anderen op social media. Wij heb- ben heerlijk gelachen. Wat mij ergert in de ruime zin van het woord is dat deze mensen klaarblijkelijk toegelaten en ingedeeld worden, zonder dat er enige controle plaatsvindt. Als je het ergens kan voorkomen en tegengaan is het op onze Nederlandse Veteranendag. Carnaval is op een ander moment in het jaar.


Tristan Brouwer, Schoonhoven


werd uitgenodigd om de plechtigheid in de Ridderzaal bij te wonen, was ik in alle staten. Deze oude (bijna 86-jarige) marinier was uitgenodigd in die prach- tige zaal waar onze koning in septem- ber weer per gouden koets heengaat om de troonrede uit te spreken. Ook mijn vrouw was erg enthousiast en ver- heugde zich op dat bezoek. Kort daarna belde Gijs Wanders met de vraag of ik was uitgenodigd. Toen ik bevestigend antwoordde, deelde hij mede dat ik daar mijn verhaal over het sneuvelen van marinier Peter Garthoff mocht gaan vertellen en daarna met een zangeres nog een dansje mocht maken. Peter was mij zeer dierbaar, want zonder u de finesses te gaan vertellen, kan ik wel zeggen dat het een prachtmaatje was. Evenals ik was hij geboren Amster- dammer. Dus hebben wij samen veel gelachen bij het 4e Inbat op Oost-Java. Helaas is mijn verhaal niet in de Neder- landse huiskamers te zien geweest omdat de NOS het niet heeft uitgezon- den. Defensie had voor ons al een hotel gereserveerd op vrijdag, want wij moes- ten ook repeteren. Wij waren daar met drie veteranen, van wie er twee mari- nier waren geweest. Daar kan het korps toch ook trots op zijn. Na afloop van de ceremonie in de Ridderzaal werd ik op het Binnenhof door heel veel genodigden aangesproken en gecompli- menteerd met de wijze waarop ik mijn verhaal van dat sneuvelen had verteld. Er waren zelfs enige tranen gevloeid en zelf hield ik het ook niet helemaal droog. Dat deed mij heel erg goed! Een van die mensen die mij aan mijn mouw trok, was premier Rutte, die mij prees voor de wijze waarop ik mijn verdrietige verhaal verteld had. Op het Binnenhof werden nog medailles uit- gereikt aan diverse militairen door de minister van Defensie, premier Rutte, et cetera. Daarna was er een lunch- buffet ingericht, compleet met wat elk mens maar kan bedenken aan eten en drinken. Het defilé werd door ons ook uitstekend bekeken vanaf gereserveerde plaatsen op de eerste rij. Naast mij zaten de burgemeester van Den Haag, de heer Van Aartsen, en de commis- saris van de Koning in Zuid-Holland. Daar zat dan een oude marinier te genieten van oude en jonge militairen die begeleid door heel veel muziek het hoofd rechts deden voor de koning, maar ik hoop ook een beetje voor ons. Op het Malieveld eindigde die fantas-


tische dag voor ons oude knarren, die onder het motto ‘Eens marinier…altijd marinier’ een onvergetelijke dag heb- ben beleefd.


Jan Maas, Meppel


Herbegrafenis soldaten Mijn echtgenoot geeft als ooggetuige Tweede Wereldoorlog (gecoördineerd door Kamp Westerbork) sedert 1983 gastlessen op vele scholen in Neder- land, Duitsland, België en een enkele keer in Engeland. Hij heeft ook in Checkpoint geschreven met een jon- gere veteraan. Zijn spreuk is: ‘Indien je de geschiedenis niet kent, kun je er ook niet uit leren.’ Jongelui moeten weten wat de verschrikkingen van oorlog en geweld bij mensen nalaten. Zoals u zeker weet, worden elk jaar nog resten gevonden van soldaten die bij de Tweede Wereldoorlog gedood zijn. Elk jaar zijn er herbegrafenissen, zo ook op woensdag 26 juni jl. op de Duitse begraafplaats IJsselsteijn. Dit jaar werden er vijf ter aarde besteld, waarbij mijn man als veteraan en een Duitser als veteraan (eens tegenstanders) samen een kistje ter aarde hebben besteld. Een bijzondere gebeurtenis. De Duitse veteraan heet Schmidt, de Nederlandse veteraan Adriaan de Winter. Op latere leeftijd ga je de verschrikkingen van destijds extra voelen. Zelf zegt Adri- aan hierover: “Ik wil dit doen voor een innerlijke rust en als voorbeeld voor onze nakomelingen om toch vooral in vrede te leven.” Nu kan het nog, want er zullen steeds minder ooggetuigen overblijven.


Ineke Groote Bromhaar-de Winter, Milsbeek


Correcties en aanvullingen


Checkpoint 6-2013 Meetingpoint (pag. 39) In het kadertje zijn twee hinderlijke fouten geslopen. De correcte web- site van het Veteranen Onmoetings- centrum Duin- en Bollenstreek is www.vocdb.webs.com en het juiste e-mailadres is vocdb@yahoo.com


SEPTEMBER 2013 43


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64