This page contains a Flash digital edition of a book.
over Indië’


De klappen die hij geestelijk opliep, zullen hem altijd pijn blijven doen. Het Draaginsigne Gewonden dat hem is uitgereikt, kan daar niet veel verandering in brengen. Dit insigne wordt uitgereikt aan elke Neder- landse soldaat die op uitzending gewond is geraakt. Voor Janssen is het wel een erkenning van zijn lij- den. Het gaf hem het gevoel dat de Indiëveteraan toch niet helemaal is vergeten.


‘Vanaf toen gold: eerst schieten en dan gaan kijken‘


zit, was eraf gesneden. Die dag ben ik soldaat geworden”, zegt Janssen. Het was een grote woede oproepende wandaad, die meer dienstplichtige militairen van het eerste uur in Indië machteloos hebben moeten verwer- ken. In zijn eerste boek schrijft Jans- sen: ‘Vanaf toen gold: eerst schieten en dan gaan kijken. Het was niet leuk of goed, dat wisten wij ook wel, maar als de vijand zo vecht, dan doen wij het nog beter, dat waren onze gedachten.’ Angst had hij alleen in het begin van zijn verblijf in Indië, zegt Janssen. “De eerste drie maan- den ben je bang, maar daarna wordt alles gewoner. Daarna geef je ner- gens meer om. Je wordt zo hard als beton.” Het stemt hem overigens tot tevredenheid dat het plan voor een wetenschappelijk onderzoek naar het Nederlandse militaire optreden in Indië van de baan is. “Laat ze maar onderzoeken wie tijdens de Bersiap-


periode in 1946 verantwoordelijk was voor het verkrachten en dan vermoorden van honderden meisjes, maar dat zal wel te veel gevraagd zijn”, zegt hij.


Driemaal gewond


Janssen beschouwt het als een won- der dat hij levend uit de guerrillaoor- log in Indië is gekomen. Hij raakte driemaal gewond. Eén keer was hij er bijna geweest. Hij werd aan zijn hoofd geraakt. De kogel ging aan de linkerkant door zijn buitenhelm heen, maar werd gestuit door zijn binnenhelm. Sindsdien heeft hij last van oorsuizingen. De koperkleurige kogel heeft hij nog. Er staat de datum ingegraveerd van de dag die hem bijna fataal werd. De helm heeft hij niet bewaard. “Die was nutteloos geworden. Je kon er namelijk geen soep meer in koken”, zegt hij cynisch lachend.


Zijn belevenissen in Indië heeft hij rond de eeuwwisseling niet opge- schreven omdat hij het zo leuk vond om erover te schrijven, maar omdat hij bang was dat ze anders in de ver- getelheid zouden raken. “Je hoorde weinig over Indië. Het was godge- klaagd. Er liggen daar zesduizend van onze jongens begraven”, zegt hij. “Na onze terugkeer heeft Nederland ons totaal in de steek gelaten. Blauw- helmen krijgen bij thuiskomst min- stens drie, vier man om zich heen voor geestelijke nazorg. Wij kregen toen we van de boot af kwamen een paar centen om een nieuw pak te kopen. En dat was dat.” Hij moet wel toegeven dat de overheid inmiddels, met het veteranenbeleid en de vete- ranenzorg, ook oog heeft gekregen voor de noden van de Indiëveteraan. Het zal hem niet onthouden van het schrijven van zijn vierde boek, waarin hij kritisch en waarschuwend voor de toekomst Nederland op de korrel neemt.


De in het artikel genoemde boeken zijn te bestellen via Jan & Nelly Janssen, Bisseltsebaan 22, 6585 KS Mook, tel: 024-6961418.


SEPTEMBER 2013 17


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64