This page contains a Flash digital edition of a book.
had, was schrijven’


columns te bundelen, maar ik heb voorgesteld om het veel breder te trekken met de dagboekfragmenten en de theaterteksten. Zodat je tussen de regels door een verhaal krijgt van hoe de afgelopen twintig jaren van mijn leven er hebben uitgezien, wat ik heb meegemaakt en wat voor een invloed dat heeft gehad.”


Geluksvogels Dat iemand na het lezen van het


opleiding schreef hij een monoloog. “Aanleiding was het gevoel dat je terugkomt van een missie en ieder- een denkt dat je een half jaar vakan- tie hebt gehad.” Het stuk kwam via een van zijn docenten bij de toneel- school in Arnhem en werd daar opgepikt door een student voor zijn afstudeerproject. “Dat was kicken dat het daar opgevoerd werd. Ik merkte echt dat het mensen raakte.”


Thuisfront Vervolgens kwam theatergroep


Wederzijds met de vraag of hij van de monoloog een theaterstuk met dialogen kon maken. Onder de titel Thuisfront werd het met veel succes opgevoerd in theaters, maar ook op het Veteraneninstituut en kazernes door het hele land. “Het was extra spannend om het te laten zien aan


Barry Hofstede: “Het schrijven is iets waar ik voor het eerst zelf voor gekozen heb. Dat is voor mij een onbetaalbaar gevoel.”


andere veteranen. Maar ik heb er zoveel mooie herinneringen aan. In Doorn was er altijd een nagesprek. Een veteraan zei dan tegen zijn meisje: ‘Dit kan ik jou dus niet ver- tellen.’ En dan zei zij: ‘Maar zie je ook tegen wat voor een muur ik op loop?’ Het creëerde dus een opening voor wederzijds begrip. Daar heb ik het stuk ook voor geschreven.” Hofstede schreef vervolgens nog verschillende hoorspelen, speelt al jaren drums in bands waar hij ook songteksten voor schrijft en is sinds 2007 vaste columnist in Checkpoint. Dat laatste leidde tot de vraag naar een boek. “Het idee was om de


boek weet wie Barry Hofstede is, vindt hij te sterk uitgedrukt. “Maar je weet wel waar ik vandaan kom. Eigenlijk ben ik aan een tweede leven begonnen. Op 2 mei was ik jarig en op 3 mei kwam ik terug uit Bosnië. Dat was symbolisch het jaar nul, dat maakt het boek wel dui- delijk. Van de dagboeken naar het theater, het is een deel zelfonderzoek en een deel accepteren van en leven met wie je bent.” Dat zijn leven sterk bepaald is door zijn ervaringen in Bosnië, heeft hij steeds meer leren waarderen. “Die ervaringen in Bos- nië hebben me wakker geschud en me bewust gemaakt van wie ik ben. Anders had ik misschien met een stropdas op kantoor gezeten. Het schrijven is iets waar ik voor het eerst zelf voor gekozen heb. Dat is voor mij een onbetaalbaar gevoel.” Zijn uitzendverleden loopt dan ook als een rode draad door al zijn crea- tieve werk. “Ook in de songteksten zitten mijn ervaringen. Vooral nu ik in een Nederlandstalige band zit, komen er referenties aan mijn dienst- tijd. Dat is een constante in mijn repertoire. Ik denk niet dat er een dag zal komen dat ik zal zeggen: zo, nu ben ik klaar met mijn uitzendver- leden. Elke dag is er het besef dat ik zo’n oorlog en wat mensen elkaar aan kunnen doen van dichtbij heb meegemaakt. Daardoor heb ik ook een soort levensvreugde ontdekt: te leren waarderen wat je hebt. Dat ik denk: wauw, wat hebben we het hier goed! Geluksvogels zijn we.”


Checkpoint-lezers krijgen korting op het boek NL-Peacekeeper (zie pag. 14).


SEPTEMBER 2013 23


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64