This page contains a Flash digital edition of a book.
dingen willen, maar het moet ook militair uitvoerbaar zijn. Dat hele idee dat mensen van nature goed zijn, ben ik kwijtgeraakt. In extreme situaties gaan mensen extreme din- gen doen. Oorlog is zo’n situatie, dan komt het slechtste naar buiten.” Daarom noemt hij het een goede zaak dat er veteranen in de Kamer zitten. “Je bent gedreven. Ik merk dat je een milde boosheid in je moet heb- ben om op die lijst te komen. Dat is wat men in de VVD zoekt. Je zit er om een reden, vanuit een drive. Die had ik zeker. Wees niet naïef poli- tici, want je brengt mensen in een onmogelijke positie! Met desastreuze resultaten. Daar komt de wil vandaan om het zelf te doen.”


Veteranendag


Anne Mulder met zijn Dutchbat-collega’s tijdens het veteranendefilé. Foto: privécollectie Anne Mulder


adrenaline van de uitzending zit.” Na vier jaar maakte hij met succes de overstap naar beleidsmedewerker van de VVD-fractie van de Tweede Kamer. “Want ik vond politiek steeds leuker worden. In 2002 ben ik ook gemeenteraadslid geworden, daar- naast bleef ik bij de fractie werken. Vervolgens ben ik bij het ministe- rie van Binnenlandse Zaken gaan werken en daarna voor de VVD in de Tweede Kamer gekozen.” Hij is woordvoerder gezondheidszorg. “Een enorm belangrijk onderwerp, met een begroting van zeventig mil- jard, tien keer de Defensiebegroting. Een JSF is een ochtendje zorg, bij wijze van spreken”, grapt hij.


PTSS


De inzinking die hij kreeg, was een onaangename onderbreking van zijn carrière. “Ik kwam in een diep dal en de psycholoog wilde dat ik van uur tot uur vertelde wat ik had mee- gemaakt. Daarvoor had ik het daar alleen tijdens reünies van Dutchbat over. Mensen wisten niet eens dat ik daar geweest was. Dat was ook het punt. De psycholoog zei: ‘Je hebt er een betonnen plaat omheen gezet, maar dat gaat gisten en knalt uit elkaar. Dat is een kwestie van tijd.’” Het praten met de psycholoog hielp en de oud-Dutchbatter vond ook een manier om het praten over zijn uitzendverleden een structureel ver- volg te geven. “Ik geef nu lessen op


26 JUNI 2013


scholen voor het project Verhalen van veteranen en via Herinnerings- centrum Westerbork. Afgelopen maandag stond ik nog in een klas in Rotterdam.” Via Westerbork heeft hij er training voor gehad. “Dan leer je dat het helemaal niet gek is om gevoelens te laten zien voor een klas. Ik laat emoties toe. Door er nu over te praten, kan ik iets nuttigs doen en het een plek geven.” Zijn lidmaatschap van het Comité Nederlandse Vetera- nendag draagt daar ook aan bij. “Je kunt wat nuttigs doen met je ervarin- gen in plaats van het maar op te pot- ten en te laten broeien in jezelf.”


Tweede Kamer


Dat hij de politiek is ingegaan, heeft ook met zijn uitzendverleden te maken. “Als je kijkt naar die besluitvorming rond de uitzending naar Srebrenica, dat was zo naïef. Laten we maar licht bewapend gaan, anders kun je agressie oproepen. Allemaal goede bedoelingen, maar niet kijkend naar het resultaat.” Zijn uitzending heeft zijn politieke denk- beelden gevormd. “Goede bedoelin- gen, moralistische overwegingen, dat wantrouw ik. Je moet je altijd afvra- gen: wat is je succeskans en kun je jezelf verdedigen? Ben je niet te veel afhankelijk van anderen?” Zijn uitzendverleden brengt in zijn ogen dan ook een meerwaarde mee in het parlement. “Als veteraan heb je wel een reality check. Je kan wel


Het heeft even geduurd voor hij enthousiast werd voor de veteranen- cultuur. “Ook ik dacht eerst dat veteranendag voorbehouden was aan oude mannen met een blazer. Gaan- deweg ben ik het gaan waarderen. Ook op het Malieveld, een biertje drinken met je eigen bataljon, maar ook met mensen van andere missies. Elke missie is verschillend, maar ook weer hetzelfde. Je hoeft elkaar niet veel uit te leggen. Ik zou iedereen aanraden: ga ernaartoe! Ook als je niet met het defilé meedoet, het kan ook heel informeel in een spijker- broek.” Werd hij in het verleden nog een keer voor lafaard uitgemaakt van- wege zijn Dutchbat 3-jack, inmiddels ervaart hij de waardering uit de maatschappij. “Het blijkt uit de enquêtes van het Veteraneninstituut, maar ik merk het ook op scholen. En als wij als Dutchbat defileren wordt er extra hard geklapt. Ik loop altijd mee. Na de openingsceremonie in de Ridderzaal spurt ik als een haas naar het Malieveld om me om te kleden. Het is een warm bad als je hier in Den Haag dat rondje loopt. Dat geldt trouwens ook voor Wageningen, dat weet ik ook uit eigen ervaring.” Hoe- wel zijn missie ook een wissel heeft getrokken op zijn gezondheid, vindt hij de balans van wat zijn uitzender- varing heeft opgeleverd positief uit- vallen. “Als ik niet naar Bosnië was geweest, had ik hier niet gezeten. Ik heb een dip gehad, maar ik ben er sterker uitgekomen. Uiteindelijk ben ik erover gaan praten en dat heeft kracht en zelfvertrouwen gegeven.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64