This page contains a Flash digital edition of a book.
hebben voor dit vak’


en toen kwamen de Bosnisch-Ser- vische burgers met paard en wagen om te plunderen, Die kwamen met ijskasten, televisies, vee, noem maar op. Alles wat los en vast zat, sleepten ze mee. En ze zwaaiden ook nog vro- lijk naar ons. Dan voel je je zo verne- derd. Daar sta je dan met je blauwe helm, je scherfvest en je uzi.”


Carrière Van het gewraakte ‘feest’ in Zagreb


staat hem vooral de rol van politici bij: “Ze wilden allemaal met ons op de foto. Daar ben ik verre van gebleven, maar later zeiden diezelfde politici: we wilden helemaal niet naar Zagreb, maar als de kroonprins wil, kun je niet achterblijven. Op het moment dat de massamoorden bekend werden, zag je gelijk dat ze afstand namen.”


‘Ik dacht: wij zijn van de VN, wij zijn toch de baas?’


Tweede Kamerlid Anne Mulder. Foto: VVD-fractie


“Iedereen moest met oordopjes in naar een grote bunker. Wachten en nog eens wachten, maar er gebeurde maar niks. De Serven zagen dat en rukten op in de enclave. Ik ben maar de bunker uitgegaan en vluchte- lingen gaan helpen die massaal de enclave in kwamen.” De chaotische taferelen staan nog op zijn netvlies gebrand. “Op de compound werden baby’s geboren. Blijkbaar waren er zelfmoorden, want een maat van mij heeft iemand losgesneden die zich opgehangen had. Het was 30 graden,


er waren geen wc’s en overal lagen drollen. Er was nauwelijks voedsel en er waren niet genoeg bedden, dus de situatie was onhoudbaar. Alleen al uit hygiënisch oogpunt.” Mulder vertelt hoe tevergeefs gepro- beerd werd om de vluchtelingen die door Serviërs in bussen werden afge- voerd te begeleiden. “Onze tactiek was ook om de vrouwen zo smerig mogelijk te maken om verkrach- tingen te voorkomen.” Hij is nog steeds verbijsterd over wat er daarna gebeurde. “Die Moslims waren weg


Hoewel hij nog geen ambitie had voor een Kamerlidmaatschap werd hij korte tijd later wel lid van de VVD. “Omdat ik vond dat die partij wel achter de troepen stond. Dat was precies het duwtje dat ik nodig had en in 1996 ben ik lid geworden.” Zijn diensplicht liep na Bosnië ten einde en na een half jaar door Midden-Amerika te hebben gereisd van zijn uitzendtoelage, begon hij zijn carrière in de burgermaatschap- pij. Zijn sollicitatie bij het ministerie van Financiën liep nog bijna fout af. “Ze vroegen of ik onder stress kon werken. Dat ministerie zat toen nog in een bunkerachtig gebouw. Ik zei: ‘Nou, als ze deze bunker gaan beschieten, dan blijf ik rustig door- werken!’ Die idiote opmerking heeft me bijna mijn baan gekost. Achteraf realiseer je je dat je nog in die


JUNI 2013 25


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64