search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Interviewcollectie


Wat is er makker? Is het eten te flauw...?


‘Met dat geintje kwam ik goed weg…’


Veteranen vertelden ook in de interviews van de Interviewcollectie Nederlandse Veteranen over grappen die ze met elkaar uithaalden op uitzending of op de kazerne. Er werd een hoop geplaagd over en weer.


Radio Irakveteraan: “We konden Radio Neder-


land Wereldomroep ontvangen. Onze verbindelaars konden ook die frequen- tie pakken. Er waren op een gegeven moment tegenstrijdige berichten over wanneer we naar huis zouden gaan. (…) We hadden er een verbindelaar bij zitten, Teun, die heeft een geintje gemaakt. Iedereen zat te luisteren naar de radio. Toen het weer begon, brak hij in. Hij sprak een stuk in dat de mari- niers langer in Irak moesten blijven. Hij deed dat ook echt keurig met een nieuwsstem. En het mooiste was: toen hij losliet, begon ook net de tune. Ieder- een rende naar de postzakken, brieven er weer uit. Net geschreven dat ze naar huis zouden gaan… Hij moest wel bij de commandant komen. Later hebben ze hem weer teruggepakt. Er moesten mensen blijven voor de overname. Dat zou Teun worden… Daar heeft hij twee dagen over in de piepzak gezeten.”


Bollen Libanonveteraan: “Ik weet nog dat


we de nieuwe lichting binnen zagen komen. Toen voelden wij ons behoor- lijk opgeleid. We noemden de nieuwen ‘bollen’ (…) Het was een sport om de bollen op de eerste avond op te roepen voor appel, terwijl er geen appel was. Dan zag je ze op de binnenplaats staan


en dan moesten wij hard lachen. Dat grapje hebben ze trouwens ook bij ons uitgehaald toen we net waren opge- komen. Alleen waren wij al gewaar- schuwd. (…) Ook een grapje, ’s avonds bij het eten, was met het zoutvaatje. Het is mij ook overkomen dat het dopje van het zoutvaatje niet goed was dichtge- draaid en dan heb je een hele lading zout op je eten…”


Geintje WO II- en Indiëveteraan: “We lagen in


de kazerne met twaalf mannen op de kamer. De een haalt wat meer streken uit dan de ander. Er was een geintje waar ik goed mee wegkwam. Ik was ergens geweest en toen ik terugkwam, lag iedereen te snurken. Of in ieder geval, ze lagen op bed. En toen pakte ik heel stiekem een wasbak, die deed ik voor de helft vol en die zette ik op de deur. (…) Ik had mis geraden, want op dat moment kwam precies de wacht- meester door de deur. Hij moest tegen een soldaat iets zeggen. Toen sodemie- terde dat ding eraf. (…) Ik hield me sla- pende. Ik moest met iemand anders om vier uur ’s morgens in de keuken begin- nen. De wachtmeester ratelde de hele boel uit bed, behalve ons. Aantreden. Wij hebben door het raam gekeken hoe ze aan het exerceren waren. Ik had daar ook bij gehoord…”


Grandpa mobiel Joegoslaviëveteraan: “De devision ser-


geant van de Amerikanen had een bles- sure. Hij moest in het hospitaal zijn en zou door zijn chauffeur op een bepaalde tijd opgehaald worden. Die chauffeur had ik getackeld: je hoeft hem niet op te halen, dat gaan wij doen. Dat waren een Amerikaanse medeplichtige en ik. We hadden een golfkarretje van de luchtmacht helemaal versierd met slin- gers en vlaggetjes en voorop had ik een bord gehangen met ‘grandpa mobiel’. Daarmee hebben we hem opgehaald en over het hele kamp gereden. Hij vond het fantastisch. Hij zat in het karretje vrolijk te salueren naar iedereen.”


Bed Meidagenveteraan: “In het donker werd


op de slaapzaal de nodige gekheid uit- gehaald. Degene die avondverlof had, moest toch wel uitkijken. Er werd altijd wel wat uitgehaald. Het matras lag op een metalen rek dat met een paar spijl- tjes in het geraamte paste. Als je dat omdraaide lag het zo op de grond als je in bed wilde gaan liggen. Dat werd dan op scherp gezet voor degene met avond- verlof.”


De interviews uit het Interviewproject Nederlandse Veteranen zijn te beluiste- ren via www.veteranenvertellen.nl.


januari-februari 2018 25


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65