search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Veteranen met eenmissie AFGHANISTANVETERAAN WIL NA DIEP DAL ANDEREN MOTIVEREN ‘Kom van die bank af’


Afghanistanveteraan Dennis van der Stroom (29) komt van ver. Een paar jaar na zijn uitzending raakt hij gok- verslaafd, bouwt schulden op en wil het liefst verdwijnen. Hij denkt aan zelfmoord, maar kiest voor het Franse Vreemdelingenlegioen. Voor hij zich aan heeft kunnen melden, zit hij alweer thuis. Letterlijk. Maar na een peri- ode bankhangen, gaat hij nu juist fysieke uitdagingen aan. En hoopt lotgenoten ook zover te krijgen.


Door: Janke Rozemuller Foto’s: privécollectie Dennis van der Stroom


Dennis van der Stroom en zijn verloofde bij de Ultra Great Britain.


overlevingsstrategie van Dennis van der Stroom. Maar als in 2014 zijn moeder na een kort ziekbed overlijdt en vlak daarna zijn relatie stukloopt, werkt die strategie niet meer. De Afghanistanveteraan krijgt nachtmerries, herbelevingen en gaat gokken op internet. In februari 2015 trekt hij aan de bel en neemt contact op met het Veteranenloket. “Op alle fronten ging het niet”, vertelt hij. Het telefoontje zet de boel in werking: hij gaat in therapie, komt financieel onder bewind te staan en pakt zijn oude liefde (hard)lopen weer op.


D


Spanning Van der Stroom is beroepsmilitair bij de Luchtmobiele Brigade als hij eind 2008 als radioman/boordschut- ter wordt uitgezonden naar Deh Rawod in Afghanistan. In die peri- ode zijn er voortdurend incidenten met bermbommen. “Tijdens zo’n patrouille reed een van onze voer- tuigen op een IED. Ook is een col- lega van mij die in Kamp Holland


56 oktober 2016


e knop omzetten: door- gaan en jezelf afsluiten voor emoties. Dat is – ook nu nog vaak – de


zat, omgekomen nadat hij op een bermbom was gestapt. En we heb- ben een suicider opgepakt die klaar- stond om zichzelf op te blazen en iedereen daarin mee te nemen. Als dat was gebeurd, dan had ik hier waarschijnlijk niet meer gezeten. Je ging iedere dag al met spanning de poort uit, maar nu was je helemaal angstig dat er wat gebeurde. Maar op dat moment toon je dat niet, je drukt het weg. Vanuit je overlevingsme- chanisme kun je je niet permitteren om daaraan toe te geven. Bovendien is er op zo’n uitzending geen cultuur waarin hierover veel wordt gepraat.” Van der Stroom doet zijn verhaal inmiddels schijnbaar moeiteloos. “Ik vertel over mijn uitzending alsof het een film is, alsof ik er van buitenaf naar zit te kijken. Zo sluit ik me af voor de emoties die er bij komen kijken.” Maar dat brengt wel een gevaar met zich mee, vertelt hij. “Ik kan daardoor ineens heel diep in de put belanden. Vorig jaar juni ben ik naar Frankrijk gevlucht, ik schaamde me kapot dat ik weer had gegokt en had naar mijn gevoel de keuze: of suïcide of me aansluiten bij het Franse Vreemdelingenlegi-


oen. Ik wilde alles achter me laten en mijn verleden uitwissen” Als ter plekke blijkt dat hij niet onmiddel- lijk terechtkan bij het legioen, belt hij zijn vriendin en laat hij zich overhalen toch weer terug naar Nederland te komen.


Therapie gestopt Hij pakt zijn hbo-opleiding ver- pleegkunde weer op, vraagt zijn vriendin voor de camera van Omroep Gelderland ten huwelijk tijdens de Nijmeegse Vierdaagse en gaat verder met zijn therapie. Maar als hij tot zijn verbazing een behoor- lijke eindafrekening krijgt over 2015, moet hij daar afgelopen mei mee stoppen. “Juist door de therapie ben ik weer verder in de schulden geraakt. En mijn bewindvoerder gaat er niet mee akkoord om mijn verzekering om te zetten naar een lager eigen risico, want dan worden de maandelijkse kosten weer hoger.” Hij hoopt in januari zijn therapie weer op te kunnen pakken. Zelf is hij enthousiast over Neurofeedback- training, een methode die moet zor- gen voor meer balans tussen beide hersenhelften, maar deze behande-


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65