search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
tici en familieleden van gewonde veteranen spraken er schande van. Toch konden sommige militaire paralympiërs de zwarte grap wel waarderen. Humor is immers ook een vorm van erkenning. En Carr had diezelfde maand de revalida-


sport was toen snel gezet. Rome was in 1960 de gastheer voor de eerste Paralympische Spelen, waaraan ook militairen deelnamen. Veel aandacht voor toegankelijkheid was er nog niet. Honderden militairen stonden klaar om de rolstoelsporters


massa toeneemt, moeten technici de protheses voortdurend aanpassen. Het Britse leger verschaft gehandi- capte sporters gemiddeld vier paar kunstbenen, bijvoorbeeld om mee te kunnen klimmen of om running blades aan te monteren.


tiecentra in Birmingham en Epsom bezocht. Dat zorgde natuurlijk ook voor enig krediet.


Sport als medicijn Sport heeft onmiskenbaar een posi- tieve invloed op het revalidatiepro- ces. Een reeks onderzoeken heeft dit intussen overtuigend aangetoond. Nieuw is dit besef overigens niet. Al in 1888 werden in Berlijn de eerste sportclubs voor doven opgericht. Het duurde echter tot na de Tweede Wereldoorlog voordat sport voor gehandicapten echt op de agenda kwam te staan als middel om maat- schappelijke re-integratie te bevor- deren. Het begon allemaal in 1948 toen een groepje gewonde Britse veteranen uit de Tweede Wereld- oorlog wedstrijden organiseerde in Londen: de Wheelchair Games. Toen in 1952 ook Nederlandse veteranen gingen deelnemen, kregen de wed- strijden een internationaal tintje. De stap naar serieuze competitie-


de trappen op en af te dragen. ‘Para’ betekent trouwens ‘naast.’ Dit ver- wijst naar het feit dat de Paralympi- sche Spelen altijd plaatsvinden in hetzelfde jaar en in dezelfde stad als de Olympische Spelen. Sinds 2014 kennen we bovendien de Invictus Games voor gehandicapte mili- tairen, een initiatief van de Britse prins Harry. Zijn inspiratie vond hij onder meer in de Amerikaanse War- rior Games. Een interessant detail: militairen stellen vaak heel andere eisen aan hun protheses dan burgers die armen of benen verloren. Die laatsten zijn vaak al wat ouder en gebruiken hun protheses soms maar een paar uur per week. Hoe anders bij militaire sporters. Meestal zijn ze nog jong en hadden ze vóór hun ongeval al een goede conditie en spieropbouw. Ze gebruiken hun protheses soms wel vijf of zes uur per dag. Ze springen ermee en doen kniebuigingen. Naarmate de spier-


‘Supercrip’ Kritiek is er ook. Leidt alle aandacht voor gehandicapte topatleten niet af van die veel grotere groep zwaar- gewonde militairen die buiten de schijnwerpers blijft? Een verguld en politiek correct laagje dat veel ander leed toedekt? En komt het ‘vieren’ van het bijzondere van de atletische topprestaties niet juist ook neer op het extra benadruk- ken van de handicap? Amerikanen gebruiken daarvoor de term super- crip (supercripple). Dit stereotype zet gehandicapten bovenal neer als helden die moedig hun handicaps overwinnen: ‘Wow! You’re so brave and inspiring!’ Deskundigen die het klappen van de zweep kennen, hebben weinig met deze kritische noten. Zij benadruk- ken hoezeer sport het zelfvertrou- wen stimuleert en een inspiratie is voor anderen. Bovendien is sport slechts een deel van het totale re- integratieproces. Er valt nog een heel leven op te bouwen. ‘Je kunt iemand bijvoorbeeld leren water- skiën’, sprak een revalidatiearts, ‘maar uiteindelijk is de barbecue na de wedstrijd, of zelfs het inslaan van etenswaar voor dat feestje bij de supermarkt, nog belangrijker voor het re-integratieproces!’


oktober 2016


11


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65