search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
REVALIDEREN OM TE RE-INTEGREREN


‘Wat ik overleef, maakt me sterker’


Paradoxaal is het wel. Veerkracht is een cruciale bouw- steen van het militaire vak. Train as you fight. Veel men- sen denken daarom dat militairen bovengemiddeld goed zijn in het terugvechten na een zware tegenslag, zoals het oplopen van een handicap. Ze zijn er toch op getraind en meestal in een puike conditie? In dit verband komt één citaat eindeloos vaak terug (en dus ook hier maar weer…). Deze uitspraak is afkomstig van de fameuze Duitse filosoof Friedrich Nietzsche (1844-1900): ‘Das was mich nicht umbringt, macht mich stärker’ (Wat ik over- leef, maakt me sterker). Klopt dat?


Door: Christ Klep Strijd op het B


lijkbaar klopt het, want als we een willekeurige militaire voorlichtings- brochure ter hand nemen,


lezen we: ‘Tegenslag heeft een gou- den randje: het geeft zelfvertrou- wen. Dit zelfvertrouwen is als de motor van je doorzettingsvermogen. Het leert je om te zeggen: kom maar op! Je hele training en opleiding is gebouwd op dit uitgangspunt.’ Reva- liderende militairen bevestigen deze gedachtegang vaak. Ze zijn gewond geraakt vanwege hun beroep, maar kijken niet terug met wrok. De risico’s waren bekend. Ze gebrui- ken hun militaire vaardigheden en karaktertrekken juist om sneller te revalideren en re-integreren. Dit fenomeen is wereldwijd zichtbaar. In veel landen ligt invaliditeit van militairen echter nog steeds in de taboesfeer. Ze worden vaak letter- lijk weggestopt. Ook in het Westen is het opentrekken van de luiken niet vanzelfsprekend geweest. Hoe ironisch ook, juist de vooruitgang in slagveldgeneeskunde – inclusief wondbehandeling en amputaties – en lichaamsbescherming (bepantse- ring, scherfwerende vesten, helmen)


10 oktober 2016


onderdeel wheelen tijdens de Invictus


Games, Orlando 2016. Foto: ministerie van Defensie


zorgden de afgelopen tientallen jaren voor een sterke groei in het aantal militaire gehandicapten. De overlevingskansen voor een soldaat die gewond raakt in Afghanistan of Irak zijn drie keer beter dan tijdens de Vietnamoorlog. Revalidatiecen- tra kregen een toenemend aantal jonge militaire gehandicapten te behandelen: mannen die nog zestig of zeventig jaar ‘te gaan’ hebben. En ook steeds meer vrouwen. Vóór het midden van de jaren zeventig zagen vrouwelijke militairen zelden of nooit als patiënt een revalidatiecen- trum van binnen. Dat veranderde naarmate vrouwen steeds vaker in gevechtssituaties terechtkwamen. In de VS is het aantal geïnvalideerde vrouwelijke militairen de afgelopen drie decennia meer dan vertienvou- digd. Het militaire hospitaal in Birming- ham wijdde er enkele jaren geleden een ontroerende toneelvoorstel- ling aan: Wounded. Een slopend


schuldgevoel teistert de jonge Britse verpleegster Kate. Op missie in Afghanistan maakte ze een fout en raakte zwaargewond. Niet alleen dat, haar buddy liep levensbedrei- gende verwondingen op toen hij haar probeerde te redden. Steeds vaker doemt voor Kate een verschij- ning uit het verleden op: soldaat Alfred Seddon. Hij raakte gewond in de Eerste Wereldoorlog en werd in hetzelfde ziekenhuis verpleegd. In een aangrijpende dialoog pro- beren ze elkaar te begrijpen en tot steun te zijn. Gevoelig blijft het onderwerp zeker. ‘Je kunt zeggen wat je wilt over de soldaten die armen en benen verlo- ren in Afghanistan en Irak’, grapte de Britse komiek Jimmy Carr in 2009. ‘Maar het team dat we naar de Paralympische Spelen van 2012 afvaardigen, zal wel verdraaid goed zijn!’ Deze cynische kwinkslag viel slecht bij het publiek. Carr kreeg heel wat bagger over zich heen. Poli-


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65