search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
MINISTER VAN DEFENSIE EERT VETERANEN TIJDENS INDIËHERDENKING


‘Een leven lang op patrouille’


“Er is niets mis met kritisch zijn. (…) Maar voor een afgewogen oordeel zijn context en omstandigheden van die tijd belangrijk.” Dat zei minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert op zaterdag 3 september tijdens de herdenking bij het Nationaal Indiëmonument in Roermond.


Door: Anne Salomons Foto’s: Jan Peter Mulder


I


n haar toespraak refereerde de Defensieminister aan de hui- dige discussies, rechtszaken en publicaties over de koers


van de Nederlandse regering en de gebeurtenissen in toenmalig Neder- lands-Indië. “Gebeurtenissen blijven vragen oproepen. Verhitte debatten zijn goed, maar houd er rekening mee dat deze onze veteranen én onze uitgezonden militairen diep kunnen raken”, benadrukte zij. “De strijd in Nederlands-Indië is onmis- kenbaar vormend geweest voor deze veteranen.” De minister haalde nog eens aan dat voor hen bij terug- keer in Nederland erkenning ver te zoeken was, eerder een zwijgen, of erger. “Zij zijn een leven lang op patrouille geweest. Dat is bepaald geen sinecure.” In haar speech onderstreepte zij dat juist hun inzet voor erkenning en waardering voor de veteraan de basis heeft gelegd voor het huidige veteranenbeleid. “En daar zijn de nieuwe generaties veteranen u zeer dankbaar voor.”


Cruciaal jaar Na haar toespraak en kranslegging, waarbij zij geassisteerd werd door een leerling van basisschool Aan de Roer (zie ook pag. 55), werd het sig- naal taptoe geblazen. Overvliegende


26 oktober 2016


F-16’s in missing man-formatie ver- scheurden daarna de diepe stilte die over de herdenkenden was neerge- daald. Altijd een hartverscheurend moment, zo was te zien aan de natte ogen van vele oudere veteranen. Dit jaar waren er, ondanks het mooie weer, aanzienlijk minder bezoekers dan de jaren daarvoor. Bij de kof- fietentjes was weinig te doen en ook de anders overvolle picknicktafels stonden er akelig leeg bij. Veel Indië- veteranen waren er niet. De Nieuw- Guineaveteranen waren veruit in de meerderheid. “Wij nemen het eigen- lijk een beetje over”, vertelt Nieuw- Guineaveteraan en oud-marinier Aad Mulder (75). “Ik kom hier al minstens tien jaar en ik zie steeds minder Indiëveteranen. Wel zijn er meer jongeren, het is belangrijk dat die komen. Ik vind dit een mooie herdenking, maar als marinier trekt de jaarlijkse herdenking op het Oostplein in Rotterdam mij meer.” Dat Indiëveteranen minder aanwe- zig zijn, is uiteraard een natuurlijke ontwikkeling omdat de vergrijzing nu eenmaal onverbiddelijk is, maar de voorzitter van het Nationaal Indiëmonument, Pascal Limpens, sprak er wel zijn zorgen over uit. Zo vertelde hij dat er een werk- groep Toekomstvisie in het leven is


geroepen waarin ook centraal staat dat niet alleen de gevallenen in Nieuw-Guinea en Indië, maar alle gevallen militairen sinds de Tweede Wereldoorlog worden herdacht. Hij vertelde dat de Federatie van Ver- enigingen van Indië Militairen en de Vereniging Oud Militairen Indië- en Nieuw-Guineagangers Nederland allebei binnen twee jaar worden opgeheven (zie ook pag. 7). Limpens: “2017 wordt een cruciaal jaar voor het herdenkingsmonument. We roe- pen dan ook iedereen op om mee te denken.


Vergeving Opvallend was eerder ook het openingsgebed door aalmoezenier Liduina van den Broek. Zij vertelde dat zij diep geraakt was door een passage in een interview in het meinummer van Checkpoint, over verzetsman Theo Roeffen die met zijn groep verraden was door een Nederlandse veerman. Roeffen: ‘De Duitsers hadden een veerpont (...) voorzien van een springlading voor als de geallieerden zouden komen. Ik hield de veerman aan de praat, terwijl mijn maat stiekem de spring- lading onklaar maakte. Maar de veerman betrapte hem en droeg ons over aan een Duitse veldwachter.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65