search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Wat neemt u altijd mee in uw plunjebaal?


“Mijn thuisfront. Dat betrek ik bij alles. Ik houd het con- tact gaande. Natuurlijk zit er ook een foto van mijn vrouw in mijn plunjebaal.”


Wanneer was de plunjebaal een zware last?


“Als het thuis niet goed ging. Dan wordt je uitzending echt zwaar.”


Wat zou u nu uit uw plunjebaal halen?


Repatriëring


“In het noodhospitaal zei de arts dat mijn arm geamputeerd moest worden.


Gelukkig werd die beslissing uiteindelijk aan de artsen in Nederland overgelaten. Maar ik moest wel meteen terug. Ik ben acht keer geopereerd. Bij de eerste operaties bleef het spannend of ik mijn arm zou behouden. Gelukkig was amputatie uiteindelijk niet nodig. In het ziekenhuis kwam de toenmalige minister van Defensie, Relus ter Beek, langs. Hij vroeg wat hij voor mij kon doen. Ik zei dat ik koste wat het kost militair wilde blijven. Mijn chirurg heeft dat opgepikt en in een persconferentie gezegd: ‘Deze sergeant behoudt zijn baan.’ Toen kon Defensie er niet meer onderuit om mij, met mijn toen nog verlamde arm, in actieve dienst te houden.”


Paars


“Tijdens mijn revalidatie in Doorn zat ik met gewonden van alle krijgsmachtdelen door elkaar.


Maar die krijgsmachtdelen gingen wel heel verschillend met de zorg om. Faciliteiten bij de marine waren weer anders dan bij de landmacht of de luchtmacht. Dat leverde veel onrust op. Er zou toch geen verschil mogen zijn bij de krijgsmacht. Ik dacht ‘paars’. Berichtgeving, personeelszorg en thuisfront horen hetzelfde te zijn. De krijgsmacht als geheel heeft die verplichting.”


Ommekeer


“In het ziekenhuis kwam ik in contact met een maatschappelijk werkster. Dat


leek mij fantastisch werk. Ik heb me toen voor de hbo-oplei- ding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening ingeschreven, toelatingsexamen gedaan en in 1994 ben ik met de opleiding begonnen. Ik leerde mijzelf door die studie, door supervisie


“Geheimen. Ik vind dat je niets voor het thuisfront moet verzwijgen. Je moet over dingen praten. Zelfs als je op uit- zending heftige of gevaarlijke situaties hebt meegemaakt. Misschien kun je het niet meteen vertellen, maar dan wel de volgende dag. Als je dat allemaal voor je houdt, wordt het invoegen bij thuiskomst vrijwel onmogelijk. De afstand tot je partner is dan te groot en onoverbrugbaar geworden.”


Majoor Ron Deelen (52) is sinds 2014 Hoofd Thuisfrontzaken ST CLAS SIE G1. Hij begon na zijn dienstplicht in 1982 zijn carrière bij Defensie in 1984 als rijinstructeur en werd in 1986 onderofficier bij de Aan- en Afvoer- troepen. In 1993 werd hij als OPC bij het 1 (BE/NL) VN TBAT uitgezonden naar voormalig Joegoslavië, waar hij gewond raakte. Dit veroorzaakte een ommezwaai in zijn carrière bij Defensie. Van 1994 tot 1998 haalde hij zijn hbo-diploma Maatschappelijk Werk en Dienstverlening en hij volgde in 1998 de officiersopleiding op de KMA. Hij werkte bij elkaar tien jaar op het Dienstencentrum Bedrijfsmaatschappelijk Werk. In 2000 ging hij opnieuw naar Bosnië, maar nu als officier bedrijfsmaatschappe- lijk werker (SFOR 8). Hij volgde daarna meerdere opleidingen en werd onder meer liaisonofficier bij het Veteraneninstituut. In 2008 vervulde hij voor drie jaar de functie van plaatsvervangend Hoofd Personeels- zorg (ST CLAS/DIR OPS/G1). Na een eenjarig uitstapje als Hoofd Wer- ving bij de Koninklijke Landmacht, werd hij Hoofd Thuisfrontzaken. Een functie voor maximaal vijf jaar. Deelen hoopt hierna in ieder geval bij Defensie weer een functie in de personeelszorg te krijgen.


oktober 2016


51


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65