search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
De plunjebaal


HOOFD THUISFRONTZAKEN ZOEKT SAMENWERKING TUSSEN KRIJGSMACHTDELEN


‘Ik dacht paars’


Hoofd Thuisfrontzaken majoor Ron Deelen (52) raakte ernstig gewond tijdens zijn uitzending naar Bosnië, in 1993. Dit veranderde zijn leven drastisch. In positieve zin. Deelen: “Ik ben hierdoor geworden wie ik ben.” Inmiddels zet hij zich onvermoeibaar en gedreven in voor het thuisfront.


Door: Anne Salomons Foto’s: Karin Stroo


Hoofd Thuisfrontzaken majoor Ron Deelen: “Wij zijn op de goede weg, maar er moet ook nog veel gebeuren.”


Nunspeet


“Ik ben in Nunspeet geboren, maar niet opgegroeid. Mijn vader was militair en we


moesten iedere twee à drie jaar verhuizen. Ik heb op vier ver- schillende lagere scholen gezeten en drie middelbare scho- len. Voor je vrienden had gemaakt, moest je alweer weg, dan wordt het moeilijk om je aan mensen te hechten. Dat is pas later gekomen, nadat ik gewond was geraakt.”


Vastigheid


“Dienstplicht was fantastisch, ik was motorordonnans en heb veertien maan-


den genoten. Eigenlijk wilde ik de dienstplicht overslaan en meteen beroeps worden. Maar dat ging niet, het was crisis. Dus dacht ik KVV’er of TS’er te worden, maar dat zag mijn vader helemaal niet zitten. Hij had een hekel aan KVV’ers of TS’ers omdat het in zijn ogen zuipende flierefluiters waren die uiteindelijk allemaal zonder diploma in de maatschappij terechtkwamen. Je gaat voor vastigheid. Dat was ik wel met hem eens. Zo was ik ook opgevoed. Daarom koos ik voor een opleiding tot rijinstructeur die ik in acht maanden afrondde. Het lukte me daarna om in 1986 op de KMS te komen en ik werd onderofficier bij de Aan- en Afvoertroepen in Ede. Het verkassen was ondertussen een way of life geworden. Mijn collega’s waren mijn vrienden.”


Uitzending


“Ik werd in 1992 aangewezen om naar Bosnië te gaan. Maar tot vier keer toe ging


dat niet door. Daar werd ik gallisch van. Toen heb ik mij maar op de lijst laten zetten voor de zomer. Dan wist ik tenminste zeker wanneer ik ging. Dat was natuurlijk ook beter voor het thuisfront.”


50 oktober 2016


Bosnië


“Uiteindelijk ging ik in juli 1993 als plaats- vervangend pelotonscommandant (OPC) bij


het 1 (NL/BE) VN transportbataljon naar Busovaça in Bosnië. Dagelijks reden we meerdere keren dwars door frontlinies heen. De bommen en granaten waren niet van de lucht. Bij het eerste schot dacht ik: mijn hemel, het tweede schot was hetzelfde als het eerste en bij het derde schot dacht ik: waar is mijn fototoestel? Dus ja, het went. Maar het was een ver- schrikkelijk en bizar oorlogsgebied. Van tevoren kon je daar echt geen beeld van hebben. Voor de uitzending hadden ze alleen maar zwart-wit dia’s van de Tweede Wereldoorlog laten zien...”


Gewond


“Ik reed in een jeep voorop omdat de verbindingen in het voertuig van de pelo-


tonscommandant kapot waren. We kwamen door een Mos- limdorp waar altijd hetzelfde opaatje langs de weg stond. Maar nu stond hij er niet. Het was stil. Geen mens op straat. We gingen een hoek om en daar stond een man te schieten vanaf een kiepwagen waarop een affuit was bevestigd. Vóór ons: een kapotgeschoten auto van een Deens VN-konvooi. De chauffeur was dood. We stuurden om die auto heen en toen kwam de eerste kogel. Door mijn bovenarm. Een tweede kogel ging wederom door mijn arm. Dat deed zo’n pijn dat ik diep vooroverboog. Dit bleek mijn redding, want de derde kogel vloog rakelings over mijn hoofd, de hoofdsteun in. Het was een hinderlaag waarbij veel gewonden vielen, alle voertuigen waren geraakt.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65