This page contains a Flash digital edition of a book.
De boekhoek


Een soldaat in huis Het is 1940 en Chris is 11 jaar. Samen met zijn moeder en broertje woont hij in de buurt van Schiphol. Op een dag krijgen ze Henk te logeren, een vlieger die bij hen wordt ingekwartierd. Chris vindt dat spannend, maar hij is zich ook voor het eerst bewust van de gevaren van de oorlog. Boven- dien is zijn vader ook nog eens naar Duitsland vertrokken ... Het boek Een soldaat in huis is een spannend oorlogsboek in makkelijke taal (vanaf 12 jaar).


Een soldaat in huis – Marian Hoefnagel 112 pagina’s €16,50 Uitgeverij Eenvoudig Communiceren, Amsterdam www.eenvoudigcommuniceren.nl ISBN 9789086962488


Interview met Nathalia Laarhoven over de Nederlandse Veteranendag


Ik stelde een paar vragen aan Nathalia Laarhoven (9), dochter van een Liba- nonveteraan, over haar bezoek vorig jaar aan de Nederlandse Veteranendag in Den Haag. Ze hield er een bijzondere foto aan over. Nathalia woonde een aan- tal jaren in Libanon, maar is nu weer in Nederland.


Hoe vond je het op Veteranendag? “Het was echt superleuk. We zijn met zijn allen gegaan. Ik kreeg ijsjes, ik kreeg cola, ik kreeg alles wat ik maar wilde. Ik werd geschminkt, ik heb geklommen en ik heb heel veel gespeeld met mijn zus. Het was een feest. Met muziek. Ik heb gedanst, het was echt zo leuk.”


Je ging ook op de foto met een bekend iemand. Weet je wie dat was? “Dat was de opa van de veteranen. Hij was heel belangrijk voor de veteranen. Iemand vroeg voor mij of hij met mij op de foto wilde omdat ik een beetje zenuwachtig was om het te vragen en toen zei hij: ja. Ik vond het heel leuk. Hij was heel lief.”


Wat vond je het leukst van die dag? “Ik vond het leuk dat ik bekende men- sen heb gezien. Ze waren ook in Liba- non geweest (tijdens een terugkeerreis voor Libanonveteranen; red.) en het was


Nathalia Laarhoven met generaal b.d. Ted Meines tijdens de Nederlandse


Veteranendag in 2015. Foto: Hans van den Boogaard


echt superleuk om ze weer te zien. Ik had een Libanees truitje aan. Ze kwa- men allemaal naar mij toe en vroegen: ben jij uit Libanon? En toen zei ik: ja!”


Denk je nog veel aan Libanon? “Ik denk een beetje aan mijn familie in Libanon. En ik mis het eten van Ali Kafra. Hij werkt op het strand in een restaurant, hij is heel erg aardig en maakt ook vaak grapjes. En ik vond het ook leuk om naar de zee te gaan en erin te zwemmen. Want de zee was wel heel warm en dat was fijn.”


Hoe vind je het in Nederland? “Nou, in Nederland is het vrede en kan


ik gewoon zomaar naar mijn vrienden. Nou ja, niet zomaar, ik moet het wel vragen, maar dan mag ik ook gewoon. En ik kan naar school, ik kan heel veel leren. In Libanon kon dat niet altijd, omdat de bus dan staakte of de chauf- feur wilde geld of de band was lek of de juffen staakten of de school was even gestopt of ik wilde niet naar school.”


Ga je dit jaar weer naar Veteranendag? “Ja, we gaan lekker met zijn allen feesten. Het wordt een fijne dag en we nemen weer mensen mee naar huis. We gaan een afterparty doen, dan gaan we weer feesten, maar dan thuis. Twee dagen feest! Jeuj!!!”


juni 2016 55


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65