This page contains a Flash digital edition of a book.
Barry van den Boogaard met hulphond Nelis. Foto: Birgit de Roij


mijn moeder verloren door suïcide, dus dat maakte indruk. Het was een klap in mijn gezicht toen ik me realiseerde dat dit soort dingen ook op het kamp kon gebeuren.” Daarna begonnen de raketinslagen en kwam het besef dat hij echt in oorlogsgebied zat. Hij vertelt over het moment dat een blindganger pal naast hem terechtkwam. “Daar heb ik het moeilijk mee gehad. Ik voelde de drukgolf, proefde het stof. Dat had heel anders kunnen aflopen. Op dat moment stond ik op, klopte het zand van mijn kleren en ging door. Maar later kwam het besef; ik heb toen ook even niet kunnen werken.” Van den Boogaard kon nergens terecht met zijn angst. “Er werd vaak lacherig gedaan over de insla- gen. Het alarm werd bijvoorbeeld opgenomen en afgespeeld over de geluidsboxen. Ik kon daar niet om lachen. Ik kon met niemand praten over mijn angsten. Als je bang was, was je toch een buitenbeentje. Pas later heb ik geleerd hoe belangrijk het is om erover te praten, op uitzen- ding moest je vooral doorgaan. Als ik toen opener was geweest en bij iemand terecht had gekund, was ik misschien wel naar huis gestuurd.”


Toen hij thuiskwam, schrok zijn vrouw. Hij was 16 kilo afgevallen en ze vond hem erg veranderd. Op het werk liep het niet lekker en na een half jaar gaf hij in de uitzend- enquête aan dat hij met iemand wilde praten. “Toen is er een traject gestart en ben ik ten slotte opge- nomen bij Centrum ‘45. Daar werd duidelijk dat de opeenstapeling van incidenten heeft geleid tot mijn PTSS-klachten. Uiteindelijk ben ik door Defensie gesteund in dit traject, maar ik heb er ook zelf veel moeite voor moeten doen.”


Doelen Van den Boogaard heeft met het lopen van de West Highland Way meerdere doelen voor ogen. Als eerste is het natuurlijk een overwin- ning op zichzelf, een test. “Ik kan veel dingen niet meer zelfstandig, hiermee wil ik laten zien wat ik wel kan.” En, voor hem misschien wel het belangrijkste doel, het helpen van elkaar tijdens de tocht. De deel- nemers slepen elkaar erdoorheen. Ze praten over hun angsten, onder- steunen elkaar. “Ik geloof er echt in dat we dat kunnen. Die ondersteu- ning heb ik misschien tijdens mijn


Wie: Barry van den Boogaard Wat: West Highland Way lopen om geld op te halen voor Wounded Warriors Waar: Schotland Wanneer: september 2016 Info: www.pifworld.com, zoek op ‘Barry Boogaard’


uitzending ook wel gemist. Later zou ik daar ook wel iets mee willen doen. Ik zou voorlichting willen geven over PTSS, over hulphonden, maar ook militairen informeren voordat ze worden uitgezonden, in de voorbereiding. Wat tref je aan, welke situaties kun je verwachten?” Daarnaast is een belangrijk doel van de tocht het ophalen van geld voor Wounded Warriors. Daarmee kun- nen activiteiten worden georgani- seerd voor andere gewonde vetera- nen en hun thuisfront. “En we wil- len door het lopen van de tocht gewonde kameraden stimuleren om van de bank te komen. Aan hen laten zien wat er mogelijk is, ook al zijn ze gewond. De I CAN-mentaliteit van Wounded Warriors. Door actief te zijn, verdwijnen je klachten wat meer naar de achtergrond en kom je in contact met anderen die je begrij- pen. Als ik dit niet had gedaan, had ook ik nu nog op de bank gezeten. Nu heb ik een doel.”


juni 2016 39


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65