This page contains a Flash digital edition of a book.
VERHALEN VAN VETERANEN OVER KAMERAADSCHAP Brothers in arms


Kameraadschap. In vrijwel ieder interview geroemd door veteranen en door hen in het burgerleven zo vaak gemist. Maar wie is dan die brother in arms en wat maakt de band zo bijzonder? Hieronder een aantal inzen- dingen van veteranen over kameraadschap.


Kameraadschap zonder grenzen


Gabber


Kameraadschap houdt ook 25 jaar na terugkeer in de burgermaatschappij nog stand. Ter illustratie het vol- gende. Veertig jaar geleden kocht ik een huis, voordat mijn eigen woning was verkocht. Ik zat in de problemen en had op korte termijn, tijdelijk, wat slappe was nodig. Ik kreeg het niet voor elkaar. Uiteindelijk belde ik mijn slapie op. Ik: Joop, ik zit in de problemen. Joop: Wat nou weer? Ik: (vertelde hem mijn probleem). Joop: Hoeveel heb je nodig? Ik: Veertigduizend gulden. Joop: Oh, wat is je gironummer? Nu, veertig jaar later, ben ik dat nog niet vergeten.


Joost van Oosten Bert Lubbers (l) en Clayton Segebart (r).


Als veteraan met onze eigen bagage zochten we naar een weg in de burgermaatschappij. Al snel werd ons het gemis van de militaire organisatie en structuur duidelijk. Natuurlijk maakten we allebei vrienden. Alleen het gevoel van echte kameraadschap, zoals wij in de militaire dienst hadden ervaren, ontbrak. In de airsoftsport hebben we met andere veteranen en actief dienende militairen gevonden wat wij in de afgelopen jaren hebben gemist. Deze sport bood ons de kans om ons uniform weer aan te trekken en in het gesimuleerde gevecht te stappen. De kans om terug te keren in onze vertrouwde wereld, wat leidde tot het oprichten van ons eigen airsoftteam, 339th Airsoft Combat Regiment. Ook hier ontstonden nieuwe vriendschappen en ook specifiek onze kameraadschap. Een hechte band en kameraadschap, ondanks het feit dat we in het verleden voor een ander land dienden (US Army en Koninklijke Landmacht). Het gevoel weer genoeg te kunnen hebben aan slechts enkele woorden, samen de sport te kunnen beoefenen en er voor elkaar te staan. Ook de steun in de strijd rond de aanpassing aan de burgermaatschappij is onbetaalbaar. Zo blijkt maar weer dat ‘burger’vrien- den, hoe goed bevriend dan ook, niet kunnen bieden wat een brother in arms wel kan. Echte kameraadschap heeft geen grenzen. Ongeacht onze nationaliteit staan we samen sterk in alles wat het leven naar ons gooit. We staan er niet alleen voor!


Bert Lubbers en Clayton Segebart 16 juni 2016 Ode aan Filerius


Nieuw-Guinea, Merauke 1961/’62. Als telegrafist kreeg ik altijd vier Papoea’s mee op patrouille om de radio- spullen te dragen. Een van hen was vast, en wel op mijn verzoek. Dat was Filerius. Al tijdens onze eerste tocht ontstond er op de een of andere manier een vriend- schapsband en dat bleef zo. Ik bombardeerde Filerius tot eerstverantwoordelijke voor de radiospullen en de ande- ren moesten naar ’m luisteren. Filerius pakte dat serieus op. Want o wee, als ik in de haast bij het installeren van de zender een andere drager wat wilde laten doen. File- rius wist op het laatst de instellingen voor de verschil- lende frequenties nog beter dan ikzelf. Als hij me cor- rigeerde, dan was het zo. Ook als hij in de bush voor me liep en aangaf dat ik even van het rechte pad af moest wijken. Ik gehoorzaamde ’m blindelings. Gegarandeerd dat er ergens wat kroop of hing of lag waar je beter maar vandaan kon blijven. Maar zijn functie als bescherm- engel kende ook een tegenprestatie van mijn kant: de maandelijkse uitbetaling in natura in de vorm van een tinnetje sigaretten. Regelmatig was er wel een moment dat we wat zaten te kletsen. In een mengelmoes van Maleis, Nederlands, gebaren en gekke bekken. Een soort Esperanto waarmee Filerius en ik bijzonder goed uit de voeten konden. Dan vroeg hij nieuwsgierig naar mijn dorp en of ik broers en zussen had. Als ik dan verhaalde over bussen en treinen, wit besneeuwde daken en boe- renkool met worst, dan keek hij me ongelovig aan. Op ’n keer werd ik bij Filerius thuis uitgenodigd. Een beter


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65