This page contains a Flash digital edition of a book.
AFGHANISTANVETERAAN IS TALENTCOACH BIJ GEMEENTE HELMOND ‘We laten niemand Door: Anne Salomons


Afghanistanveteraan Alex Droste (42) is talentcoach bij de gemeente Hel- mond. Binnen het project Talent Verplicht begeleidt hij werkloze jongeren tussen de 18 en 27 jaar die een passende tegenprestatie voor hun uitkering moeten leveren. “De doelgroep is van dezelfde leeftijd als de militairen aan wie ik voorheen als sergeant leiding gaf”, aldus Droste.


M


et veel tamtam en uitroeptekens meldde Omroep Brabant vorig jaar dat de gemeente


voor het project Talent Verplicht oud-militairen ging inzetten om jonge werklozen in Helmond ‘des- noods uit bed te halen’ om hen disci- pline en regelmaat bij te brengen. De gemeente koos specifiek voor oud- militairen ‘omdat zij als geen ander mensenkennis hebben en jongeren


kunnen motiveren’. Alex Droste rela- tiveert dat meteen: “Dat van die ex- militairen hebben ze bij de gemeente een beetje verkeerd ingeschat. Bur- gers kunnen helemaal niets met mili- tairen.” Het project ging desondanks van start, maar van de drie betrokken coaches was er uiteindelijk slechts één oud-militair, Alex Droste zelf. “Vanuit Defensie kwamen te weinig geschikte kandidaten naar voren. Mijn civiele collega’s zijn juist een geweldige aanvulling omdat we alle drie uit een andere hoek komen”, benadrukt Droste.


Talentontwikkeling Voor Talent Verplicht zijn circa tach-


Talentcoach Alex Droste: “Als je iets wilt, dan kun je dat bereiken. Dat heb ik bij Defensie en tijdens mijn uitzending zelf ervaren.” Foto: Birgit de Roij


42 JUNI 2014


tig werkloze jongeren geselecteerd die hun specifieke talenten gaan ontwikkelen en inzetten voor de maatschappij. Droste: “Het gaat om jongeren die niet bemiddelbaar zijn naar een betaalde baan. Ze zijn vaak laagopgeleid, hebben psychische problemen of zijn alleenstaande moeder. Ook is hun netwerk heel klein.” In het kader van Talent Verplicht kunnen de jongeren maximaal drie maanden ingezet worden en hooguit twintig uur per week werken; ze kunnen bijvoorbeeld meewerken in de groenvoorziening, meelopen met een conciërge, op een school handenarbeidlessen ondersteunen of websites onderhouden. Het kan dus van alles zijn, zolang het maar niet een reguliere arbeidsplaats betreft. Voorop staat dat het talent van elke jongere de basis moet vormen van zijn of haar tegenprestatie.


Sturing Meewerken aan het project is niet


geheel vrijblijvend; wie weigert kan op de uitkering gekort worden. “Maar dat is natuurlijk niet onze insteek, integendeel, we willen ze juist een strohalm bieden om verder te komen”, aldus Droste. Bij de deelnemers aan het project zitten natuurlijk ook jongeren die moeilijk te motiveren zijn, maar Droste heeft in zijn werk als coach geleerd hoe hij deze mensen toch kan bereiken. Hij kan zich goed iden- tificeren met hun problematiek en hen de nodige sturing geven, niet in de laatste plaats vanwege zijn eigen achtergrond. Nadat zijn moeder was overleden kreeg Droste als jongen van 18 de verantwoordelijkheid voor zijn jonge zusje. Daarom moest hij van school om te gaan werken. “Ik heb het ook nooit op een presenteer- blaadje gekregen”, vertelt hij. “Ik heb er altijd voor moeten vechten.”


Defensie


Droste wilde altijd al graag bij Defen- sie werken, maar werd afgekeurd vanwege zijn slechte gehoor. Toen dat probleem met een simpel spray- tje was verholpen, stond niets hem meer in de weg en tekende hij bij Defensie, precies op zijn 30e verjaar- dag. Hij rondde de KMS af en deed vervolgens een vaktechnische oplei- ding tot verbindelaar. Ook wilde hij wel op uitzending gaan. “Dat hoort erbij en ik wilde dat graag meema- ken. Eigenlijk vind ik het een reden voor ontslag wanneer je niet op uit- zending wilt.” In 2007 werd Droste uitgezonden naar Afghanistan, niet met zijn eigen genie-eenheid maar met de 45e infanterie, omdat daar de verbin- dingsadviseur wegens ziekte ontbrak. “Ik was tijdens die uitzending, op de vooruitgeschoven post Qudus aan de rand van de Baluchi-vallei, de fox- trot, de verbindingsadviseur van de compagniescommandant.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65