This page contains a Flash digital edition of a book.
HERVONDEN RIDDER MWO KENNETH MAYHEW AAN HET WOORD De verloren zoon Door: Christ Klep


De pretoogjes van Kenneth Mayhew glimmen. Hij buigt voorover en fluistert: “I almost got away with it!” De ontvangstruimte van Hotel De Wereld in Wageningen vult zich met zijn daverende lach. Mayhew doelt op een boeiende episode uit 2011. De Britse majoor b.d. bezocht toen een herdenking op het oorlogskerkhof in Venray. Daar trok hij de aandacht van de onderzoekers Roel Rijks en Henny Meijer. Die onderscheiding op de linkerborst, dat is toch...?


H


et vermoeden bleek juist: een heuse Nederlandse Willems-Orde. Het drietal raakte in gesprek en zo


werd Ridder 4e Klasse Militaire Wil- lems-Orde Kenneth Mayhew als het ware ‘herontdekt’. Er waren dus nog acht dragers van deze hoogste Neder- landse dapperheidsonderscheiding in leven en niet zeven! Nog diezelfde middag werd Mayhew opgetrom- meld om de traditionele chocolade- repen uit te delen aan de aanwezige kinderen. De band was hersteld. In 1994 was Mayhew nog aanwezig geweest bij de onthulling van het monument in Weert ter ere van zijn Suffolk Regiment. Daar was hij ech- ter niet opgevallen tussen de andere Britse veteranen. “In Venray kwam ik er dus bijna weer mee weg,” grapt de 97-jarige veteraan.


Uitzonderlijke moed Hij oogt misschien broos, maar is


nog helemaal bij de pinken. Mayhew ontving de Willems-Orde in 1946 als waardering voor de uitzonder- lijke moed die hij betoonde tijdens gevechten om Weert (september 1944) en Venray/Overloon (oktober 1944). Hij kon de onderscheiding niet zelf in ontvangst nemen op de Nederlandse ambassade in Londen, omdat hij nog moest herstellen van zijn oorlogsverwondingen. Dus werd de Willems-Orde, mét de bijbeho- rende oorkonde, hem per post toege- stuurd. “Dat was een complete ver- rassing. De Nederlandse regering had


12 JUNI 2014


blijkbaar aan Londen gevraagd welke Britse militairen voor een dapper- heidsonderscheiding in aanmerking kwamen. Ook ik ben toen voorgedra- gen, maar ik wist van niks”, aldus Mayhew. “Eerlijk gezegd ben ik pas later gaan beseffen hoe bijzonder deze onderscheiding eigenlijk is.” Na de oorlog slokte de overgang naar het burgerleven al zijn aandacht op. “De oorlog werd meer en meer een herinnering.” In 1965 gaf Mayhew nog wel acte de présence bij de vie- ring van het 150-jarig bestaan van de Willems-Orde. “We gingen in full morning dress naar het paleis voor een kopje thee met de konin-


gin”, herinnert de majoor b.d. zich. Begin jaren tachtig verwaterden de contacten. “Niet met opzet, het was eerder een gevalletje van vergeten verhuisbericht.” Uit de stilte na zijn verhuizing groeide het vermoeden dat Mayhew overleden was. Het tegendeel bleek echter waar. Na zijn oproep in 1939 koos boe- renzoon Mayhew voor een infante- riecarrière in het Suffolk Regiment. De officiersopleiding volgde hij op de befaamde militaire academie van Sandhurst. Hij bleek een getalen- teerd officier en bereikte al snel de rang van majoor. Na D-day trok zijn compagnie door Frankrijk, België en Nederland. Zijn manier van leiding- geven én zijn lengte vielen op. Bij het oversteken van de Loobeek, de ‘bloedbeek’ tussen Venray en Over- loon, bracht Mayhew onder zwaar vijandelijk vuur persoonlijk de beve- len naar zijn pelotonscommandan- ten. Als officier was hij vanzelfspre- kend een aanlokkelijk doelwit voor de Duitsers. “Een officier must lead from the front. En hij moet eerlijk zijn. Alleen dan win je het respect van je manschappen.”


Vertegenwoordiger


De Britse Ridder MWO als militair. Foto: privécollectie Kenneth Mayhew


Mayhew raakte op het slagveld meer- dere keren gewond, maar weigerde zijn mannen in de steek te laten. Op een keer ontsloeg hij zichzelf uit het ziekenhuis tegen de zin van zijn art- sen en liftte terug naar zijn eenheid aan de Maas. “Veel van mijn kamera- den hebben de Willems-Orde even-


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65