search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
58


Bijzondere jubilea op internaat Limena: 40 jaar in dienst van binnenvaartkinderen


950 | WEEK 46-47 11 NOVEMBER 2020


Diny Verwoert: ‘Het bezig zijn met de kinderen vind ik geweldig’.


DORDRECHT Mening binnenvaartschipper kijkt met plezier terug op de eigen jeugd, doorgebracht op een internaat. Limena is een van die internaten in Nederland. Behalve de binnenvaartkinderen, voelen ook de me- dewerkers zich er erg goed thuis. Voor Diny Verwoert (pedagogisch medewerker) en Evelien Blankenstijn (werkzaam in de keu- ken) bevalt het op de locatie Eben-Haëzer in Dordrecht zelfs zo goed dat ze er dit jaar hun 40-jarig jubileum vieren.


Hoe bent u hier terechtgekomen? Ik had alleen de huishoudschoolopleiding ge- daan, niet heel veel meer dan dat. Ik heb al- tijd al met kinderen willen werken. Toen, in die tijd, had je nog helemaal geen diploma’s nodig, dus ik kon zo beginnen. Inmiddels heb ik al wel heel wat interne cursussen gedaan en enorm veel bijgeleerd tussendoor gewoon door het te doen.


Hoe anders is het nu vergeleken met toen? Het was toen een heel andere tijd. Je had gro- tere groepen en je werkte veel in vaste dien- sten, met vaste collega’s. Het was dan altijd hetzelfde, je werkte samen in één dienst. Nu is dat flexibeler, kun je zelf in overleg meer de tij- den kiezen, met het team bepalen hoe je het invult. En de kinderen veranderen natuurlijk ook, de mentaliteit verandert. We gingen vroe- ger altijd op zondags naar de kerk. De kinde- ren die niet naar boord konden, bleven dan een weekend over en gingen dan met ons mee. Dat vond ik altijd heel mooi. In zo’n weekend was het rustig, dan had je nog meer de tijd voor ze. We gingen dan vaak naar het bos of naar het strand. Nu worden de kinderen vaak vrijdags al opgehaald, die tijd is veranderd.


Is het werk ook veranderd? Het zijn kleine dingen. We hebben nu bijvoor- beeld ook internaatsauto’s, dus dan kan je meer doen met de kinderen. De mogelijkhe- den zijn groter. Kinderen kunnen nu bijvoor- beeld sporten na school, daar kunnen we ze dan naartoe brengen. Dat was voorheen niet. En alle digitale dingen natuurlijk, maar daar heb ik persoonlijk niet zo veel mee.


Wat betekent dit werk voor u? De ouders kunnen er niet bij zijn vanwege hun werk, dan is het onze taak. De ouders van een kind kun je natuurlijk nooit vervangen. Maar je probeert wel je best te doen de kinderen te begeleiden. Het zijn toch andermans kinde- ren, die wil je toch goed opvoeden. Je wil dat- gene voortzetten wat ouders hen aanleren. Je doet het voor de kinderen. Zelf vind ik het wel fijn als de kinderen er netjes uitzien. En de slaapkamers, die moeten wel opgeruimd zijn. Dat kinderen goed met elkaar omgaan, vind ik ook belangrijk. Boos zijn mag, maar spreek het met elkaar uit, praat erover.


Het mooiste is als je kinderen van kinderen te- rugziet op het internaat, dat je de volgende ge- neratie ook tegenkomt.


Wat maakt dit werk zo leuk? Het leukst is het lekker bezig zijn met de kin- deren. Het is geweldig als kinderen naar je komen vragen, komen vragen of ik mee wil helpen met knutselen of breien of haken. Kinderen maken me blij, die houden me jong.


Heeſt u ooit overwogen ergens anders te gaan werken? Nee, eigenlijk niet. Ik heb het hier altijd heel goed naar m’n zin. Ik ken de mensen, heb fijne collega’s. Ik heb nooit reden gehad om iets an- ders op te zoeken.


En? Nog eens tien jaar meer? Ik werk nu als invalkracht op de groepen, ik heb geen vaste groep meer, maar het blijſt ontzettend leuk om te doen. Ik spring bij als het nodig is, verricht hand- en spandiensten, doe wat huishoudelijke dingen. Overal waar de kinderen me nodig hebben, kom ik helpen. Op mijn leeſtijd is dit wel mooi. Zo kan ik nog echt wat betekenen. Ik heb het nog steeds heel goed naar m’n zin.


Hoe bent u hier terechtgekomen? Mijn moeder kwam in de trein een vrouw te- gen die vertelde dat ze mensen zochten bij het internaat. Ik twijfelde, ik was toen zeventien, en vroeg me af of het wat voor mij was, maar ik heb toch gesolliciteerd en kon op afspraak komen bij het bestuur. Dat waren toen twaalf mannen en één vrouw. Die kenden mij alle- maal van de kerk, dat was wel leuk. En ik heb geen moment spijt gehad.


Wat maakt dit werk zo leuk? Het is hier gewoon heel gezellig. Ik heb nu met drie verschillende koks samengewerkt. Een keer is er een vrouwelijke kok aangenomen, speciaal voor mij, maar die bleef maar een half jaar: toen ging ze trouwen! Ik kan met ieder- een goed opschieten. Ik weet nog dat we met collega’s geintjes uithaalden. We hebben eens een auto op sinaasappelkistjes gezet. Ik ben eens een keer in een grote ketel met water be- land, dat soort dingen. Dat maakt het leuk, het is altijd gezellig. En de directeur, dat is echt een topper!


Hoe anders is het nu vergeleken met toen? Die veertig jaar zijn in een zucht voorbij ge- gaan! Natuurlijk is er wel wat veranderd. De kinderen natuurlijk, die zijn anders dan vroe- ger, de mode, het interieur. Je mocht vroe- ger geen lange broek aan als meisje. Ik weet nog dat er toen leggings aan mochten: de dag daarop had iedereen meteen een legging aan! En het eten natuurlijk, dat is ook niet zoals vroeger.


Evelien Blankenstijn: ‘Het is geweldig werken hier’.


Het eten is ook veranderd? Jazeker! Vroeger was het elke week wel andij- vie of krootjes of spruitjes. Nu hebben we ook wel eens preischotels tussendoor, broccoli- schotels, chili con carne, of babi pangang. En dat is lekker hoor: we kunnen heel lekker eten maken. Natuurlijk zijn de kinderen niet altijd tevreden, maar dat blijſt. En zij mogen ook kiezen wat ze willen eten: als er een jarig is, mag die kiezen of het pizza, pannenkoeken of patat wordt. Elke week is er wel iemand jarig, dus dat is mooi geregeld zo.


Heeſt u ooit overwogen om ergens anders gaan werken? Ik had nooit reden om weg te gaan. Hier heb ik zekerheid, je weet anders nooit waar je te- recht komt. Hier heb ik het fijn en heb ik het naar mijn zin.


Zou u anderen ook aanraden dit werk te doen? Haha, nee, want dan moet ik weg! Nee hoor, het is geweldig werk en het is goed toeven hier. Ik wil hier graag nog tot aan mijn pensi- oen blijven werken.


Toe aan een nieuwe koers?


Omdat Waterbus groeit zijn wij voortdurend op zoek naar nieuwe medewerkers die ons team komen versterken. Binnen Waterbus heerst een warme en gemoedelijke cultuur. Collega’s kennen elkaar nog bij de naam en ondernemen privé ook leuke activiteiten met elkaar. Waterbus zoekt mensen die samenwerking, gastvrijheid, openheid en vriendelijkheid belangrijk vinden. We zijn niet voor niets de nummer 1 openbaarvervoerder van Nederland volgens de OV klantenbarometer.


Kapitein m/v (Fulltime & Oproep)


Aan boord van Waterbus ben je eindverantwoordelijk voor de veiligheid van het schip en daarmee dus ook voor je collega’s en de passagiers.


Ben jij de Kapitein die het verschil maakt en onze reiziger ‘‘Altijd welkom aan boord” heet? Stuur dan jouw motivatie en cv. naar pieter.bijl@waterbus.nl t.a.v. dhr. Pieter Bijl.


*Indien je niet over de gevraagde papieren beschikt heeft het geen zin om te reageren. Wettelijk zijn we verplicht kapiteins aan boord te hebben die minstens over de genoemde papieren beschikken.


Wat vragen wij?


Je beschikt over een groot vaarbewijs, radarpatent, marifoon certificaat (harde eis) en bent onder alle omstandigheden een waardig vertegenwoordiger van Waterbus. Je bent communicatief vaardig, een team-player en hebt gastvrijheid hoog in het vaandel staan.


Wij bieden je:


• Een prima salaris volgens de eigen CAO van Aquabus B.V.


• Uitstekende secundaire arbeidsvoorwaarden (pensioen, vakantiedagen, studiemogelijkheden)


• Training on the job en (externe) opleidingsmogelijkheden


• Jaarlijkse BHV training • Een zelfstandige baan in een team van professionals


waterbus.nl


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68