NAAM George Bosma
MISSIE Nederlands-Indië (4-8 R.I.) George Bosma Brancard O
nze patrouille, ter sterkte van een peloton, vertrok vanuit Gombong richting Lodji, onder leiding van de luitenant Riemsdijk. Het was
de bedoeling het gebied ten zuiden van Lodji te onderzoeken, omdat zich daar, volgens de inlichtingendienst, een terroristenbende zou bevinden.
Op het verharde weggetje zuidwaarts liep de patrouille achter elkaar. Bij Lodji verlieten we de weg en gingen door het terrein in de richting van de Goening Sangaboeana, een niet zo hoge tjot (1291 meter, heuvel, red.) waar zich volgens onze informanten de bende zou bevinden. Het was moeilijk begaan- baar terrein. Op een vlak gedeelte, waar we door de sawa’s ploeterden, ging de formatie over in linie, En dat was maar goed ook want plotseling werden we onder vuur genomen door vijan- delijke mitrailleurs. Hun vuur was uitstekend gericht zodat we met ons hoofd in de modder doken maar desondanks hadden wij op de lin- kerflank een gewonde. Soldaat Wim Karstens was in zijn beide bovenbenen getroffen. Nadat het vijandelijk vuur tot zwijgen was gebracht, werd de gewonde, zo goed en zo kwaad als dat kon, verzorgd. Luitenant Riemsdijk gaf mij, korporaal Bosma, opdracht om Wim in veiligheid te brengen. Ik kon beschikken over twee soldaten, onder wie soldaat Tol en naar ik meen, twee inlanders.
In looppas naar de post in
Gombong
De patrouille ging verder met het uitvoeren van de opdracht. Maar hoe breng je een zwaargewonde door heuvelachtig terrein in veiligheid als je niet over een brancard beschikt? Ten einde raad liet ik een deur uit een kamponghuisje slopen. Daar werd Wim op gelegd en elkaar steeds aflossend gingen we richting Lodji. Het was een slopende tocht. We moesten die deur zo recht mogelijk houden, om te voorkomen dat Wim eraf zou vallen, in dat terrein was dat een hele opgave. Eindelijk bereikten we uitgeput de weg bij Lodji, waar we Wim in de schaduw legden. Omdat we te moe waren om nog verder te sjouwen heb ik Wim met de soldaten achtergelaten en ben ik alleen in looppas naar onze post in Gombong gerend. Daar werd onmiddellijk een
patrouille naar Lodji gestuurd en vervoer geregeld om de gewonde op te halen.
In Pangkalan werd Wim verder verzorgd en later werd hij per Pipercup naar het hospitaal in Batavia vervoerd. Die Pipercup landde en steeg later weer op van een flauwe helling die wij vrij hadden gemaakt van bomen en struiken. Voordat je bij die landingsplaats kon komen, moest de gewonde eerst nog met een vlot over een kali (rivier, red.) worden getrokken, wat niet erg bevorderlijk was voor het welzijn van zo’n jongen die toch al in zo’n slechte conditie verkeerde. Hoe het hem verder is vergaan, hoorde ik pas jaren later tijdens een reünie van 4-8 R.I.
FUNCTIE Commandant inf.-groep
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109 |
Page 110 |
Page 111 |
Page 112 |
Page 113 |
Page 114 |
Page 115 |
Page 116 |
Page 117 |
Page 118 |
Page 119 |
Page 120 |
Page 121 |
Page 122 |
Page 123 |
Page 124
