search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Terugkeerreis


11


Missiegebied revisted


kwam weer terug’


‘Alles


Teruggaan naar een missiegebied is niet zomaar een vakantie. Het is vaak een reis met onverwachte emoties, mooie herinneringen en bijzondere ontmoetingen.


Tekst Eline Lubberts Fotografi e Merlijn Doomernik Beeldbewerking Waldemar van der Wal Arian de Visser (39)


MISSIE KOSOVO (KFOR-1) 1999–2000 EN ERITREA (UNMEE) 2000–2001


FUNCTIE Boordschutter (111 PAGNCIE)


‘Als 18-jarig broekie, net klaar met de opleiding, ging ik onverwacht voor een half jaar naar Kosovo. Omdat wij de opdracht hadden gekregen de routes mijnenvrij te maken voor de konvooien en hulporganisaties, heb ik als boordschutter veel gezien van de omgeving. We hebben het hele gebied doorkruist en in veel verschillende


dorpjes rondgereden. Het maakte veel indruk op me. Het leek of geen enkel huis heel was, alles was kapotge- schoten of afgebrand.’ Arian de Visser was ruim drie jaar beroepsmilitair en ging ook nog op uitzending naar Ethiopië en Eritrea. Tegenwoordig werkt hij als specialist zorgcontrol bij een ggz-instelling voor kinder- en jeugdpsychiatrie. In 2019 ging hij terug naar Kosovo. ‘Al een paar jaar riep ik dat ik er wel weer eens naartoe wilde. Zeker na een vakantie in Kroatië begon het te kriebelen. Maar ik was ook voorzichtig. Aan de missie heb ik goede herinneringen, maar ik weet ook veel dingen niet meer. Ik wilde ook geen dingen naar boven halen die al twintig jaar geen probleem voor me zijn.’ Ook zijn vrouw was benieuwd naar Kosovo en dus staken ze tijdens een


vakantie in Noord-Macedonië met een huurauto toch de grens over. ‘Ik dacht dat ik het goed had voorbereid, onder andere met een kaart van destijds. Ik was er trouwens van overtuigd dat ik ons kamp, Canauba Hill, zo weer zou terugvinden. Dat bleek naïef, want niets was hetzelfde.’ Zo lag er een gloednieuwe snelweg door de regio en zag ik slechts zo af en toe een parallelweg die wij voor ons konvooi hadden gebruikt.’ De Visser en zijn vrouw dronken koffie in het dorp en vroegen om informatie. ‘De uitbater van het café bleek nog in de keuken op het kamp te hebben gewerkt en wees ons de goede richting op. Even later bij de benzinepomp bevestigde de bediende dat we goed zaten. Hij was erg enthousiast over de reden van mijn komst. Hij was dankbaar en vertelde dat het echt veel beter ging in het land. Dat vond ik fijn om te horen van een local.’ Ogenschijnlijk kleine dingen raakten De Visser: ‘Twintig jaar geleden zag ik jeugd, niet veel jonger dan ikzelf, die opgroeiden in een door oorlog geteisterd land. Toen ik tijdens mijn vakantie jongens en meiden van diezelfde leeftijd in vrijheid zag rondlopen emotioneerde me dat. Die vrijheid zou vanzelfsprekend moeten zijn, maar doordat ik twintig jaar geleden zelf heb gezien dat dit niet het geval was, vond ik dat erg heftig.’ Naast het vrijmaken van de wegen, bouwde De Visser tijdens de missie het kamp op. En ook was er huma- nitaire hulp, zoals het repareren van scholen en opleveren van noodwo- ningen. ‘Ik was blij te zien dat je aan de buitenkant de sporen van de oorlog niet meer ziet. In twintig jaar hebben ze veel bereikt. Het idee dat ik daar een kleine bijdrage aan heb geleverd, vind ik fijn. En dat ik het met eigen ogen heb kunnen zien, is een mooie bonus.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124