Thuis op de voorgrond


33


#vijfdagenuruzgan #bijzonder #steen #fotoboek


#vijfdagenuruzgan Draaiboek al klaar


Hans en Marjan Poortema reisden in Afghanistan langs de plekken waar hun zoon Aldert gediend heeft. Korporaal Aldert Poortema kwam op 12 januari 2008 in Uruzgan door eigen vuur om het leven, net als Wesley Schol, die geraakt werd toen hij Aldert probeerde te redden. ‘Aldert reisde met ons mee, dat voelde ik.’


Tekst Else de Jonge Fotografi e Niels Blekemolen


Hans: ‘Aldert was onze jongste zoon. Toen hij omkwam was hij 22 jaar. Zijn dood was voor ons hele gezin een grote tragedie. Hoewel zijn lichaam een week na zijn dood terug was in Nederland, kregen we na verloop van tijd sterk het gevoel dat we hem zelf nog eens moes- ten gaan ophalen. Met andere ouders van in Afghanistan omgekomen militai- ren hebben we de toenmalige minister van Defensie Van Middelkoop, laten weten dat we graag naar Afghanistan wilden. Die nodigde ons zomer 2010 uit voor een bijeenkomst. Daar bleek al een draaiboek klaar te liggen. In september 2010 zijn we met een grote groep mensen vijf dagen in Uruzgan geweest.’


#bijzonder Hij reisde mee


Marjan: ‘Al in het vliegtuig had ik het gevoel dat Aldert bij ons was. Als ik mijn ogen dichtdeed, zag ik hem haarscherp voor me. Hij reisde met ons mee, dat voelde ik. Het was heel bijzonder. We zijn in Afghanistan op de plek geweest waar hij was gelegerd en waar hij opgebaard heeft gelegen. De locatie waar hij is omgekomen, dicht bij Deh Rawod, hebben we vanwege veiligheidsoverwegingen alleen van een afstand kunnen zien. We liepen sowieso permanent met een scherfvest aan en helm op. Intens en confronterend, maar ik had het niet willen missen.’


#steen Camp Hadrian


Hans: ‘Bij de ingang van Camp Hadrian, de basis waar Aldert zat met zijn bataljon, hebben we een steen gelegd die Aldert ooit had meegenomen uit een rivier in Frankrijk. De tekst erop staat ook op een steen op zijn graf: ’Moedig. Dapper. Rechtvaardig. Humor. Liefdevol.’ Voor Wesley, wiens ouders niet mee waren, hebben we kaarsen neergezet. Een emotioneel moment.’


#fotoboek Symbolisch


Marjan: ‘Het was een reis door de laat- ste weken van het leven van onze zoon. Een indringende, maar heel positieve ervaring, die ons heeft geholpen bij het verwerken van onze rouw. Ik heb er een fotoboek over gemaakt met de titel: Ik haal je op, ik neem je mee. Want die symbolische werking heeft deze reis voor ons gehad: we hebben Aldert opgehaald en mee naar huis genomen.’


Lees het uitgebreide interview met Hans en Marjan op www.veteraneninstituut.nl/ checkpoint


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124