Gevoelige plaat


21


m‘We’re fools to b ake war on our


De mooiste plaat voor Michel Omtzigt: Brothers In Arms – Dire Straits


OVER Michel (68)


MISSIE: ISAF 1(NLD) Stage III, juli-december 2007 FUNCTIE: Kapitein, basegenist, het in stand houden van de infrastructuur op de compound


Welk nummer staat in je geheugen gegrift en herinnert je aan een bijzonder moment op je missie? Mail naar: checkpoint@mpg.today o.v.v. gevoelige plaat.


‘Op 20 juli 2007 ben ik met het 101 Geniebataljon vanuit Schaarsbergen vertrokken naar Afghanistan. Voor ver- trek raakte ik aan de praat met een ser- geant van 111 Pantsergeniecompagnie. Mijn in 2015 overleden echtgenote heeft toen nog een foto van hem en zijn jonge gezin gemaakt. Zijn vrouw was op dat moment in verwachting. In Kabul heb- ben we afscheid van elkaar genomen, waarna hij doorvloog naar Deh Rawod en ik naar Kandahar. Een maand later kreeg ik te horen dat een lid van het 111 PAGCOM was omgekomen. Omdat wij als 101 GNBAT verbonden waren aan 111 PAGCOM, werd ik samen met mijn korporaal 1 als vertegenwoordiger naar Deh Rawod gestuurd om de uitvaartceremonie bij te wonen. Ik wist niet om wie het ging, tot ik de foto op de kist zag. Het was de sergeant die ik in Schaarsbergen had ontmoet en met wie ik naar Kabul was gevlogen. Tijdens de plechtigheid werd Brothers in Arms gedraaid, de rillingen liepen over mijn rug. Na de afscheidsceremo- nie vlogen we in het stikdonker, in twee Chinookhelikopters, terug naar Kabul. Het enige wat ik kon zien, waren de


rothers in arms’


lichten van de heli achter ons. Ik kon al- leen maar denken dat in die helikopter een moeder en een broer zaten die hun overleden zoon en broer terug naar huis brachten. En dat ik nog leefde. Ik heb daar dingen gezien en meege- maakt die me voor het leven hebben getekend. Foto’s heb ik nauwelijks. Al mijn herinneringen staan in mijn ge- heugen gegrift. Wat moet ik met foto’s? Anderen zegt dat toch niks. Je moet daar geweest zijn, je moet het hebben meegemaakt. Zo denk ik erover. Ik ben in Afghanistan de vent geworden die ik mijn leven lang wilde zijn. Brothers in Arms gaat ook gespeeld worden wanneer ik kom te overlijden en de tekst komt op de achterkant van mijn bidprentje. Vooral de laatste regel spreekt me erg aan: “We’re fools to make war on our brothers in arms.” Zo dom zijn we als mensen, dat we vechten tegen onze eigen wapenbroe- ders. Als ik dit nummer hoor, gaan mijn gedachten uit naar onze jongens en meiden die voor de vrede het leven hebben gelaten.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124