45


NAAM Bert van der Leij


MISSIE UNAVEM II, 1995


FUNCTIE Commandant teamsite Cafunfo


Bert van der Leij


omzien naar elkaar


Wat een I


n 1995 werd ik als militair uitgezonden naar Angola. Na de introductieopleiding op het hoofdkwartier in Luanda werd ik geplaatst in Cafunfo. Dit dorp lag in het


noordoosten van Angola. Dat deel van Angola staat bekend om zijn diamantenwinning. Het dorp lag in een enclave. Aan de overkant van de rivier lagen de troepen van UNITA (Savimbi) en aan de andere kant van het dorp lag een uitgebreid mijnenveld. In Cafunfo was de FAA gelegerd, het regeringsleger van Dos Santos. Het was alleen mogelijk om per vliegtuig in Cafunfo te komen.


Tijdens mijn verblijf in Cafunfo had ik veel contact met de lokale bevolking en zo ook met de plaatselijke pastor van de kerk. Na vijf maanden liep ik samen met mijn opvolger, een luitenant-kolonel van Zimbabwe op een pad richting de rivier om onderzoek te doen naar een mogelijke overtreding van UNITA inzake troepenverplaatsing. Voor ons liep mijn Braziliaanse collega met 4 FAA-militairen.


Halverwege het pad liep mijn collega op een mijn. Hij raakte ernstig gewond, ik was alleen geraakt door scherfjes en steentjes. We zijn


samen per vliegtuig naar het Roemeense veldhospitaal gebracht. Mijn collega werd geopereerd en daarbij moest hij zijn onderbeen missen. Bij mij werden diverse scherfjes verwij- derd en ik mocht na drie dagen het hospitaal verlaten.


Twee dagen later vertelde de wachtcom- mandant van het hoofdkwartier dat er twee Angolezen aan de poort waren die vroegen of ze majoor Van der Leij mochten spreken. Ik was op dat moment niet te vinden. De volgende dag stonden ze er weer. Ik dus naar de poort. Wat bleek, zij – ik kende ze niet – hadden via via gehoord dat ik uit Cafunfo gewond was overgebracht naar Luanda. Het waren twee pastors van de kerk in Luanda. Ik was aangenaam verrast dat zij dat wisten en mij wilden ontmoeten! Let wel dat de afstand tussen Luanda en Cafunfo 650 km is. De zondag daarna ben ik met hen naar hun kerk gegaan en heb mijn waardering uitge- sproken over zo’n omzien naar elkaar.


In 1997 ben ik nogmaals naar Angola uitge- zonden en toen heb ik een van de pastors opnieuw ontmoet. Geweldige herinneringen.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124