search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
12


Siem Kersten (59)


MISSIE LIBANON 1979


FUNCTIE Wapenhersteller/ instrumentmaker


‘Ik heb altijd het idee gehad om terug te gaan. Maar het kwam er niet van. Libanon ligt nu niet direct om de hoek, zodat je een vakantie kan combineren. Veel van die terugkeerreizen zijn erg duur met veel plichtplegingen.’ Siem Kersten zat vanaf maart tot augustus 1979 in Libanon en werkte de eerste maanden als wapenhersteller. In die functie reisde hij langs de verschillende posten om daar reparaties uit te voeren. ‘Ik had al vrij veel van het prachtige land gezien en dus was ik geïnteresseerd in de rest.’ Tijdens de laatste UNIFIL-reünie leerde hij een medeveteraan kennen die recentelijk terug was geweest en nog een keer wilde gaan met een groep. ‘Zijn persoonlijke aanpak sprak me aan. Hij had een clubje van elf veteranen plus acht partners verzameld. Vooraf zijn we een paar keer bij elkaar gekomen om te overleggen welke posten wij als veteraan nog wilden terugzien, voor zover dat mogelijk was. Iedereen had z’n eigen wensen: bij zijn oude post langs en het UNFIL-hoofdkwartier.’ Niet alles was mogelijk, want zuidelijk Libanon is nog steeds helemaal niet veilig, maar gezamenlijk bedachten ze mooie bestemmingen.


Nadat alle instanties hun goedkeuring hadden gegeven, was het in maart 2020 zover. Direct vanaf het moment dat Kersten het vliegtuig uitstapte, kwamen veel herinneringen terug. ‘Het voelde zo bekend en vertrouwd. Niet zozeer de plekken in Beiroet – er is veel veranderd in 41 jaar – maar wel de warmte, de geuren, geluiden en de taal, de mensen en de sfeer. En dat bleef die hele reis zo.’ Kersten en de rest van zijn groep bezochten verschillende posten. ‘De ene post was omgebouwd tot woning en onherkenbaar, de ander was al veertig jaar verlaten en was vervallen. Enkele posten bestonden niet meer, maar ook daar was het prachtig, want de vergezichten zijn nog steeds fabelachtig mooi.’ Het bezoek aan het UNIFIL-hoofdkwartier was verrassend en gezellig en de twee bezoeken aan de monumenten ter ere van de omgekomen UNIFIL-militairen indrukwekkend.


‘Het was fi jn om te zien dat we er nuttig werk hebben gedaan’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124