LONDON LOY & HUGO KENNIS


‘Dit jaar wordt kerst fantastisch. En relaxed!’


Een moment van bezinning, spelletjesmiddagen en veel lekker eten. London en Hugo vieren graag kerst. Probeer hun spectaculair makkelijke gerechten, die je met hun handige tips én onze Kerstmakers moeiteloos écht kerst maakt.


Hoe zien de kerstdagen er voor de chef-koks eigenlijk uit? Hugo: ‘Kerst is voor mij een heilige traditie, al sinds ik klein ben. Tweede kerstdag vieren we altijd, en dus ook echt altijd, samen met familie. Op eerste kerstdag rijd ik ’s avonds al naar mijn moeder toe. En dan beginnen we de volgende dag met een grandioos ontbijt, meer een brunch. Met alle broers, zussen en aanhang. Het ene jaar doen we een warm buffet, het andere jaar kleine


gangetjes. Met altijd de Brabantse worstenbroodjes als vast onderdeel. Het ontbijt gaat vloeiend over in een spelletjesmiddag, compleet met borrel. Tegen vier uur halen we mijn oma op en gaan we naar mijn vader voor het kerstdiner. Dat is echt een groot event, hoor! De dag na sinterklaas krijgen we al hints. Dan moeten we raden welk landenthema zijn vrouw en hij hebben verzonnen. Mijn vader gaat all the way. Het hele huis wordt in die sfeer versierd. En wat doe ik? Mijn ouders zeggen: “Hugo, jij kookt het hele jaar, voor heel Nederland intussen, dus jij hoeft niets te doen.” Heerlijk!’


SARDIENTJES EN WRAPS Hugo: ‘KERSTMIS GAAT


OM HET FIJN HEBBEN MET ELKAAR. MAAK HET JEZELF DUS NIET TE MOEILIJK’


London: ‘Wij waren vroeger met z’n drieën thuis. Voor mij was kerst iets heel vredigs. Eerste kerstdag betekende een extra uitgebreid ontbijt. Mijn moeder maakte altijd pepersardines en pittige worstjes en ik ging dat allemaal mooi rangschikken. Rustige muziek op de achtergrond, heel relaxed. In de avond gingen we naar oma en andere familie. Voor mijn moeder heel fijn, want ze hoefde dan 1 keer per jaar niet te koken. Nu ik zelf een gezin heb – Nien is 14, Satori is 15 – wil ik dat ook: uitgebreid kerstontbijten met elkaar. Ik maak dan altijd die sardientjes, mijn vrouw Nadia maakt verse wraps en we bakken eieren. Voor ons is het echt een moment om weer de connectie met elkaar te voelen. We hebben het allemaal het hele jaar heel druk met werk en school en ik merk dat mijn kinderen ook behoefte hebben aan rust en bonding. We gaan 1 avond naar Nadia’s ouders.


London: ‘BEGIN ONTSPANNEN


AAN HET DINER! HET IS DE BEDOELING DAT OOK JIJ GENIET VAN DIT MOMENT’


Haar vader houdt heel erg van koken en ik mag dan echt niets doen, hoe hard ik het ook aanbied. Mijn ouders zijn altijd met kerst in Suriname, dus we hebben weinig afspraken. Kerst is ook een moment van bezinning voor ons. We praten over wat we bereikt en geleerd hebben het afgelopen jaar. En we gaan altijd een lange wandeling maken in het Kralingse bos. Dat vinden de kids uiteindelijk ook gewoon chill.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124  |  Page 125  |  Page 126  |  Page 127  |  Page 128  |  Page 129  |  Page 130  |  Page 131  |  Page 132  |  Page 133  |  Page 134  |  Page 135  |  Page 136  |  Page 137  |  Page 138  |  Page 139  |  Page 140  |  Page 141  |  Page 142  |  Page 143  |  Page 144  |  Page 145  |  Page 146  |  Page 147  |  Page 148  |  Page 149  |  Page 150  |  Page 151  |  Page 152  |  Page 153  |  Page 154  |  Page 155  |  Page 156  |  Page 157  |  Page 158  |  Page 159  |  Page 160  |  Page 161  |  Page 162  |  Page 163  |  Page 164  |  Page 165  |  Page 166  |  Page 167  |  Page 168  |  Page 169  |  Page 170  |  Page 171  |  Page 172  |  Page 173  |  Page 174  |  Page 175  |  Page 176  |  Page 177