This page contains a Flash digital edition of a book.
WATERTECHNOLOGIE


Indampen en membraanfi ltratie Volledige ZLD wordt bereikt door de combinatie van allerlei waterbehandelingstechnieken, zoals ultrafi ltratie, omgekeerde osmose, verdamping en kristallisatie. Indampen is de meest klassieke techniek die, door de combinatie met membraan- fi ltratie,steeds minder energie gebruikt.


(beeld: Aquarion)


De klassieke vorm van ZLD maakt gebruik van indampers die veel externe energie vragen. Het verdampte water, het condensaat, wordt afgevoerd en bij de persfi lter blijft slib over.


Maatwerk “Zero liquid discharge is zeker geen plug-and-playtechnolo- gie”, stelt Jules van Lier, hoogleraar afvalwaterbehandeling van de TU Delft. Hij benadrukt dat er een langdurig traject van ‘good housekeeping’ aan vooraf gaat voordat bedrijven optimaal van ZLD gebruik kunnen maken. Hij verwijst naar de papierindustrie, waar op wereldniveau een gemiddelde papierfabriek zo’n 40 à 50 m3


water per ton geproduceerd


papier gebruikt. Het gemiddelde van alle papierfabrieken in Nederland is zo’n 10-15 m3


water per ton papier. Bepaalde


type papierfabrieken, namelijk de karton- en inpakpapier- fabrieken, verbruiken gemiddeld zelfs minder dan 5 m3


water


per ton papier. Sommige van deze fabrieken lozen helemaal geen afvalwater meer. Zij zuiveren al hun afvalwater en wer- ken het verder op naar proceswater voor het pulpen, zodat het waterverbruik gelijk is aan de hoeveelheid water die ver- dampt in de papierdroogsectie. Ook een vorm van ZLD.


Om volledige ZLD te bereiken, combineren (chemische) in- dustrieën verschillende technieken, zoals ultrafi ltratie, om- gekeerde osmose, verdamping en kristallisatie. De meest klassieke vorm van ZLD begint met water indampen om vervolgens de vaste stoffen af te voeren. Volgens Van Lier een kostbare zaak, vanwege de grote energievraag. Ook de afvoer van het residu kan in de papieren lopen. Tegenwoor- dig passen veel bedrijven eerst membraanfi ltratie toe om het permeaat voor het productieproces te kunnen gebruiken. Het rejectiewater heeft zo een lager volume, waardoor het minder energie kost om het in te dampen. Daarnaast zetten sommi- ge ondernemingen warmte uit het proces in om het water op te warmen alvorens te verdampen. Hierdoor is er eveneens minder energie nodig. Van Lier benadrukt dat de toepassing van ZLD in het productieproces voor iedere industrie weer anders is. “Het gaat om maatwerk.”


Waterschaarste In Nederland is zero liquid discharge als eis in de lozings- vergunning ongebruikelijk. In andere delen van de wereld ligt dat anders, zoals in China en India. Die landen hebben grote problemen met de vervuiling van hun rivieren en hebben zwaar ingezet op het zuiveren van afvalwater. Volgens Freek


42 WATERFORUM NR 6


Jan Frerichs, op de Nederlandse ambassade in India verant- woordelijk voor innovatie, heeft de Indiase overheid nu meer- dere grootschalige initiatieven lopen waarmee de vervuiling en de waterschaarste wordt aangepakt. Zo’n megaproject - met een totale investering van 2,3 miljard euro - is het in 2014 gestarte Namami Gange, om de Ganges schoon te maken. Aangezet door deze projecten, bestudeert het Indiase milieuagentschap, de Central Pollution Control Board, de mogelijkheid om ZLD-systemen te classifi ceren als best be- schikbare techniek voor bedrijven in een aantal sectoren, zoals de textielsector, leerlooierijen, papier- en pulpindustrie.


Workshop


Eind 2016 organiseerde de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) een workshop om de mogelijkheden te ver- kennen van de ZLD-systemen voor de suikerindustrie en de papier- en pulpindustrie in de Indiase stad Muzzaffarnagar, in de deelstaat Uttar Pradesh. Volgens organisator Bart Jeroen Bierens van de RVO leidde de workshop tot meer inzicht in de afvalwatermarkt in deze Indiase sectoren. “Grote internati- onaal opererende ondernemingen hebben genoeg geld voor ZLD-systemen, maar het grootste gedeelte van de onderne- mingen kan dergelijke systemen niet betalen”.


Vanuit Dehli geeft ambassademedewerker Frerichs het be- drijf Indian Oil Corporation als voorbeeld. Die onderneming kan volgens hem wel een ZLD-systeem betalen. Indian Oil Corporation is door de federale overheid verplicht om het afvalwater zo te behandelen dat energiebedrijven het als koelwater kunnen gebruiken. Hiervoor gebruikt het oliebedrijf


Freek Jan Frerichs (Nederlandse ambassade New Delhi): “Onze samenwerking met India is gericht op nieuwe betaalbare en schaalbare oplossingen, door Nederlandse technologie met Indiase partners door te ontwikkelen voor een acceptabel prijspeil.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48