044 Interview


Tekst: Wout de Bruijne Beeld: De Beeldredaktie/Diederik van der Laan


Geboren verloskundige


Marlies Koers schreef Dagboek van een verloskundige. Het boek is een succes en wordt mogelijk zelfs verfilmd. En hoewel zij er als kind al van droomde ooit auteur te worden, bleek een andere passie toch sterker: “Ik heb het mooiste vak dat er bestaat.”


O


ost west; anderhalve meter van elkaar aan het strand is het best. Voor die ont- moetingsplaats kiezen de interviewer uit Haarlem


en de geïnterviewde uit Deventer als na enig gepuzzel met coronaregels de laatst- genoemde bedenkt dat zij die dag ook wel vrienden in Bloemendaal wil bezoeken. “Ik krijg hier altijd een vakantiegevoel”,


zegt Marlies Koers (28), eenmaal aan de koffie op een zonnig strandterrasje. Dat gevoel zal de verloskundige af en toe wel nodig hebben met haar drukke en verantwoordelijke dag- en nachtbaan. “Baby’s houden geen rekening met een coronacrisis”, lacht ze. Maar woorden als druk of zwaar zal Koers zelf niet zo snel gebruiken. “Ik heb het mooiste vak dat er bestaat en ik kom er, ook in het holst van de nacht, altijd graag mijn bed voor uit.” Hoeveel zij van haar werk houdt, blijkt ook uit het boek dat ze erover schreef. De eerste zin in de flaptekst van Dagboek van een verloskundige: ‘Je hebt 20 uur niet geslapen, 10 uur nauwelijks gegeten en je bent bezig met de begeleiding van je tweede bevalling tijdens je 48 uursdienst; welkom in het leven van een verloskun- dige.’ Maar even verderop valt al snel te lezen dat ze met haar boek een ode aan het vak wil brengen. “Niet alleen aan de verloskunde”, vult Koers aan, “ook aan de gynaecologie, de kraamzorg en de jeugd- gezondheidszorg.“ Schrijven deed zij als kind al graag.


“Het was een van mijn wensen om schrijver te worden. Ik droomde ervan


in een boekwinkel mijn eigen boek te zien liggen.” Maar nog liever werd Koers, mede geïnspireerd door haar moeder die kraamverzorgster is, verloskundige. Dat wilde zij zó graag dat ze op de middelbare school van 5 vwo naar 5 havo overstapte zodat zij een jaar eerder met de opleiding tot verloskundige kon beginnen. Toen zij in 2013 verloskundige werd,


bleef ze daarnaast doorschrijven, onder meer blogs voor online oudermagazine Kids & Kurken. Vanaf haar toetreding in 2015 tot maatschap Baren & Zo in Deven- ter, maakte Koers een jaar lang wekelijks persoonlijke notities van haar werk. Haar


‘Ik zou van mijn naam ooit een


merknaam willen maken, als platform’


blogs op Kids & Kurken trokken ondertus- sen de aandacht van een literair agent en hij vroeg haar of hij ook de aanteke- ningen mocht lezen. Lang verhaal kort, inmiddels ligt Dagboek van een verloskundige sinds dit voorjaar in de winkel, a dream come true. “Overigens”, haast de auteur zich te zeggen, “mensen hoeven niet bang te zijn dat hun persoonlijke verhaal er met naam en toenaam in staat. Ik heb ge- beurtenissen steeds gemixt op basis van verhalen van minimaal drie mensen. Het is ook niet letterlijk een dagboek, meer een bundeling van columns en notities.


Ik wil vooral het grotere verhaal vertel- len, laten zien hoe mooi dit vak is.” Dat lijkt aardig te lukken want Koers


was dit jaar her en der te zien in bladen en via social media en ze zat aan tafel bij Beau van Erven Dorens in zijn tv-pro- gramma op RTL4. En, nog opvallender, er werd al gesproken over een verfilming toen het boek nog niet eens uit was. De onderhandelingen zijn nog gaande op moment van schrijven. “Het is bizar, ik weet niet wat me


overkomt”, zegt Koers, nog steeds over- donderd. Ze denkt dat de belangstelling mede wordt veroorzaakt door gebrek aan narratieve non-fictie in de sector. “Er is vooral informatieve literatuur. Mijn boek is meer een roman, maar is indirect ook wel informatief via de personages.” Ondanks het succes, is zij resoluut als


ze de keuze tussen schrijver of verloskun- dige krijgt voorgelegd. “Ik wil misschien nog wel een volgend boek schrijven, maar ik wil zeker aan het bed blijven.” Wel zou Koers binnen de verloskunde te zijner tijd een bredere rol willen spelen. “Het werk is sowieso al zoveel meer dan, bot gezegd, kindje aanpakken en doorgeven. Als je alleen denkt aan baby’s knuffelen, wat hoe dan ook niet standaard gebeurt, moet je geen verloskundige worden. Met die bredere rol bedoel ik: als ik nog een keertje hardop mag dromen, zou ik van mijn naam ooit een merknaam willen maken. Een soort platform met bijvoor- beeld boeken, beeldmateriaal, lezingen en een online-community voor positieve geboortezorg.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108