Tekst: Andrea Linschoten Beeld: Wouter Zaalberg


035


Assil Garsia (27) uit Rotterdam koos voor het artsenvak omdat ze veel energie krijgt van het contact met patiënten. “Als ik merk dat ik iets voor iemand kan bete- kenen, kan ik weer vooruit.” De keerzijde van haar werk is dat het ook níet goed kan gaan met patiënten. Is dat dan niet extra zwaar? Garsia ervaart dat anders: “Het is mijn kracht dat ik me goed in mensen kan inleven. Daardoor bouw ik een mooie band met ze op. Slecht nieuws weegt zwaar, maar door die band kan ik er echt voor mensen zijn en ze moed inspreken.” Genoeg tijd voor patiënten is voor Garsia


dus van wezenlijk belang. “Ik probeer tijdens de visite genoeg tijd voor elke patiënt te nemen, maar dat is niet altijd haalbaar. Soms wil een patiënt langer contact dan op dat moment medisch noodzakelijk is. Dan probeer ik iets langer te blijven, maar de volgende patiënt of bespreking wacht dan alweer. Dat voelt soms onbevredigend.” Volgens Garsia is ze te veel tijd kwijt


met registraties die hun doel voorbij- schieten. “Registraties die het zorgpro- ces bevorderen en veilig maken, zijn belangrijk, maar registraties om jezelf te


verantwoorden of in te dekken, zonder medisch belang voor de patiënt, zijn niet altijd terecht. De handelingen moeten zinvol zijn met ruimte voor de mens in de zorgverlener.” Momenteel werkt Garsia bij de afdeling kindergeneeskunde van het Franciscus Gasthuis in Rotterdam. Door de COVID-19-maatregelen komt zij nu compleet ingepakt bij kinderen op de SEH of afdeling binnen. “Dan is het heel moei- lijk om contact te maken. Het is voor een kind al lastig om in een ziekenhuis te zijn en nu voelt het zich extra onveilig. Afstand houden op zo’n moment is heel zwaar.” <


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108