Interview 033


Nieuwe voorzitter


Begin 2017 gaf Nienke Nieuwenhuizen in Arts en Auto aan dat ze nog drie jaar voorzitter van Verenso zou blijven, maar die functie bekleedt ze dus nog steeds. “We hebben bij Verenso de afgelopen jaren veel veranderd als het gaat om missie, visie en strategie”, licht Nieuwen- huizen toe. “Onderdeel daarvan is dat we het bestuur hebben verbreed: van alleen een voorzitter naar drie bestuursleden. Die hadden we niet zomaar gevonden, dus in het kader van continuïteit zou ik iets langer blijven. In mei van dit jaar zou ik stoppen, maar toen kwam de pande- mie en dat was niet het moment om het stokje over te dragen.” Dat gaat in september wel gebeuren. Dan wordt Nieuwenhuizen opge- volgd door specialist ouderengeneeskunde Jacqueline de Groot.


Waarom gebruikt men voor dit dashboard niet de gegevens die jullie verzamelen? “Verenso houdt een registratie bij op landelijk niveau, op basis van totaalgegevens uit verschillende EPD’s. Maar om goed te kunnen sturen, zijn gegevens op regionaal niveau nodig. Het RIVM is bezig de meting over te nemen, maar dat is op dit moment (25 juni, red.) nog niet gereed. Onder andere omdat zorgorganisaties hiervoor opnieuw toestemming moeten geven.” Op dit vlak is er dus nog werk aan de winkel,


géén COVID-19 uitgebroken. Maar dat zijn geen sappige verhalen. Daarmee kom ik niet bij Op1.” Ze zou graag willen dat er wat meer nadruk


wordt gelegd op wat er goed gaat in de ouderen- zorg. “Zonder het negatieve te ontkennen, maar benoem óók het positieve. Dat is zó belangrijk voor de sector. Voor de mensen die er met ziel en zaligheid werken en altijd maar het gevoel krijgen dat ze het niet goed doen. Nu gaat het in het nieuws over families die dreigen met rechtszaken omdat ze het niet eens zijn met de bezoekregelingen, maar dat we dankzij onze langdurige zorg en verpleeghuiszorg in Neder- land een ramp zoals in Italië hebben voorko- men, krijgt nauwelijks aandacht.”


Geen accurate informatie Of dat besef wel is doorgedrongen, betwijfelt Nieuwenhuizen. “Ik heb een soort herbeleving van maart. In de voorbereiding op een eventue- le tweede COVID-golf gaat het over ic-bedden en ic-verpleegkundigen. Oók belangrijk. Het is niet zo dat het een boven het ander moet gaan, juist niet, het zou moeten gaan over de gezondheids- zorg als geheel. Maar de ouderenzorg lijkt weer van de agenda verdwenen.” Tekenend daarvoor noemt ze het ‘dashboard coronavirus’ van mi- nister De Jonge. “Daarop zag ik staan: ‘0 doden in verpleeghuizen’. Nou, dat was op dat moment zéker niet het geval, maar ze hebben de accura- te informatie niet. Dat ze dat accepteren en er dan ‘0 doden’ durven neer te zetten, dat vind ik onvoorstelbaar. Ook op dat dashboard lijkt de focus te liggen op ziekenhuis- en ic-opnames, maar als je die wilt voorkomen, moet je sturen op preventie van COVID-besmettingen in de wijk en in verpleeghuizen. In feite is dát de frontlinie.”


maar er zijn nu in elk geval wel voldoende tes- ten en persoonlijke beschermingsmiddelen in verpleeghuizen aanwezig. “We krijgen momen- teel geen signalen over tekorten”, zegt Nieuwen- huizen. “Maar als er weer een uitbraak komt, gaan die middelen er snel doorheen. We houden de vinger aan de pols bij VWS: is er nu voldoen- de voorraad? En dan krijgen we terug: ‘We zijn ermee bezig.’ Als ik dat hoor, dan denk ik…” Ze zoekt naar het juiste woord, maar besluit tot: “Laat ik voor mezelf spreken: het vertrouwen moet nog terugkomen.”


Verbinding De specialist ouderengeneeskunde is blij dat ze nu bij de minste verdenking verpleeghuis- bewoners kunnen testen. “Al is een neusswab afnemen nog niet zo eenvoudig bij iemand met dementie.” Nóg complexer is het om zo iemand bij een vastgestelde besmetting te isoleren. “Dat is wat je zou willen: diegene uit de populatie halen, maar dat is lastig. We hebben daar richt- lijnen en kaders voor, maar wat er mogelijk is, verschilt per regio, verpleeghuis en bewoner. Ga je iemand verplaatsen of juist niet en hoe or- ganiseer je het? Richt je een aparte COVID-unit in huis in? Dat betekent: lege bedden. Het zijn afwegingen die bestuurders in samenspraak met zorgprofessionals moeten maken. Maar ook op dat niveau zien we dat de zorgprofessional niet overal aan tafel komt. Op sommige plekken gelukkig wel, hoor. Daar is door deze crisis juist verbinding ontstaan. Al zien we die ook weer afvlakken nu de piek achter ons ligt.” Terwijl ‘verbinding’ in de ogen van


Nieuwenhuizen de enige manier is om tijdens een eventuele tweede piek te voorkomen dat verpleeghuizen opnieuw op slot moeten. “Bij een pandemie is dat nooit helemaal uit te sluiten, maar we moeten alles op alles zetten om dat te voorkomen. En daarvoor is verbinding nodig. Tussen bestuurders en zorgprofessionals, maar óók tussen cure en care. We moeten af van de kolommen.”


<


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108