search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
016 Ondernemen


Tekst: Martijn Reinink Beeld: De Beeldredaktie/Rick Nederstigt


Filter tussen huis- en oogarts


Met Oogzorgcentrum Twente (OZCT) levert optometrist en mede- eigenaar Robert van der Moolen vergoede anderhalvelijns oogzorg.


I


n de bij na twintig jaar dat de kli- nisch geschoolde optometrist Robert van der Moolen (45) zij n spreekuren in het Medisch Spectrum Twente (MST) draait, wordt hij dagelij ks


geconfronteerd met lange wachtlij sten voor patiënten met oogheelkundige klachten. Door de vergrij zing worden deze alleen maar langer. Er is een tekort aan oogartsen, zeker in het oosten van het land. “Maar”, zegt de optometrist in kwestie, “veel van de patiënten die in het ziekenhuis komen, hebben laagcom- plexe oogklachten en hoeven helemaal niet door een oogarts te worden gezien.” Collega-optometrist Ruud de Koning,


werkzaam in het ZGT in Almelo, trekt dezelfde conclusie. De twee gaan om de tafel. Hoe zouden ze deze patiënten uit de tweede lij n kunnen houden? Ze smeden een plan. Na een pilot starten ze in 2017 met een tweejarig oogzorg- project, waarbij een aantal huisartsen, optometristen, een oogarts, zorgverze- keraar Menzis en de Twentse Huisartsen Onderneming Oost Nederland (THOON) betrokken zij n. “Alle partij en waren enthousiast”, vertelt Van der Moolen. “Bij na 80 procent van de patiënten die


wij zien, hoeft niet naar het ziekenhuis. Waardoor de druk op de oogarts en daarmee ook de zorgkosten afnemen. Voor de patiënten is het prettig dat zij snel en dicht bij huis terechtkunnen in een van de drie gezondheidscentra waar wij ze kunnen ontvangen.” En dat ook nog eens kosteloos. “We vallen onder de huisartsenzorg.” Dat was ten tij de van het project het geval en dat blij ft zo, ook nu de twee optometristen het initiatief als eigen onderneming voortzetten. Omdat hij ervan overtuigd is dat deze


vorm van substitutie toekomst heeft, ruilt Van der Moolen zij n zekerheid in voor het ondernemerschap. “Het was nogal een overgang van alleen spreek- uren draaien naar ook bezig zij n met verzekeringen, inkoop en facturering.” Én met het bezoeken van huisartsen in de regio, om hen te overtuigen van deze nieuwe verwij srichting. “Bij de start liep dat stroef”, zegt de optometrist. “Om- dat zij gewend zij n naar de oogarts te verwij zen. En omdat de huisarts in deze constructie hoofdbehandelaar blij ft. Wij koppelen ons advies terug. Als een huisarts ons en onze expertise niet goed kent, is dat natuurlij k wel spannend.


Maar geleidelij k winnen we het vertrou- wen en krij gen we steeds meer verwij - zingen.” Totdat COVID-19 uitbreekt. “Toen kregen we het wel eventjes be- nauwd, met drie locaties huur en nul patiënten. Gelukkig hebben we vanaf het begin liquiditeit weten op te bouwen en dachten Menzis en THOON goed mee.”


Geen aanzuigende werking De pandemie zorgt er wel voor dat Van der Moolen en zij n compagnon nu de mogelij kheden onderzoeken om ook niet-vergoede behandelingen, bij voor- beeld voor droge ogen, aan te bieden, zodat ze niet afhankelij k blij ven van één inkomstenbron. “Omdat we vanuit de huisartsenzorg worden betaald, mogen we geen aanzuigende werking hebben. We zij n ook niet van plan om brillen te gaan verkopen, maar willen wel kij ken hoe we onze zorggerelateerde diensten kunnen uitbreiden.” Inmiddels komt de patiëntenstroom


weer op gang en ziet Van der Moolen ook de gevolgen van uitgestelde zorg. “Twee mensen die met spoed geopereerd moesten worden. Dat is óók een voordeel van een fi lter tussen huisarts en oogarts: we houden patiënten veelal uit de twee- de lij n, maar als het urgent is, merken we dat op en adviseren we een directe doorverwij zing naar het ziekenhuis. Dat scheelt maanden op de wachtlij st.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108