018 COVID-19
Nog heel wat te winnen op Europees niveau Nu de eerste golf voorbij is
In voorgaande nummers van Arts en Auto vertelden zorgprofessionals uit binnen- en buitenland over de invloed van COVID-19 op hun werk én hun leven. Hoe is het nu met hen? Wat is er veranderd sinds het begin van de uitbraak? Een update.
Nederland
Esther Lubbersen, ambulanceverpleeg- kundige in Harderwij k, had het tij dens de COVID-piekweken samen met haar collega’s opmerkelij k genoeg relatief rustig. “Het was heel erg druk met alleen COVID, maar alle andere spoedritten vielen nagenoeg weg. Ineens zagen we geen pij n meer op de borst, geen insulten, nauwelij ks hersenbloedingen of andere acute beelden. Het leek wel of ons werk van vóór COVID niet meer bestond, het waren alleen nog maar coronaritten. Pak aan, pak uit, de ambulance reinigen. Toen wij elkaar half maart spraken, waren er nog geen collega’s
ziek, al wisten we wel dat we in de voorafgaan- de weken ook onbeschermd patiënten hadden vervoerd die later COVID-positief testten. Kort na ons telefoongesprek werden er toch collega’s ziek. Niet alleen bij de ambulancedienst, ook collega’s van de spoedeisende hulp en iemand van de technische dienst. Eén collega kwam op de ic terecht aan de beademing. Die moest haar partner vanaf de spoedeisende hulp telefonisch melden dat ze aan de beademing ging. Daar waren we allemaal erg van onder de indruk. Gelukkig hebben alle collega’s het gehaald. Toen het met COVID rustiger werd, kwamen
ook de normale meldingen weer binnen en daar zaten relatief veel reanimaties bij . Ik vermoed dus dat mensen al langere tij d pij n op de borst hadden en te lang hebben afgewacht. Nu heb- ben we dus het reguliere werk én de corona- ritten. Gek genoeg zij n dat er nog steeds veel. Niet alleen omdat onlangs in Harderwij k een brandhaardje ontstond, ook omdat het lij stje symptomen dat leidt tot een COVID-verdenking is aangevuld met allerlei symptomen die er toen niet opstonden. Het is dus nog steeds druk met pakken aan- en uittrekken en het reinigen van ambulances. En het werk is extra zwaar doordat er een schaarste dreigt aan beschermingsmid- delen; de verpleegkundige gaat alleen bij een patiënt naar binnen, zodat de chauff eur geen
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108