search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Duitsers tot partizaan


malige premier Colijn. Maar volgens hem ook aan de Duitsers. Zijn vader heeft nog meegedaan aan sabotage. “Toen de Duitsers kwamen, stond


‘Ik moest voetballen met een hakenkruis op mijn borst’


ik op de Berlagebrug. Ik werkte toen bij een garage in de Waterstraat. Door oorlogsomstandigheden ben ik toen ontslagen. En daarna ben ik van alles gaan doen. Sinaasappels geschild op de Da Costakade, in een suikerfabriek gewerkt, in de haven. Ik ben ook fietsjongen geweest op een bakfiets.” Toen er werklieden werden gevraagd om te gaan werken op een vliegveld in Noord-Frankrijk, meldde hij zich aan. Omdat je daar- voor 18 moest zijn, brandde Kreel met een sigaret de 5 van zijn geboor- tejaar 1925 weg op zijn persoons- bewijs en zei dat hij geboren was in 1923. Hij was een jaar of 15 en kwam terecht in Amiens. In Amsterdam kreeg hij tussen de 3 en de 7 gulden per dag. Door dat werk in Frankrijk verdiende hij ineens 300 gulden in de twee weken. Later werkte hij nog nabij Rochefort aan een duikboot- basis die met beton overdekt moest worden. “Ik heb ook nog een baantje gehad in de keuken van Hotel Terminus in La Roussel.”


Chauffeur voor de Duitsers Nadat hij veertien dagen te laat was


teruggekeerd, na verlof in Neder- land, werd hij opgesloten in kamp Erika in Ommen. Hij zat daar een maand of drie toen er een Duitse luitenant langskwam die hij goed kende uit Hotel Terminus. “Hij riep: ‘Hé Heinz, wie geht es?’ Op voor- spraak van die luitenant hebben de Duitsers daarna geregeld dat ik dat


kamp uit mocht. Ze hadden chauf- feurs nodig en dus ging ik naar de rijopleiding en werd chauffeur op een vrachtwagen.” Hij herinnert zich dat de rijoplei- ding in ‘een school’ in Deventer was. Vermoedelijk bedoelt hij de Boreelkazerne, waar tijdens de oor- log een Fahrschule was gevestigd. “Die vrachtwagens hadden een karretje erachter waar een vuur in werd gestookt. Je moest dan ’s och- tends al voordat je ging rijden die ketel schoonmaken, dat duurde wel een half uur. Dan zag je er meteen al smerig uit aan het begin van de dag.”


Hakenkruis Kreel werd na zijn opleiding naar de


Oekraïne gestuurd in dienst van de organisatie Speer en kreeg daar zijn eerste vrachtwagen. Op zich kon het hem op dat moment weinig schelen, want ‘werken moest je toch’. “Als je niet werkte, werd je van huis gehaald.” Hij was een goede voetbal- ler in die dagen en kwam uit voor een onderdeelselftal. “Het voetbal- len heeft mij gered. Ik moest voet- ballen met een hakenkruis op mijn borst. Kun je nagaan!” Via het voetballen kreeg hij in Joe- goslavië goede contacten met parti- zanen. Hij stal daarop een vracht-


vertellen, wie in Holland je drie weken met gevaar voor eigen leven zou verbergen. Die man is een held! Niet ik.” Achteraf hoorde hij dat een zoon van de postbesteller was doodgeschoten door de Duitsers en hij voelt zich daar nog altijd verant- woordelijk voor. Uiteindelijk wist Kreel het gebied uit te komen door zich te verbergen onder de lading van de paardenkar van de postbode.


Bij de partizanen Kreel kwam van de regen in de


drup, want hij kwam terecht op een post waar een Servische partizanen- commandant dreigde om hem neer te schieten. “Er kwamen net op dat moment twee Engelsen binnen die


‘In het begin


vertrouwden die Joegoslaven me niet echt’


wagen met munitie en geweren, die hij aan de partizanen wilde geven. Hij werd echter gepakt en kwam vast te zitten in de buurt van Kova- cica. Kreel wist te ontsnappen en op de vlucht kon hij zich verbergen in het huis van een Joegoslavische postbode. “Dan moet je mij nou eens


Henk Kreel (rechtsboven) bij de Servische partizanen. Foto: privécollectie Henk Kreel


april 2018 15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65